Indochine

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Indochine
2013-03-23 Concert Indochine - Brest (5).JPG
Indochine na koncercie w Brescie, 2013
Rok założenia 1981
Pochodzenie  Francja
Gatunek rock, nowa fala
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Indochine (wym. ɛ̃dɔʃin) – francuski zespół rockowy założony w maju 1981 roku przez wokalistę i gitarzystę Nicolę Sirkisa i gitarzystę Dominique'a Nicolas. Grupa odniosła stosunkowo duży sukces w latach 80., później w latach 2000 i dzisiaj we Francji, jak również w całej Europie, w Peru i w krajach frankofońskich.

Skład[edytuj | edytuj kod]

  • Nicola Sirkis (wokal, gitara, klawisze od 1981)
  • Marc Eliard (bass od 1992)
  • Boris Jardel (gitara od 1998)
  • Mr Shoes (François Soulier) (perkusja od 2002)
  • Mathieu (klawisze od 2006 [tylko na żywo])
  • Oli de Sat (Olivier Gérard) (klawisze i gitara od 2002 [tylko na żywo])

Byli członkowie[edytuj | edytuj kod]

  • Stéphane Sirkis (gitara i klawisze od 1982 do śmierci w 1999 roku)
  • Dimitri Bodianski (saksofon w latach 1981-1988)
  • Dominique Nicolas (gitara w latach 1981-1994)
  • Arnaud Devos (perkusja w latach 1985-1986)
  • Diego Burgar (bass w 1988 [tylko na żywo])
  • Jean-My Truong (perkusja w latach 1988-1994)
  • Philippe Eidel (akordeon w 1992)
  • Jean Pierre Pilot (klawisze w latach 1994-2001)
  • Alexandre Azaria (gitara w latach 1995-1997)
  • Monsieur Tox (gitara w latach 1996-1997)
  • Monsieur Yann (perkusja w latach 1996-1998)
  • Matthieu Rabatté (perkusja w latach 1999-2002)
  • Monsieur Frédéric (Frédéric Helbert) (klawisze w latach 2002-04)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zespół powstał w maju 1981 roku jako duet a panowie szybko napisali piosenki i skomponowali muzykę. Równie szybko dołączył do nich Dimitri Bodianski, kuzyn jednego z przyjaciół Nicola i w tym składzie 29 września 1981 dali pierwszy koncert w paryskiej kawiarni "Le Rose bonbon". Ten krótki występ zapewnił im kontrakt z wytwórnią płytową i już w listopadzie nagrali pierwsze single- 'Dizzidence Politik' i 'Françoise', które co prawda zostały zauważone przez krytyków, ale zyskały niewielkie zainteresowanie publiczności. W pół roku później do oficjalnego składu dołączył brat bliźniak Nicola- Stéphane.

W kwietniu 1982 zespół supportował na scenie Taxi Girl, ale rosnące zainteresowanie skłoniło management wspomnianych do podziękowania im za współpracę na paryskiej trasie. Wtedy Indochine zachęceni sukcesami na żywo wydali debiutancki album L'aventurier, który sprzedał sie w ponad 250 tys. egzemplarzy, zyskując uznanie zarówno krytyki jak i publiczności. Następny rok przyniósł nowy krążek Le péril jaune dzięki któremu w 84 roku udali się na trasę po całej Francji. Wtedy usłyszała o nich również Skandynawia. Sprzedaż trzeciej płyty zatytułowanej po prostu 3 sięgnęła 750 tys. kopii, a Serge Gainsbourg reżyserując video do piosenki Tes yeux noirs, zapewnił im kolejny sukces.

