Infantylizm parafiliczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Infantylizm parafiliczny zwany także autonepiofilią[1] – rodzaj parafilii i fetyszyzmu, w której pobudzenie erotyczne osiąga się poprzez odgrywanie ról z okresu niemowlęcego, takich jak noszenie pieluch, korzystanie ze smoczka i przebieranie się w dziecięce śpioszki[2].

Łagodna odmiana tej parafilii przyjmuje formę zabawy w „dorosłego niemowlaka”, polegającą na przebieraniu się w niemowlęce stroje oraz poddawanie się niemowlęcym czynnościom pielęgnacyjnym. Bardziej drastyczne formy to poddawanie się czynnościom sado-masochistycznym w strojach niemowlęcych (bicie „za karę” i inne formy upokarzania)[3] oraz różnego rodzaju formy fetyszyzmu pieluchowego, które mogą już nie być związane z odgrywaniem roli „dorosłego niemowlaka”, lecz np. mieć charakter bardziej zbliżony do urofilii i koprofilii[4].

Osoby, poddające się tego rodzaju czynnościom, zarówno w formie łagodnej, jak i skrajnej, są nazywane w terminologii anglojęzycznej grupą AB/DL(AB - Adult Baby – dorosłe niemowlaki, DL - Diaper Lover – miłośnicy pieluch)[5].

Przypisy

  1. Autonepiofilia (pol.). WIEM, darmowa encyklopedia. [dostęp 2013-07-21].
  2. The Dictionary of Psychology. Psychology Press, 2002. ISBN 978-1-58391-328-4.
  3. Brame, GG; Brame WD; Jacobs J: Different Loving: An Exploration of the World of Sexual Dominance and Submission. Random House of Canada, 1996, s. 137–40.
  4. Kristina Kise, Mathew Nguyen. Adult Baby Syndrome and Gender Identity Disorder. „Archives of Sexual Behavior”. 40 (5), s. 857-859. Springer. doi:10.1007%2Fs10508-011-9783-8 (ang.). 
  5. Watson, J. Baby Man. , 2005-06-09.