In the Aeroplane Over the Sea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
In the Aeroplane Over the Sea
Album studyjny Neutral Milk Hotel
Wydany 10 lutego 1998
Nagrywany lipiec – wrzesień 1997, Chicago
Gatunek Indie rock
Folk rock
Folk psychodeliczny
lo-fi
Długość 39:55
Wytwórnia Merge Records, Domino Records
Producent Robert Schneider
Oceny
Płyta po płycie

In the Aeroplane Over the Sea – drugi i ostatni album indie rockowego zespołu Neutral Milk Hotel. Został wydany w Stanach Zjednoczonych 10 lutego 1998 roku przez wytwórnię Merge Records, a w maju 1998 roku przez Blue Rose Records w Wielkiej Brytanii.

Lider zespołu Jeff Mangum przeprowadził się z Athens w Georgii do Denver w Colorado, żeby przygotować większość materiału nagraniowego z producentem Robertem Schneiderem w nowo przez niego utworzonym studiu Pet Sounds Studio, mieszczącym się w domu muzyka Jima McIntyre’a.

Płyta nadal dobrze się sprzedaje, a w roku 2008 była szóstym najczęściej kupowanym albumem winylowym[7].

Inspiracje[edytuj | edytuj kod]

Powszechnie uważa się, że In the Aeroplane Over the Sea opowiada o Anne Frank ze względu na kilka odniesień do jej osoby w tekstach piosenek. Przykładem mogą być wersy zawierające daty jej urodzin i śmierci[8]. Chociaż członkowie zespołu nigdy nie potwierdzili, że album faktycznie poświęcony jest Annie Frank, wśród fanów zespołu jest to popularna teoria, a Jeff Mangum kilka razy wspominał o wpływie dziennika Frank na swoją twórczość, na jednym z koncertów wprost przyznając, że piosenka „Holland, 1945” jest o Frank[9].

Okładka płyty[edytuj | edytuj kod]

Słynna okładka albumu była efektem współpracy Manguma z projektantem graficznym R.E.M., Chrisem Bilheimerem[10]. Jej wygląd odwzorowuje gust Manguma: Bryan Poole powiedział o nim „Manguma zawsze fascynowała ta staroświecka, magiczna, trochę cyrkowa, fin-de-sièclowa estetyka rodem ze starego salonu gier”[11]. Jako wzór okładki, Mangum pokazał Bilheimerowi starą, Europejską pocztówkę, przedstawiającą wczasowiczów kąpiących się na plaży nadmorskiego kurortu. Obrazek został następnie wykadrowany i przerobiony przez Bilheimera[11]. Grafik zaprojektował również wielkoformatowy śpiewnik dodawany do albumu oraz przypadkowo stał się autorem tytułu piosenki „Holland, 1945”; Mangum chciał w jej tytule użyć albo daty 1945, albo nazwy państwa Holandia. Bilheimer zasugerował mu użycie obu naraz[12].

Recepcja[edytuj | edytuj kod]

In the Aeroplane Over the Sea początkowo otrzymywało umiarkowane oceny. Recenzent w „College Music Journal” nazwał album „prawdziwym przełomem w lo-fi popie” i wskazał utwór „Holland, 1945” jako szczególnie godny uwagi[13]. M. Christian McDermott z Pitchfork Media ocenił płytę na 8,7 z 10, określając Neutral Milk Hotel jako „jedyny psych-rockowy zespół, którego muzyka jest w równej mierze chwytliwa, co przerażająca” I stwierdził, że album „w wiarygodny sposób łączy brzmienie Sgt. Pepper z lo-fi wczesnych lat 90.”[14]. Ben Ratliff z „Rolling Stone” był bardziej krytyczny:” Niestety, Mangum podjął się zaawansowanego ćwiczenia z nastroju i tekstury, pomijając elementarne przygotowanie w zakresie formy i redakcji dźwięku. Śpiewa głośno, naciągając do kresu wytrzymałości swój niewdzięczny głos.. [...] Dla tych, którzy oprą się folkowemu urokowi «Aeroplane’u», bedzie on wytworem równie zadumanym, co niskowartościowym”[15].

