Infidels

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Infidels
Okładka
Album studyjny Boba Dylana
Wydany 1 listopada 1983
Nagrywany 11 kwietnia-5 lipca 1983
Gatunek rock
Długość 41:39
Wytwórnia Columbia
Producent Bob Dylan i Mark Knopfler
Oceny
Płyta po płycie

Infidels – 22 studyjny album nagrany przez Boba Dylana od kwietnia do lipca 1983 r. i wydany w tym samym roku w listopadzie.

Spis treści

Historia i charakter albumu[edytuj | edytuj kod]

Po dwóch latach nieustannego koncertowania Dylan postanowił zniknąć na jakiś czas z aktywnego życia publicznego. Wiadomo iż w lutym 1982 r. wziął udział w sesji nagraniowej Allena Ginsberga, a w czerwcu w sesji Clydie King (znanej z wokalnego wspierania The Rolling Stones) w swoim studiu Rundown w Santa Monica.

6 czerwca 1982 r. wystąpił razem z Joan Baez i wspólnie wykonali trzy utwory na 6-godzinnym antynuklearnym wiecu Peace Sunday Rally w Pasadenie. I to był jego jedyny występ w 1982 r.

W czerwcu nagrywał w swoim studiu tajemnicze utwory, o których nic pewnego nie wiadomo.

16 lutego 1983 r. dołączył do koncertu Ricka Danko i Levona Helma w "Lone Star Cafe" w Nowym Jorku; wykonał tam z nimi pięć utworów.

W kwietniu przystąpił do nagrywania swojego nowego albumu.

Do nagrania Infidels, albumu wydanego 1 listopada 1983, zaprosił Dylan mały, ale znakomity zespół, którego rytmiczną podstawę tworzył, uważany przez wielu za najlepszy na świecie, duet Sly i Robbie. Ozdobą byli dwaj wyśmienici gitarzyści: Mark Knopfler (który tak wspaniale wykonał swoją robotę na Slow Train Coming) oraz bluesowa znakomitość (były członek The Rolling Stones) Mick Taylor. No i klawiszowiec Alan Clark, który swoje zadanie wypełnił bezbłędnie. Świetna Clydie King najwyraźniej stała się ulubioną dziewczyną do wspierania Dylana wokalnie.

Historia powstania tego albumu rozbija się na dwa etapy. Pierwszy etap trwał do 1 maja, kiedy Dylan i Knopfler (producenci płyty) zakończyli jego nagrywanie. Płyta właściwie gotowa do wydania składała się z następujących utworów:

  1. Jokerman
  2. License to Kill
  3. Man of Peace
  4. Neighborhood Bully
i na drugiej stronie:
  1. Don't Fall Apart on Me Tonight
  2. Blind Willie McTell
  3. Sweetheart Like You
  4. I and I
  5. Foot of Pride[1]

Gdyby ten album został wydany, byłby bez wątpienia arcydziełem Dylana w latach 80. Chociaż i tu można by się spierać, czy powinny znaleźć się na nim takie utwory jak "Neighborhood Bully" czy "License to Kill", które po prostu nie pasowały do całej płyty. I dlaczego nie ma na niej "Someone's Got a Hold of My Heart" oraz dlaczego jest akurat ta wersja "Jokermana" z przerobionym tekstem?

W pewnym momencie Dylan odczuł, że powinien wypełnić trochę brzmienie utworów, gdyż... stało się za bardzo przewidywalne i postanowił przerobić partie wokalne. Jednak niestety nie zatrzymał się na tym... Usunął dwa znakomite kawałki "Blind Willie McTell" i "Foot of Pride" i mając do dyspozycji ok. piętnastu utworów zastąpił je jednym, niedorównującym im, czterominutowym kawałkiem "Union Sundown". To doskonały przykład zarówno problemów decyzyjnych jak i błędnych decyzji wynikłych ze złych osądów, co trapiło artystę przez lata 80. a nawet część 90.