Czwarty z kolei album 7 000 Danses, z założenia mniej komercyjny, sprzedał się już o wiele gorzej, krytycy zarzucali Indochine, że kopiują styl The Cure. Nie przeszkodziło to jednak zespołowi udać się w marcu 88 roku na światową trasę koncertową, podczas której dotarli między innymi do Kanady i Peru, gdzie jak się okazuje sprzedali więcej albumów niż Madonna. Wykończeni wielomiesięczną trasą zrobili sobie przerwę i piąty album Le Baiser został wydany dopiero w 1990 roku. Już bez Dimitri Bodianski'ego, który odszedł z zespołu zaraz po zakończeniu światowej trasy. Muzyka Indochine ewoluowała i okazało się, że nie ma w zespole miejsca dla saksofonu, poza tym Dimitri miał wkrótce zostać ojcem i żona wolała mieć go przy sobie. Mimo wszystko muzyk do tej pory udziela się w zespole podczas występów na żywo.

W 1991 dla uczczenia 10 rocznicy powstania Indochine wydali kompilację dotychczasowych singli Le Birthday Album, która zawierała hitowy choć przypadkowo niefortunny nowy singel La Guerre est finie. Tytuł ten oznacza 'wojna się skończyła', a w tym właśnie czasie wybuchła wojna w Zatoce Perskiej, przez co piosenka została zbojkotowana przez francuskie rozgłośnie radiowe. Szósty album studyjny Un Jour Dans Notre Vie, ujrzał światło dzienne w 1993 roku, ale nie przyniósł poprawy. Francuskie radia nadal nie grały ich muzyki a krytycy z maniackim uporem piętnowali za podobieństwo do The Cure. Mimo tego zespół nie zawiesił działalności i ku uciesze wcale licznej grupy fanów gra do dziś.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

  • L'Aventurier (1982)
  • Le Péril Jaune (1983)
  • 3 (1985)
  • 7000 Danses (1987)
  • Le Baiser (1990)
  • Un Jour Dans Notre Vie (1993)
  • Wax (1996)
  • Dancetaria (1999)
  • Nuits Intimes (2001)
  • Paradize (2002)
  • Alice et June (2005)
  • La République des Meteors (2009)
  • Black City Parade (2013)

Albumy live[edytuj | edytuj kod]

  • Indochine Au Zenith (1986)
  • Radio Indochine (1994)
  • Indo Live (1997)
  • Nuits intimes (2001)
  • 3.6.3 (2004)
  • Hanoi (2007)
  • Alice & June Tour (2007)
  • Le météor sur Bruxelles (2010)
  • Putain de stade (2011)

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

  • Le Birthday Album (1991)
  • Unita (1996)
  • Les Versions Longues (1996)
  • Génération Indochine (2000)
  • Le Birthday Album 1981-1996 (2004)

Single[edytuj | edytuj kod]

  • Dizzidence Politik (pierwszy singiel grupy wydany w 8 000 egzemplarzach)
  • L'aventurier
  • Miss Paramount
  • Kao Bang
  • Canary Bay
  • 3ème Sexe
  • Tes yeux noirs
  • A l'assaut (live)
  • Les Tzars
  • La Machine à rattraper le temps
  • La Chevauchée des champs de blé
  • Le Baiser
  • Des Fleurs pour Salinger
  • Punishment Park
  • La Guerre est finie
  • Savoure le rouge
  • Sur les toits du monde
  • Un jour dans notre vie
  • 3ème sexe (live 1994)
  • Des Fleurs pour Salinger (live)
  • Kissing my song
  • Drug star
  • Je n'embrasse pas
  • Satellite
  • L'aventurier (live)
  • Mes Regrets - 3ème sexe (live)
  • Juste toi et moi
  • Stef II
  • Atomic Sky
  • Dancetaria
  • Justine
  • Tes yeux noirs
  • Punker
  • J'ai demandé à la lune
  • Mao boy !
  • Le grand secret
  • Marilyn
  • Un Singe en hiver
  • Electrastar (live)
  • Popstitute (live)
  • Alice & June
  • Ladyboy
  • Adora
  • Pink Water
  • Salombo (live)
  • Crash me (live)
  • Little Dolls (2008)
  • PlayBoy
  • Le Lac