Inessivus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Inessivus - przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przebywanie desygnatu wewnątrz pewnego określonego obiektu. Występuje w językach ugrofińskich, zwłaszcza węgierskim i fińskim.

Język fiński[edytuj | edytuj kod]

Końcówką inessiwu w języku fińskim jest -ssa lub -ssä. Wybór końcówki zależy od harmonii samogłosek. Ta sama końcówka obowiązuje w liczbie mnogiej. Z uwagi na to, że końcówka zaczyna się dwiema spółgłoskami, wywołuje zazwyczaj zjawisko wymiany stóp, w wyniku którego rdzeń wyrazu przyjmuje tzw. stopę słabą.

  • metsä (las) - metsässä (w lesie) metsissä (w lasach)
  • Puola (Polska) - Puolassa (w Polsce) he asuvat Puolassa (oni mieszkają w Polsce)

Język węgierski[edytuj | edytuj kod]

Końcówką inessiwu jest ban lub ben (zgodnie z harmonią samogłoskową)

  • vonatban - w pociągu
  • szekrényben - w szafie