Oryginalny Infidels nagrany typową dla artysty metodą "na żywo" (chociaż nikt już tak nie nagrywał) wykazał, że mając taki zespół, jakim dysponował wtedy Dylan oraz 24-ścieżkowy system nagrywający, wszelkie ewentualne kiksy były bardzo łatwe do zatuszowania, bez potrzeby restrukturyzacji całej płyty. Stało się jednak inaczej i efekt działań artysty, to bardzo dobra płyta, jednak będąca tylko wyblakłym odbiciem oryginału.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pogrubionym drukiem muzycy wymienieni na okładce albumu

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

# Tytuł Czas Uwagi
1. Jokerman 06:12 Singel
2. Sweetheart Like You 04:31 Singel
3. Neighborhood Bully 04:33
4. License to Kill 03:31
5. Man of Peace 06:27
6. Union Sundown 05:21 Strona B singla
7. I and I 05:10
8. Don't Fall Apart on Me Tonight 05:54

Sesje nagraniowe[edytuj | edytuj kod]

1 Sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, Nowy Jork, 11 kwietnia 1983. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Blind Willie McTell[• 1]; 2.Blind Willie McTell[• 2][• 3]; 3.Blind Willie McTell[• 4][• 5]; 4.Blind Willie McTell[• 6][• 7]; 5.Blind Willie McTell[• 8][• 9]; 6.Blind Willie McTell[• 10][• 11]; 7.Blind Willie McTell[• 12]; 8.Blind Willie McTell[• 13]; 9.Blind Willie McTell[• 14]; 10.Blind Willie McTell[• 15][• 16]; 11.Blind Willie McTell[• 17]; 12.Blind Willie McTell[• 18]; 13.Blind Willie McTell[• 19]; 14.Blind Willie McTell; 15.Blind Willie McTell[• 20]; 16.Blind Willie McTell[• 21]; 17.Blind Willie McTell; 18.Blind Willie McTell; 19.Blind Willie McTell[• 22]; 20.Oh, Babe; 21.Oh, Babe[• 23]; 22.Blind Willie McTell; 23.Blind Willie McTell[• 24]; 24.(Instrumentalny jam); 25.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 25]; 26.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 26]; 27.Don't Fall Apart on Me Tonight; 28.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 27]; 29.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 28];

Muzycy
  1. Wersja instrumentalna
  2. Wersja instrumentalna
  3. Fałszywy początek
  4. Wersja instrumentalna
  5. Fałszywy początek
  6. Wersja instrumentalna
  7. Fałszywy początek
  8. Wersja instrumentalna
  9. Fałszywy początek
  10. Wersja instrumentalna
  11. Fałszywy początek
  12. Wersja instrumentalna
  13. Wersja instrumentalna
  14. Wersja instrumentalna
  15. Wersja instrumentalna
  16. Kompletna wersja
  17. Wersja instrumentalna
  18. Wersja instrumentalna
  19. Wersja instrumentalna
  20. Fałszywy początek
  21. Fałszywy początek
  22. Kompletna wersja
  23. Fałszywy początek
  24. Kompletna wersja
  25. Fałszywy początek
  26. Kompletna wersja
  27. Kompletna wersja
  28. Kompletna wersja

2 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 12 kwietnia 1983. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 1][• 2]; 2.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 3]; 3.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 4]; 4.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 5]; 5.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 6]; 6.Don't Fall Apart on Me Tonight; 7.Don't Fall Apart on Me Tonight; 8.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 7]; 9.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 8]; 10.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 9]; 11.Don't Fall Apart on Me Tonight[• 10][• 11][• 12];

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  • Sammy Figueroa - instrumenty perkusyjne (wersja 11, overdubbing 8 maja 1983)
  1. Wersje 1-7 zatytułowane są "Don't Fall Apart on Me Like That"
  2. Kompletna wersja
  3. Kompletna wersja
  4. Fałszywy początek
  5. Kompletna wersja
  6. Fałszywy początek
  7. Kompletna wersja
  8. Fałszywy początek
  9. Fałszywy początek
  10. Kompletna wersja
  11. Ukazał się na oryginalnej "master tape" w surowym miksie
  12. Został wydany na albumie Infidels 1 listopada 1983 r.

3 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 13 kwietnia 1983. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Jokerman; 2.(Slow Try Baby); 3.(Blues); 4.Columbus Georgia[• 1]; 5.Back to the Wall; 6.Oklahoma Kansas; 7.Jokerman; 8.(Blues); 9.Jokerman[• 2]; 10.Jokerman[• 3]; 11.Jokerman[• 4]; 12.License to Kill[• 5][• 6][• 7][• 8];

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. Być może jest to "Columbus Stockade Blues"
  2. Kompletna wersja
  3. Kompletna wersja
  4. Kompletna wersja
  5. wersja zatytułowana "There's a Woman"
  6. Kompletna wersja
  7. Ukazał się na oryginalnej "master tape" w surowym miksie
  8. Został wydany na albumie Infidels 1 listopada 1983 r.

