Inżynier budownictwa
|
|
Ten artykuł przedstawia sytuację tylko z polskiej perspektywy. Pomóż go poprawić. Na stronie dyskusji mogą znajdywać się pomocne komentarze. |
| Ten artykuł od 2012-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Inżynier budownictwa (inżynier budowlany) – zawód związany z inżynierską stroną projektowania (wykonywania projektów budowlanych, konstrukcyjno-budowlanych, projektów wykonawczych oraz projektów technologicznych), planowania budowy (np. tworzenie harmonogramów robót, zamówień materiałów i niezbędnego sprzętu budowlanego, wyceny opłacalności inwestycji/remontu - "kosztorysowanie"), budowy i kierowania budową (tzw "wykonawstwa" czyli wznoszenia budynków i obiektów budowlanych) oraz eksploatacji obiektów budowlanych i sprawowania nadzoru nad wykonywaniem prac budowlanych (inspektor nadzoru inwestorskiego) a także nadzoru autorskiego (w przypadku wykonania projektu budowlanego).
Zawód inżyniera budowlanego wywodzi się tak jak zawód architekta z zawodu muratora i jest tytułem chronionym, tj. można go przyjąć w zależności od lokalnych uregulowań po zdobyciu odpowiedniego wykształcenia, ukończeniu praktyki zawodowej i zdaniu stosownego egzaminu zawodowego. Określenie inżynier (ze względu na techniczny charakter) dotyczyło początkowo wojskowych, twórców mostów i fortyfikacji. Rozgraniczenie z zawodem architekta, w innych krajach jest różnie interpretowane w zależności od lokalnego prawa. W Polsce prawo rozdziela zawód inżyniera budowlanego (tzw. konstruktora budowlanego - nazewnictwo przyjęte wg. rozporządzenie ministra transportu i budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. "w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie") i zawód architekta, oba te zawody posiadają też osobne samorządy zawodowe. Zawód inżyniera budowlanego dzieli się na specjalności, związane z rodzajem projektowanych i wznoszonych obiektów.
Na polskich uczelniach najczęściej wykładana jest inżynieria lądowa (budownictwo), której ukończenie (studia I stopnia - tzw. studia zawodowe - inżynierskie) prowadzi do zdobycia zawodu inżyniera budownictwa. Równolegle wykładana jest także architektura, która poza dyscyplinami ścisłymi obejmuje też elementy kompozycji artystycznej i której ukończenie daje tytuł inżyniera architekta (polska specyfika). W przypadku architektury wykładanej na uczelniach polskich, zakres uzyskanej wiedzy technicznej nie pozwala na samodzielne projektowanie konstrukcji budowlanych. Każdy architekt staje się jednocześnie urbanistą (zawód pokrewny), choć zawody te w klasyfikacji są oddzielne. Studia na kierunku budownictwo trwają 5 lat (studia kończą się uzyskaniem tytułu magistra inżyniera w wybranej przez studiującego specjalizacji np. budownictwo ogólne, konstrukcje budowlane, budowa dróg i mostów itp) lub w zależności od toku studiów od 3,5 do 4,5 roku (kończy się uzyskaniem tytułu inżyniera). Po uzyskaniu tytułu inżyniera można kontynuować studia magisterskie trwające 1,5 lub 2 lata.
Zawód inżyniera budownictwa zaliczany jest do zawodów zaufania publicznego i posiada samorząd zawodowy (Polska Izba Inżynierów Budownictwa), który wraz z inżynierami budownictwa zrzesza także pozostałych inżynierów w budownictwie (inżynieria środowiska i inżynieria elektryczna) oraz nadaje uprawnienia w zakresie projektowania i w zakresie wykonawstwa (kierowanie i nadzorowanie) przy uwzględnieniu specjalizacji związanej z rodzajem obiektów (np. budynki w przypadku inżynierów budownictwa ogólnego) oraz wykształcenia (uprawnienia pełne i ograniczone).
