Indeks wydajności systemu Windows

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Indeks wydajności systemu Windows – wbudowany w system operacyjny Microsoft Windows począwszy od Windows Vista system oceniania wydajności komputera, przy czym końcowy wynik jest najniższym wynikiem osiągniętym przez komputer w jednym z testów:

Testy wykazują zdolność komputera do komfortowej pracy z systemem. W każdym z testów oceny udzielane są w skali od 1,0 do:

Microsoft założył, że skala będzie rozszerzana w miarę postępu technicznego[1].

Indeks wydajności systemu Windows ma na celu poinformowanie użytkownika, jakie oprogramowanie (w szczególności mowa tu o grach) będzie zdolny uruchomić jego komputer, a także jakie podzespoły powinien zmodyfikować, jeśli komputer nie spełnia wymagań danego programu.

Microsoft zaniechał używania funkcji indeksowania wydajności wraz z aktualizacją Windows 8.1.

Przypisy

  1. Microsoft ↓ cytat: Ponieważ prędkość sprzętu i wydajności rosną, będą dostępne wyższe wyniki podstawowe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]