4 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 14 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Clean-Cut Kid[• 1]; 2.Clean-Cut Kid[• 2]; 3.This Was My Love (Jim Herbert)[• 3]; 4.Man of Peace[• 4][• 5]; 5.Man of Peace[• 6]; 6.Man of Peace[• 7][• 8]; 7.Jokerman[• 9][• 10][• 11][• 12][• 13][• 14][• 15][• 16]; 8.Clean-Cut Kid[• 17]; 9.Sweetheart Like You[• 18]; 10.Sweetheart Like You

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 6, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  • Sammy Figueroa - instrumenty perkusyjne (wersja 7, overdubbing 8 maja 1983 r.)
  1. Kompletna wersja
  2. Kompletna wersja
  3. Kompletna wersja
  4. 4, 5, 6 zapisane są jako "Sometimes Satan"
  5. Fałszywy początek
  6. Fałszywy początek
  7. Ukazał się na oryginalnej "master tape" w surowym miksie
  8. Został wydany na albumie Infidels 1 listopada 1983 r.
  9. Kompletna wersja
  10. Ukazał się na oryginalnej "master tape" w surowym miksie
  11. Został wydany na albumie Infidels 1 listopada 1983 r.
  12. Został wydany w skróconej wersji jako singel w kwietniu1984 r.
  13. Został wydany na albumie Dylan on Dylan 17 listopada 1984 r.
  14. Został wydany na albumie Bob Dylan's Greatest Hits Volume 3 15 listopada 1994 r.
  15. Został wydany na albumie Dylan 1 października 2007 r.
  16. Został wydany na albumie Beyond Here Lies Nothin' 24 października 2011 r.
  17. Kompletna wersja
  18. 9, 10 zapisane są jako "By the Way, That's a Cute Hat"

5 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 15 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Don't Fly Unless It's Safe; 2.Don't Fly Unless It's Safe; 3.Clean-Cut Kid[• 1]; 4.Jesus Met the Woman at the Well (trad.); 5.(W połowie skończona piosenka); 6.(W połowie skończona piosenka); 7.16 Tons (Merle Travis); 8.Clean-Cut Kid; 9.Clean-Cut Kid[• 2]; 10.Clean-Cut Kid; 11.He's Gone (?); 12.Clean-Cut Kid;

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 6, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. zapisany jako "Brooklyn Anthem"
  2. Fałszywy początek

6 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 16 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.(Bluesy Jam: Slow); 2.(Bluesy Jam: Bluesier); 3.(Bluesy Jam: Pickup Again); 4.(Dadada Grateful Dead); 5.(Reggae Toms Toms Jam); 6.(Bob Said Tape This); 7.(Mark Soop Pick Up); 8.Oh, Susannah! (Stephen Foster); 9.Dark Groove; 10.Dark Groove; 11.Someone's Got a Hold of My Heart[• 1]; 12.Someone's Got a Hold of My Heart; 13.Someone's Got a Hold of My Heart[• 2][• 3]; 14.Someone's Got a Hold of My Heart[• 4][• 5][• 6]; 15.Someone's Got a Hold of My Heart; 16.Someone's Got a Hold of My Heart; 17.(Boogie); 18.(Boogie); 19.(Mark Plunks Tasty); 20.Dark Groove; 21.Dark Groove[• 7]; 22.(Diddling)

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 6, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. Wersje 11-16 zapisane jako "Hold My Heart"
  2. Kompletna wersja
  3. Ta lub 14 wersja wydana po zmiksowaniu na albumie The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991 26 marca 1991 r.
  4. Kompletna wersja
  5. Fałszywy początek
  6. Ta lub 13 wersja wydana po zmiksowaniu na albumie The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991 26 marca 1991 r.
  7. Kompletna wersja

