Indukcja asymetryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Indukcja asymetryczna – termin stereochemiczny opisujący zjawisko uprzywilejowanego tworzenia jednego enancjomeru lub diastereoizomeru w reakcji chemicznej jako efekt chiralnych właściwości substratu, katalizatora lub środowiska reakcji[1].

Termin ten został wprowadzony przez Emila Fischera podczas prac z węglowodanami[2].

Przypisy

  1. asymmetric induction (ang.) [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology („Gold Book”). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: asymmetric induction (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. doi:10.1351/goldbook.A00483
  2. Ari Koskinen: Asymmetric synthesis of natural product. Chichester ; New York: J. Wiley, 1993, s. 16. DOI:10.1002/9781118347300.ch1. ISBN 0-471-93848-3.