Jason Ankeny, z Allmusic napisał, „jednocześnie lo-fi i wytworny, niezgłębiony, a przy tym bardzo przystępny, In the Aeroplane Over the Sea jest albo dziełem geniusza, albo wynikiem starań pomyleńca, a prawda prawdopodobnie leży gdzieś pośrodku”. Ankeny pochwalił także wokal Manguma, jako „dalece bardziej ujmujący” niż na pierwszej płycie – On Avery Island, ale skrytykował za to teksty jego piosenek, które uznał za niejasne, mówiąc “Chociaż Mangum wypluwa słowa z udarowym zapałem młodego Dylana, teksty są o wiele zbyt enigmatyczne i abstrakcyjne, żeby można było je naprawdę poczuć – In the Aeroplane Over the Sea z pewnością jest bardzo ważnym głosem w muzyce, ale nie wiadomo tak naprawdę, co właściwie chce powiedzieć”[16]. Robert Christgau dał albumowi ocenę „Neither”[17], zarezerwowaną dla albumów dobrych przy jednorazowym przesłuchaniu, ale tracących z każdym następnym odtworzeniem i choć napisał potem, że krążek „przekonał wszystkich alternatywnych zagorzalców, że dojrzałość może być równie dziwaczna, co dorastanie”, powiedział również o nim, że jest „irytującym, pogrzebowym żartem”[18].

Późniejsze recenzje „Pitchfork Media” i „Rolling Stone” były bardziej pochlebne; ten drugi podniósł ocenę do czterech gwiazdek na pięć możliwych, w swoim The New Rolling Stone Album Guide: Completely Revised and Updated 4th Edition w roku 2004, gdzie Roni Sarig napisała „Mangumowi udało się zebrać coś, co przypomina prawdziwy zespół, dzięki czemu uzyskał dużo bogatsze i bardziej organiczne brzmienie [niż na On Avery Island]. Na dodatek, kompozycje piosenek przerosły wszystko, czego można by się spodziewać po Elephant 6 (i po indie rocku jako takim); Mangum tworzy ponadczasowy, transcendentalny pop, spokrewniony ze wszystkim, co pojawiło się w muzyce amerykańskiej w przeciągu ostatnich stu lat (od marszów pogrzebowych, aż do reformatorskiego punku)”. Sarig pochwaliła też płytę za „namiętne ścieżki gitary akustycznej, urzekające melodie, oraz teksty, które rzadko zdają się być naciągane, nawet wtedy, gdy są pozbawione sensu”[19]. Pitchfork wystawił płycie najwyższą możliwą ocenę w recenzji napisanej przez Marka Richardsona w 2005. roku. Richardson wysoko oceniał liryczną bezpretensjonalność i „kalejdoskopowy” styl muzyki[9]. PopMatters uznał reedycję albumu za jedną z najlepszych w 2005 roku i napisał „Aeroplane jest manifestem odmiennego sposobu na tworzenie popu. Słuchając 'Two-Headed Boy’ w 2005 roku dochodzi się do wniosku, że dzieło Manguma jest najzwyczajniej w świecie efektem doskonałego pieśniopisarstwa, wspomaganego nowatorską mieszanką akordeonu, instrumentów dętych, taśmowego tła i innych cudownych rozmaitości”[20].