7 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 18 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Sweetheart Like You[• 1][• 2]; 2.Sweetheart Like You[• 3]; 3.Sweetheart Like You[• 4]; 4.Sweetheart Like You; 5.Sweetheart Like You; 6.Sweetheart Like You[• 5]; 7.Sweetheart Like You[• 6]; 8.Sweetheart Like You[• 7]; 9.Sweetheart Like You[• 8][• 9] [• 10][• 11]; 10.Sweetheart Like You[• 12]; 11.Sweetheart Like You[• 13]; 12.Sweetheart Like You[• 14]; 13.Sweetheart Like You[• 15]; 14.Sweetheart Like You[• 16]; 15.Sweetheart Like You; 16.Sweetheart Like You[• 17]; 17.Sweetheart Like You[• 18]; 18.Sweetheart Like You[• 19]; 19.Blind Willie McTell[• 20][• 21]; 20.Blind Willie McTell[• 22];

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 9, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. Wersje 1-11 zapisane jako "In a Place Like This"
  2. Fałszywy początek
  3. Fałszywy początek
  4. Fałszywy początek
  5. Kompletna wersja
  6. Fałszywy początek
  7. Kompletna wersja
  8. Kompletna wersja
  9. Ukazał się na oryginalnej "master tape" w surowym miksie
  10. Został wydany na albumie Infidels 1 listopada 1983 r.
  11. Został wydany jako singel w grudniu 1983 r.
  12. Fałszywy początek
  13. Kompletna wersja
  14. Wersje 12-18 zapisane jako "In a Place"
  15. Fałszywy początek
  16. Fałszywy początek
  17. Fałszywy początek
  18. Fałszywy początek
  19. Kompletna wersja
  20. Wersje 19 i 20 zapisane jako "Blind Willie"
  21. Kompletna wersja
  22. Kompletna wersja

8 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 19 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Neighborhood Bully; 2.Neighborhood Bully; 3.Neighborhood Bully; 4.Neighborhood Bully[• 1]; 5.Neighborhood Bully[• 2][• 3][• 4]; 6.Neighborhood Bully[• 5]; 7.Green Onions (Jones/Cropper/Steinberg/Jackson); 8.(Love You Too Jam); 9.(Trees Hannibal Alps)[• 6]

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  • Sammy Figueroa - instrumenty perkusyjne (wersja 5, overdubbing 8 maja 1983 r.)
  1. Kompletna wersja
  2. Kompletna wersja
  3. Ukazał się na oryginalnej "master tape" w surowym miksie
  4. Został wydany na albumie Infidels 1 listopada 1983 r.
  5. Kompletna wersja
  6. Zapisany jako "4/20 Hannibal Trees"

9 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 20 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.(End Bob 12-string); 2.(Robbie Sly - Aquarium); 3.(G Boogie); 4.This Was My Love (Jim Herbert)[• 1]; 5.This Was My Love (Jim Herbert)[• 2]; 6.This Was My Love (Jim Herbert); 7.This Was My Love (Jim Herbert); 8.This Was My Love (Jim Herbert)[• 3]; 9.This Was My Love (Jim Herbert)[• 4]; 10.This Was My Love (Jim Herbert)[• 5]; 11.This Was My Love (Jim Herbert); 12.Across the Borderline (Ry Cooder/John Hiatt/Jim Dickinson); 13.Across the Borderline (Ry Cooder/John Hiatt/Jim Dickinson); 14.Across the Borderline (Ry Cooder/John Hiatt/Jim Dickinson)[• 6];

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. Kompletna wersja
  2. Kompletna wersja
  3. Kompletna wersja
  4. Kompletna wersja
  5. Kompletna wersja
  6. Kompletna wersja

10 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 21 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Tell Me[• 1]; 2.Tell Me; 3.Tell Me; 4.Tell Me[• 2]; 5.Tell Me; 6.Tell Me; 7.Tell Me; 8.Tell Me

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  • Full Force: Curtis Bedeau, Gerard Charles, Brian George, Lucien L. George, Paul George - wokal towarzyszący (overdubbing na jednym z kompletnych nagrań 18 maja 1983 r.)
  1. Jedna z kompletnych wersji wydana na albumie The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991 26 marca 1991 r.
  2. Fałszywy początek