Wedle Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz jej stosowania[1] zawód inżyniera budownictwaposiada oznaczenie 2142, a poszczególne jego kategorie numery 214201 do 214290. Hierarchia oraz podział na specjalności zawarte w tym rozporządzeniu wyglądają następująco:
- 2 SPECJALIŚCI
- 21 SPECJALIŚCI NAUK FIZYCZNYCH, MATEMATYCZNYCH I TECHNICZNYCH
- 214 Inżynierowie (z wyłączeniem elektrotechnologii)
- 2142 Inżynierowie budownictwa
- 214201 Inżynier budownictwa – budowle i drogi wodne
- 214202 Inżynier budownictwa – budownictwo ogólne
- 214203 Inżynier budownictwa – budownictwo przemysłowe
- 214204 Inżynier budownictwa – linie, węzły i stacje kolejowe
- 214205 Inżynier budownictwa – urządzenia, instalacje i sieci energatyczne
- 214206 Inżynier budownictwa – wyburzanie obiektów
- 214207 Inżynier budowy dróg
- 214208 Inżynier budowy mostów
- 214209 Inżynier geotechnik
- 214210 Rzeczoznawca budowlany
- 214290 Pozostali inżynierowie budownictwa
Każdy inżynier budownictwa chcący posiadać uprawnienia budowlane musi odbyć po studiach praktykę zawodową, tzw. staż. Do uprawnień wykonawczych niezbędna jest dwuletnia praktyka na budowie, a do projektowych - dwuletnia w biurze projektów oraz roczna na budowie. Po odbyciu praktyki zawodowej należy złożyć egzamin na uprawnienia budowlane i przystąpić do stosownej, Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa.
Podział na specjalności [edytuj]
W poniższej liście wyróżniono wyłącznie te specjalności, które może uzyskać inżynier budownictwa[2]:
- Architektoniczna
- uprawnienia w ograniczonym zakresie: ukończone wyższe studia zawodowe na kierunku architektura i urbanistyka lub ukończone studia magisterskie na kierunku budownictwo
- Konstrukcyjno-budowlana
- uprawnienia bez ograniczeń: ukończone studia magisterskie na kierunku budownictwo
- uprawnienia w ograniczonym zakresie: ukończone studia zawodowe na kierunku budownictwo lub ukończone studia magisterskie na kierunku: architektura i urbanistyka, inżynieria środowiska
- Drogowa
- uprawnienia bez ograniczeń: ukończone studia magisterskie na kierunku budownictwo
- uprawnienia w ograniczonym zakresie: ukończone studia zawodowe na kierunku budownictwo
- Mostowa
- uprawnienia bez ograniczeń: ukończone studia magisterskie na kierunku budownictwo
- uprawnienia w ograniczonym zakresie: ukończone studia zawodowe na kierunku budownictwo
- Kolejowa
- uprawnienia bez ograniczeń: ukończone studia magisterskie na kierunku: budownictwo, transport
- uprawnienia w ograniczonym zakresie: ukończone wyższe studia zawodowe na kierunku: budownictwo, transport
- Wyburzeniowa
- uprawnienia bez ograniczeń: ukończone studia magisterskie na kierunku: budownictwo, górnictwo i geologia w specjalności eksploatacja złóż, inżynieria wojskowa
- Specjalność instalacyjna w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych
- uprawnienia w ograniczonym zakresie: ukończone wyższe studia zawodowe na kierunku inżynieria środowiska lub ukończone studia magisterskie na kierunku: budownictwo, energetyka
Zadania zawodu inżyniera budownictwa są bardzo rozległe, inżynier może pracować jako:
- projektant w zakresie architektury (od 2005 roku inżynier budownictwa może uzyskać taką specjalność tylko w stopniu ograniczonym[3], co potwierdzono również w nowym rozporządzeniu z 2006 roku[2])
- projektant w zakresie budowlanym i konstrukcyjnym (specjalności wg rodzajów obiektów, np. inżynier budownictwa ogólnego)
- kierownik budowy, menedżer projektu, koordynator procesu projektowego
- specjalista z dziedziny fizyki budowli
- inżynier budownictwa wodnego
- inżynier komunikacji
- kosztorysant – specjalista z dziedziny kosztorysowania i zamówień budowlanych
- specjalista mechaniki gruntów
- specjalista z dziedziny instalacji podziemnych, inżynier inżynierii środowiska
- facility manager (techniczny zarządca nieruchomości)
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Dz. U. z 2010 r. Nr 82, poz. 537; data wydania: 2010.04.27, data ogłoszenia: 2010.05.17
- ↑ 2,0 2,1 Dz. U. z 2006 r. Nr 83, poz. 578; data wydania: 2006.04.28, data ogłoszenia: 2006.05.16
- ↑ Dz. U. z 2005 r. Nr 96, poz. 817; data wydania: 2005.05.18, data ogłoszenia: 2005.06.02