Frontman Arcade Fire, Win Butler wymienił „Aeroplane” jako główny powód, dla którego jego zespół podpisał kontrakt z Merge[21] Basista zespołu Franz Ferdinand, Robert Hardy powiedział „Kiedy dostałem prawo jazdy, In the Aeroplane Over the Sea było jedyną kasetą, jaką miałem w swoim Fordzie Fieście przez dwa lata”[22] Jesse Lacey z zespołu Brand New nazwał In the Aeroplane Over the Sea „najlepszą płytą, jaką kiedykolwiek napisano”, a na koncertach kilkukrotnie grał covery „Holland, 1945”, „Oh Comely” i „Two-Headed Boy, Part Two”[23][24] W sierpniu 2010 The Swell Season zagrało cover „Two-Headed Boy” dla The A.V. Club’s A.V. Undercover series[25]. Tego samego roku, amerykańskie duo Dresden Dolls również zaśpiewało swoją wersję „Two-Headed Boy”, tym razem dla The A.V. Club’s Holiday Undercover series[26]. Również w 2010 założona została grupa Neutral Uke Hotel, która na koncertach gra covery wszystkich piosenek z albumu na ukulele[27].

Lista ścieżek[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie utwory poza The Fool zostały napisane przez Jeffa Manguma, partie instrumentów dętych skomponowali Scott Spillane i Robert Schneider.

  1. The King of Carrot Flowers Pt. One – 2:00
  2. The King of Carrot Flowers Pts. Two & Three – 3:06
  3. In the Aeroplane Over the Sea – 3:22
  4. Two-Headed Boy – 4:26
  5. The Fool (Scott Spillane) – 1:53
  6. Holland, 1945 – 3:15
  7. Communist Daughter – 1:57
  8. Oh Comely – 8:18
  9. Ghost – 4:08
  10. Niezatytułowany Utwór – 2:16
  11. Two-Headed Boy Pt. Two – 5:13

Muzycy i personel[edytuj | edytuj kod]

Listy najlepszych albumów[edytuj | edytuj kod]

Publikacja Państwo Lista Rok Pozycja
Amazon.com Stany Zjednoczone 100 Najlepszych Albumów Indie Rockowych Wszech Czasów[28] 2009 #2
Blender Stany Zjednoczone 100 Najlepszych Albumów Indie Rockowych w Historii[29] 2007 #32
Entertainment Weekly Stany Zjednoczone Indie Rock 25[30] 2008 *
Magnet Stany Zjednoczone 60 Najlepszych Albumów, 1993-2003[31] 2003 #1
„Nude as the News” Stany Zjednoczone 100 Najbardziej Pochłaniających Albumów lat 90.[32] 1999 #3
Pitchfork Media Stany Zjednoczone 100 najlepszych Albumów Lat 90.[33] 2003 #4
Q magazine” Wielka Brytania 30 Najlepszych Płyt ostatnich 25 lat[34] 2010 #16
Spin Stany Zjednoczone 100 Najlepszych Albumów 1985-2005[35] 2005 #97
Village Voice Stany Zjednoczone Pazz & Jop: Albumy Roku[36] 1998 #15

(*) album nie znalazł się na liście.

