Indie Brytyjskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Indian Empire
British India

Cesarstwo Indyjskie (Indie Brytyjskie)
Brytyjska Kompania Wschodnioindyjska
Imperium Marathów
Wielcy Mogołowie
1858-1947 Unia Indyjska
Dominium Pakistanu
Birma Brytyjska
Sikkim
Flaga Indii Brytyjskich
Godło Indii Brytyjskich
Flaga Indii Brytyjskich Godło Indii Brytyjskich
Hymn: God Save The King-Emperor
Położenie Indii Brytyjskich
Państwo Wielka Brytania
Język urzędowy hindustani, angielski
Stolica Kalkuta 1858-1912
Nowe Delhi 1912-1947
Ostatnia głowa państwa cesarz Jerzy VI Windsor
Status terytorium kolonia brytyjska
W jego imieniu Ostatni wicekról
Louis Mountbatten
Jednostka monetarna rupia
Utworzenie rozwiązanie Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej i koronacja królowej Wiktorii na cesarzową Indii
1858
Podział na część hinduską i muzułmańską oraz nadanie im niepodległości jako dominia Indii i Pakistanu
1947
Religia dominująca hinduizm, islam, buddyzm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Indie Brytyjskie – potoczna nazwa Indii w czasie, gdy pozostawały one pod władzą Brytyjczyków, tj. w latach 1858 - 1947.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Brytyjski wkład w rozwój cywilizacyjno-gospodarczy[edytuj | edytuj kod]

Po przejęciu władzy na Półwyspie Indyjskim bezpośrednio przez parlament brytyjski, rząd brytyjskiego gubernatora-wicekróla zmuszony był do realizacji szerokich reform gospodarczych. Wydano szereg ustaw w zakresie socjalnych warunków pracy, m.in. wprowadzono w zakładach pracy jeden dzień w tygodniu wolny od pracy i zakaz zatrudniania dzieci poniżej dziewięciu lat. W odpowiedzi na liczne rozruchy w miastach i bunty chłopskie, wydane zostały ustawy ograniczające lichwę i możliwość usuwania chłopów z ziemi. Zrezygnowano też z zamiarów chrystianizacji miejscowej ludności.

Przeprowadzone zostały znaczące reformy w oświacie i nauce. Rozbudowano szkolnictwo, utworzono sieć gimnazjów z angielskim językiem nauczania, uniwersytety w Kalkucie, Madrasie i Bombaju, zakładano instytucje badawcze (Botanical Survey of India). Równocześnie w Indiach rozpoczęły się przemiany struktur gospodarki feudalnej i manufakturowej na nowocześniejsze struktury gospodarki kapitalistycznej. Przystąpiono do budowy linii kolejowych i rozbudowy sieci drogowej na całym subkontynencie.

Miarą nowej polityki było utworzenie w 1885 r. Indyjskiego Kongresu Narodowego, ogólnokrajowej partii, głoszącej pokojowe przejęcie władzy, zaś w 1906 r. Ligi Muzułmańskiej, o podobnym programie działania. W tym też okresie wprowadzone zostały reformy konstytucyjne, znacznie rozszerzające udział lokalnych elit hinduskich w rządzeniu krajem. Równocześnie w pierwszych latach XX wieku nastąpiło pełne scalanie wszystkich terytoriów Półwyspu Indyjskiego w jedno Cesarstwo Indyjskie.

Szereg pomniejszych księstw i krajów dobrowolnie oddawało się pod protektorat Brytyjczyków, niektóre z księstw były przez nich przejmowane, gdy lokalny maharadża nie miał naturalnego spadkobiercy, lub w drodze wykupu. W 1911 r. stolicą państwa ustanowiono Nowe Delhi, historyczną stolicę Wielkich Mogołów, i przyjęto język angielski jako urzędowy. W 1938 Cesarstwo posiadało 1005 miast, których ludność łącznie przekraczała 10 mln mieszkańców (w tym: 3 miasta >0,5 mln osób i 35 miast w przedziale 0,1÷0,5 mln osób).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]