Indian Army
| Indian Army | |
 |
|
| Historia | |
| Państwo |  Indie |
| Sformowanie | 15 sierpnia 1947 |
| Działania zbrojne | |
| Wojna indyjsko-pakistańska (1947-1948), Wyzwolenie Goa (1961), Wojna chińsko-indyjska (1962), Wojna indyjsko-pakistańska (1965), Wojna o niepodległość Bangladeszu (1971), Wojna indyjsko-pakistańska (1971), Wojna o Kargil (1999) |
|
| Organizacja | |
| Podporządkowanie | Indyjskie Siły Zbrojne |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
Indian Army (IA; dewanagari भारतीय थलसेना, Bhāratīyan Thalasēnā) – wojska lądowe Indii, najliczniejsze z czterech rodzajów sił zbrojnych, istnieją od uzyskania niepodległości przez Indie Brytyjskie od imperium brytyjskiego. Od samego powstania wojsko było zawodowe, w 2010 liczyły ponad 1,1 miliona personelu w czynnej służbie, druga pod względem liczebności, po Armii Ludowo-Wyzwoleńczej.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Chociaż armia indyjska istnieje od 1947 roku to w tym czasie stoczyła, głównie na tle sporu o Kaszmir trzy wojny z sąsiednim Pakistanem oraz konflikt graniczny z ChRL. I wojna o Kaszmir w 1947 rozpoczęła się, kiedy chcący zachować autonomię ówczesny maharadża Kaszmiru Hari Singh nie mogąc przeciwstawić się buntowi, stanowiącej większość populacji muzułmańskiej i wspierających ich milicji plemion pasztuńskich podpisał decyzję o przyłączeniu Kaszmiru do Indii. W rezultacie w październiku 1947 pakistańska armia, aby nie dopuścić do zbrojnej aneksji regionu przekroczyła granicę Kaszmiru i Dżammu, szybko zajęła większość Baltistanu i jedyne połączenie między Kaszmirem i Ladakh. Z drugiej strony do wojny przystąpiła regularna armia indyjska, ponieważ zgodnie z prawem było to terytorium Indyjskie. Od czasu wyznaczenia granicy spornej prowincji jako terenów kontrolowanych w danej chwili przez wojska każdej ze stron, kolejne konflikty nie przyniosły rozstrzygnięć terytorialnych (po wojnie w 1971 ustalona oficjalnie jako Line of Control). W 1971 roku indyjska armia rozstrzygnęła wojnę o niepodległość w Pakistanie Wschodnim zmuszając Pakistan do uznania Bangladeszu. Spór o Kaszmir przygasł od kiedy Indie i Pakistan (wcześniej też Chiny) posiadają broń atomową, obecnie przyjął formę wyścigu zbrojeń (MAD).
Początkowo wojsko było oparte na alianckim sprzęcie z czasów II wojny światowej, tj. czołgach M3 Stuart, M4 Sherman oraz nowszych Centurion Mk3 i AMX-13. W latach 50. w Indiach uruchomiono produkcję karabinów FN FAL/UK L1A1, a od 1965 lokalnie wyprodukowano ponad 2000 czołgów Vijayanta na licencji brytyjskiej. W latach 60. większość uzbrojenia zaczęto kupować od ZSRR, w tym głównie czołgi T-55, działa M-46 i D-30, zestawy przeciwlotnicze S-75, S-125 i 2K12 Kub. Pod koniec lat 60. drugim co do ważności dostawcą dla Hindusów stała się Francja; w kolejnych latach sprowadzono lub wyprodukowano lokalnie tysiące pocisków przeciwpancernych ENTAC, Nord SS.11 i Milan, rozpoczęto też produkcję śmigłowców Alouette III oznaczonych Chetak. Od 1979 rodzime czołgi zaczął zastępować T-72, po dostarczeniu partii 800 maszyn z ZSRR w Indiach uruchomiono w 1988 produkcję modelu T-72M1, w latach 80. zakupiono też wozy BMP-1 i zestawy przeciwlotnicze 9K33 Osa, a w Indiach produkowano BMP-2. Od 1990 utrzymano kontakty z Rosją, obecnie dwie trzecie uzbrojenia lub technologii produkcji pochodzi z ZSRR lub FR. Od 2001 Indie stały się największym użytkownikiem czołgu T-90S, zamawiając w kolejnych latach ponad 1000 maszyn, obecnie rozpoczęto jego produkcję w Indiach wraz z zestawami pocisków przeciwpancernych 9K119 Refleks. W ostatnich latach dużo wyposażenia sprowadzano też z Izraela, dostawcy m.in. amunicji do czołgów[1].
Organizacja [edytuj]
Dowództwo wojsk lądowych znajduję się w Nowym Delhi, obecnie składają się one z 34 dywizji.