11 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 22 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Foot of Pride[• 1]; 2.Foot of Pride; 3.Foot of Pride; 4.Foot of Pride; 5.Foot of Pride; 6.Foot of Pride[• 2]; 7.Foot of Pride; 8.Foot of Pride; 9.Foot of Pride[• 3]; 10.(Reggae Jam); 11.Christmas Song (Mel Tormé); 12.Choo Choo Ch'Boogie (Horton/Darling/Gabler); 13.Silent Night (Franz Gruber & Joseph Mohr); 14.Glory to the King (Darlene Zschech); 15.Lovers Concerto (Sandy Linzer & Denny Randell); 16.Dark as a Dungeon (Merle Travis)[• 4];

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. Wersja 1-9 zapisane jako "Too Late"
  2. Kompletna wersja
  3. Kompletna wersja
  4. Wersja zapisana jako "Dark Dungeon"

12 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 23 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Foot of Pride[• 1][• 2]; 2.Foot of Pride[• 3]; 3.Foot of Pride; 4.Foot of Pride[• 4]; 5.Foot of Pride; 6.Foot of Pride; 7.Foot of Pride[• 5]; 8.Foot of Pride[• 6][• 7]; 9.Foot of Pride[• 8]; 10.Foot of Pride; 11.Foot of Pride[• 9]; 12.Foot of Pride; 13.Foot of Pride[• 10][• 11]; 14.Foot of Pride; 15.Foot of Pride; 16.Foot of Pride[• 12]; 17.Foot of Pride[• 13][• 14];

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. Wersje 1-7 zapisane jako "Foot of Pride"
  2. Kompletna wersja
  3. Kompletna wersja
  4. Fałszywy początek
  5. Kompletna wersja
  6. Wersje 8-12 zapisane jako "Too Late" (acoustic)
  7. Kompletna wersja
  8. Fałszywy początek
  9. Kompletna wersja
  10. Wersje 13-15 zapisane jako "Too Late" (piano)
  11. Fałszywy początek
  12. Kompletna wersja
  13. Ta wersja zapisana jako "Reggae"
  14. Kompletna wersja

13 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 25 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Foot of Pride[• 1]; 2.Foot of Pride; 3.Foot of Pride; 4.Foot of Pride[• 2][• 3]; 5.Foot of Pride; 6.Someone's Got a Hold of My Heart[• 4]; 7.Someone's Got a Hold of My Heart; 8.Someone's Got a Hold of My Heart; 9.Someone's Got a Hold of My Heart; 10.Foot of Pride[• 5]; 11.Foot of Pride; 12.Foot of Pride[• 6]; 13.Foot of Pride[• 7];

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. Wersje 1-5 i 10-13 zapisane jako "Too Late"
  2. Kompletna wersja
  3. Fałszywy początek
  4. Wersje 6-8 zapisane jako "Hold of My Heart"
  5. Fałszywy początek
  6. Fałszywy początek
  7. Kompletna wersja

14 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 26 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Foot of Pride[• 1][• 2]; 2.Foot of Pride; 3.Foot of Pride[• 3]; 4.Prison Station Blues; 5.Forever My Darling; 6.Someone's Got a Hold of My Heart: 7.Someone's Got a Hold of My Heart[• 4]; 8.Someone's Got a Hold of My Heart[• 5]; 9.Choo Choo Ch'Boogie (Horton/Darling/Gabler)[• 6]; 10.Choo Choo Ch'Boogie (Horton/Darling/Gabler)[• 7]; 11.Cold Cold Heart (Hank Williams)[• 8]; 12.I’m Movin' On (Hank Snow); 13.(KIM)[• 9]

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. Wersje 1-3 zapisane jako "Too Late"
  2. Fałszywy początek
  3. Kompletna wersja
  4. Wersje 7-9 zapisane jako "Hold of My Heart"
  5. Kompletna wersja
  6. Kompletna wersja
  7. Kompletna wersja
  8. Fałszywy początek
  9. Kompletna wersja

15 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 27 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.From Paul; 2.Foot of Pride[• 1][• 2]; 3.Foot of Pride[• 3]; 4.Foot of Pride[• 4]; 5.Foot of Pride[• 5][• 6]; 6.Union Sundown[• 7]; 7.Union Sundown[• 8]; 8.(Niezidentyfikowana piosenka); 9.(Harmonijka); 10.(Niezidentyfikowana piosenka); 11.I and I[• 9]; 12.I and I[• 10]; 13.I and I[• 11]; 14.I and I[• 12]; 15.I and I[• 13]; 16.I and I[• 14][• 15][• 16][• 17]; 17.I and I[• 18]; 18.I and I[• 19]; 19.I and I[• 20]; 20.Julius and Ethel[• 21]; 21.Julius and Ethel[• 22];