Przypisy

  1. http://altmusic.about.com/od/1990s/fr/neutralmilk.htm.
  2. http://www.allmusic.com/album/in-the-aeroplane-over-the-sea-mw0000032195.
  3. http://pitchfork.com/reviews/albums/5758-in-the-aeroplane-over-the-sea/.
  4. http://www.amazon.com/The-Rolling-Stone-Album-Guide/dp/0743201698.
  5. http://www.sputnikmusic.com/review/3618/Neutral-Milk-Hotel-In-the-Aeroplane-Over-the-Sea/.
  6. http://www.tinymixtapes.com/music-review/neutral-milk-hotel-aeroplane-over-sea.
  7. Daniel Kreps: Radiohead, Neutral Milk Hotel Help Vinyl Sales Almost Double in 2008. W: Rolling Stone [on-line]. 8 stycznia, 2009. [dostęp 5 marca, 2009].
  8. Clark, Taylor (26 lutego, 2008). „Jeff Mangum, the Salinger of indie rock”. Dostęp 23 lutego, 2011.
  9. 9,0 9,1 Mark Richardson: Neutral Milk Hotel: In the Aeroplane Over the Sea. Pitchfork Media, 26 września, 2005. [dostęp 16 listopada, 2007].
  10. Cooper (2005), p. 79 [1].
  11. 11,0 11,1 Cooper (2005), p. 81 [2].
  12. Cooper (2005), p. 82 [3].
  13. Helms, Colin. „Neutral Milk Hotel: In the Aeroplane Over the Sea”. College Music Journal. dostęp 16 listopada, 2007.
  14. McDermott, M. Christian (1998). „Neutral Milk Hotel: In the Aeroplane Over the Sea”. Pitchfork Media. dostęp 16 listopada, 2007.
  15. Ratliff, Ben (13 lutego, 1998). In the Aeroplane Over the Sea: Neutral Milk Hotel: Review”. „Rolling Stone”. dostęp 10 listopada, 2010.
  16. Ankeny, Jason. In the Aeroplane Over the Sea >Review”. Allmusic. dostęp 15 listopada, 2007.
  17. Christgau, Robert. „Neutral Milk Hotel”. dostęp 15 listopada, 2007.
  18. Christgau, Robert (2 marca, 1999). „La-Di-Da-Di-Di? Or La-Di-Da-Di-Da?”. „Village Voice”. dostęp 15 listopada, 2007.
  19. Bracket and Hoard (2004), p. 579.
  20. Layman, Will (19 grudnia, 2005). „Best Reissues of 2005: 17 Neutral Milk Hotel, In the Aeroplane Over the Sea (Domino)”. PopMatters. dostęp 16 listopada, 2007.
  21. Schreiber, Ryan (14 lutego, 2005). „Interview: The Arcade Fire”. Pitchfork Media. dostęp 17 listopada, 2007.
  22. http://www.dominorecordco.com/uk/reissues/29-01-07/in-the-aeroplane-over-the-sea.
  23. „Brand New singer covers Neutral Milk Hotel’s ‘Oh Comely’”. The Phoenix. 1 maja, 2007. dostęp 24 grudnia, 2007.
  24. „Jesse Lacey playing Neutral Milk Hotel’s Two Headed Boy Part 2 at Mr. Smalls Theatre in Pittsburgh, PA on August 4th, 2008”. YouTube. dostęp 16 lipca, 2012.
  25. Padgett, Ray (10 sierpnia, 2010). „The Swell Season Bring Their Oscar-Winning Hollers to Neutral Milk Hotel”. Cover Me. dostęp 16 lipca, 2012.
  26. Dresden Dolls cover Neutral Milk Hotel. [dostęp 9 kwietnia 2013].
  27. Padgett, Ray (6 sierpnia, 2010). „Song of the Day: Neutral Uke Hotel, ‘The King of Carrot Flowers Pt. One’”. Cover Me. dostęp 16 lipca, 2012.
  28. „The 100 Greatest Indie Rock Albums of All Time”. Amazon.com. 23 marca, 2009. dostęp 1 lutego, 2011.
  29. "100 Greatest Indie-Rock Albums Ever". Blender. 14 listopada, 2007. dostęp 12 lutego, 2011.
  30. „Indie Rock 25". Entertainment Weekly. 20 marca, 2008. dostęp 4 stycznia, 2013.
  31. "‘The Evidence’: Magnet’s Top 60 Albums, 1993-2003 (10th Anniversary Issue)". Magnet. dostęp 15 listopada, 2007.
  32. Carpenter, Troy. „3. Neutral Milk Hotel – In the Aeroplane Over the Sea. Nude as the News. dostęp 15 listopada, 2007.
  33. LeMay, Matt (17 listopada, 2003). „Top 100 Albums of the 1990s: In the Aeroplane Over the Sea”. Pitchfork Media. dostęp 15 listopada, 2007.
  34. „Q’s top 30 albums of the past 25 years: 16. In the Aeroplane Over the Sea – Neutral Milk Hotel”. The Independent. 23 grudnia, 2010. dostęp 23 grudnia, 2010.
  35. "100 Greatest Albums, 1985-2005". Spin. 20 czerwca, 2005. dostęp 1 lutego, 2011.
  36. "The Village Voice Pazz & Jop Music Poll: Winners: Albums 1998". Village Voice. dostęp 17 listopada, 2009.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]