- Eastern Command (dowództwo wschodnie) w Kolkacie
- Central Command (dowództwo centalne) w Lucknow (bez jednostek)
- Northern Command (dowództwo północne) w Udhampur
- Southern Command (dowództwo południowe) w Pune
- South West Command (dowództwo południowo-zachodnie) w Jaipurze
- Western Command (dowództwo zachodnie) w Chandimandir,
Podstawowe wyposażenie [edytuj]
| Sprzęt | Producent | Ilość | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Broń piechoty | |||
 Pistolet AUTO 9 mm 1A |
Indie Kanada |
9mm Parabellum, licencyjna wersja kanadyjskiej odmiany Browninga HP | |
 Karabin INSAS 1B1 |
Indie |
5,56mm NATO, standardowy karabinek piechoty. | |
| Karabin 1A1/1C | Indie Wielka Brytania |
7,62×51mm NATO, kopia brytyjskiego L1A1 (FN FAL) z drewnianymi elementami, produkcji OFB, 1C to wersja automatyczna[2]. | |
| Karabinek AKM/AK-47 |  ZSRR |
Używane też klony vz. 58, md. 63, Arsenal AR | |
 Karabinek TAR-21 |
Indie Izrael |
8000 | 5,56mm NATO, Standardowa broń sił specjalnych obok M4A1. |
| Karabin SWD59 | Indie ZSRR |
Standardowa broń wyborowa, podstawowym karabinem powtarzalnym jest Mauser SP66. | |
| Karabin PKM / NSW | ZSRR |
||
| Czołgi | |||
 Arjun Mk1 |
Indie |
248 | |
 T-90S Bhishma |
 Rosja Indie |
807 | Zamówiono około 1640 |
 T-72M1 Ajeya |
ZSRR Indie |
1900 | 968 zmodernizowano do Ajeya Mk1/Mk2 |
| Bojowe wozy piechoty | |||
 BMP-2 Sarath |
ZSRR Indie |
1500 | |
| BMP-1 | ZSRR Indie |
700 | Większość w rezerwie. |
| Artyleria | |||
| Haubits FH77B |  Szwecja |
410 | 155 mm Produkcji Boforsa, dostarczone od 1986 za 1,6 mld USD, rozwijana rodzima wersja w ramach posiadanej licencji i dokumentacji[3]. |
| 2S1 Goździk | ZSRR |
110 | |
 FV433 Abbot |
Wielka Brytania |
80 | |
 M-46 |
ZSRR |
1000 | 200 przezbrojona do 155 mm przez izraelski Soltam. |
| Moździerz L16 81mm | Wielka Brytania Indie |
5000 | |
| Broń przeciwpancerna | |||
| Działo bezodrzutowe M40 |  Stany Zjednoczone |
3000 | |
| Carl Gustaf MkIII | Indie Szwecja |
produkcji Ordnance Factories Board (OFB) | |
 ppk Nag (Cobra) |
Indie |
443 | |
| ppk MILAN | Indie Francja |
30 000 | |
| ppk 9M133 Kornet | Rosja |
3000 | |
| 9K119 Refleks | Indie Rosja |
600 | zamówiono 16 000 |
| Śmigłowce | |||
 HAL Dhruv |
Indie |
40 | wielozdaniowy |
 HAL SA 316B Chetak |
Indie Francja |
120 | wielozdaniowy |
 HAL SA 315B Cheetah |
Indie Francja |
48 | wielozdaniowy, 20 modernizowanych do wersji Cheetal.[4] |
| Mi-17 | ZSRR |
6 | transportowy |
| Systemy przeciwlotnicze | |||
 Prithvi Air Defence (PAD) |
Indie |
Rodzimy system egzosferycznych pocisków antybalistyczny. | |
 Advanced Air Defence (AAD) |
Indie |
System endosferycznych pocisków antybalistycznych. | |
 Akash |
Indie |
Projekt Defence Research and Development Organisation (DRDO), OFB, BEL (radar Rohini), produkcja Bharat Dynamics Ltd (BDL) i BEL, dwa pułki, zastępują SA-6 Gainful, także na podwoziu T-72, zamówiono 2000 pocisków. | |
| 9K33 Osa (SA-8 Gecko) | ZSRR |
80 | TELAR, zasięg 15 km. |
| 9K38 Igła (SA-18 Grouse) | Rosja |
2250 | MANPADS, zasięg 5 km. |
| Pociski balistyczne | |||
 BrahMos |
Indie Rosja |
130 | Pocisk manewrujący, dwa pułki po 5 wyrzutni, zasięg 300 km, bazuje na P-800 Oniks, ale oprócz okrętów może atakować cele lądowe. |
 Prahaar |
Indie |
PDRDO i BDL, zasięg 150 km. | |
 Prithvi-I/II/III |
Indie |
zasięg od 150 do 600 km | |
| Agni-I | Indie |
zasięg 800 km | |
.jpeg) Agni-II |
Indie |
zasięg 3300 km | |
 Agni-III |
Indie |
zasięg 5000 km | |
| Inne pojazdy | |||
| WZT-3M |  Polska Indie |
352 | Wóz zabezpieczenia technicznego, montowane też przez Bharat Earth Movers (BEML Ltd). |
 Stallion Mk III/IV |
Indie |
60 000 | Ciężarówki 4x4/6x6 5 ton, produkowane przez Ashok Leyland. |
 Tata LPTA 713 |
Indie |
28 000 | Ciężarówki 4x4 2,5 tony. |
 BEML Tatra |
Indie Czechy |
7000 | Licencyjne ciężarówki Tatra produkowane od 1986, różne wersje[5]. |
| Shaktiman | Indie |
7000 | Ciężarówki produkcji Ordnance Factories Board. |
Przypisy
- ↑ Rosyjska amunicja dla Indii (pol.). altair.com.pl, 2011-07-24. [dostęp 2012-07-31].
- ↑ Janes: OFB 7,62 mm 1A1 and 1C rifles (India), Rifles (ang.)
- ↑ Indyjskie licencyjne FH77B (pol.). altair.com.pl, 2011-05-17. [dostęp 2012-07-31].
- ↑ Hindustan Aeronautics to supply Indian army with 20 Cheetals. flightglobal, 25 lutego 2013.
- ↑ Jeszcze o indyjskiej Tatrze (pol.). altair.com.pl, 2011-04-05. [dostęp 2012-07-31].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||