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  • Clydie King - wokal towarzyszący (6, 7, 20, 21)
  1. Wersje 2-5 zapisane jako "Too Late"
  2. Fałszywy początek
  3. Fałszywy początek
  4. Kompletna wersja
  5. Kompletna wersja
  6. Prawdopodobnie tą wersję wydano na albumie The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991 26 marca 1991 r.
  7. Kompletna wersja
  8. Kompletna wersja
  9. Kompletna wersja
  10. Fałszywy początek
  11. Fałszywy początek
  12. Fałszywy początek
  13. Fałszywy początek
  14. Kompletna wersja
  15. Ukazał się na oryginalnej "master tape" w surowym miksie
  16. Został poddany overdubbingowi przed wydaniem, Dylan zmienił jeden wers
  17. Został wydany na albumie Infidels 1 listopada 1983 r.
  18. Fałszywy początek
  19. Fałszywy początek
  20. Kompletna wersja
  21. Kompletna wersja
  22. Kompletna wersja

16 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 29 kwietnia 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.(Jam harmonijkowy); 2.(Jam harmonijkowy); 3.(Jam harmonijkowy); 4.Don't Drink No Chevy (?); 5.Don't Drink No Chevy(?); 6.Don't Drink No Chevy(?); 7.How Many Days(?); 8.How Many Days(?); 9.(Riff bluesowy); 10.(Mark Pickin' Groove); 11.Home, Home on the Range (William Goodwin, B. Bigley & D.Kelly); 12.(Bob Lead Jazz); 13.(Buttons + Buns); 14.I’m Gonna Wash That Man Right Out of My Hair (Richard Rodgers/Oscar Hammerstein II); 15.(Great Buttons Again); 16.Foot of Pride[• 1]

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. Zapisany jako "Too Late"

17 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 2 maja 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Lord Protect My Child[• 1][• 2]; 2.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson)[• 3]; 3.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson)[• 4]; 4.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson)[• 5]; 5.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson); 6.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson)[• 6]; 7.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson); 8.Lord Protect My Child[• 7][• 8]; 9.Lord Protect My Child[• 9]; 10.Lord Protect My Child[• 10]; 11.Lord Protect My Child[• 11]; 12.Lord Protect My Child[• 12]; 13.Lord Protect My Child[• 13]; 14.Union Sundown[• 14]; 15.Union Sundown[• 15]; 16.Union Sundown[• 16]; 17.The Green, Green Grass of Home (J. Curly Putman); 18.The Green, Green Grass of Home (J. Curly Putman)[• 17]; 19.(Jam Groove); 20.(Goin' Up Let It Roll); 21.Union Sundown[• 18]; 22.Union Sundown[• 19][• 20][• 21][• 22]; 23.Lord Protect My Child[• 23][• 24]; 24.Lord Protect My Child[• 25]; 25.Lord Protect My Child[• 26][• 27] ; 26.Death Is Not the End[• 28][• 29]; 27.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson); 28.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson); 29.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson)[• 30]; 30.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson)[• 31]; 31.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson)[• 32]; 32.Angel Flying Too Close to the Ground (Willie Nelson)[• 33][• 34][• 35][• 36];

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  • Full Force: Curtis Bedeau, Gerard Charles, Brian George, Lucien L. George, Paul George (32, overdubbing 18 maja 1983 r.)
  1. Zapisany jako "Lord Protect"
  2. Kompletna wersja
  3. Wersje 2-7 i 27-32 zapisane jako "Angel"
  4. Kompletna wersja
  5. Kompletna wersja
  6. Kompletna wersja
  7. Wersje 8-13 zapisane jako "Lord Protect"
  8. Fałszywy początek
  9. Kompletna wersja
  10. Kompletna wersja
  11. Kompletna wersja
  12. Kompletna wersja
  13. Kompletna wersja
  14. Kompletna wersja
  15. Fałszywy początek
  16. Kompletna wersja
  17. Kompletna wersja
  18. Fałszywy początek
  19. Kompletna wersja
  20. Ukazał się na oryginalnej "master tape" w surowym miksie
  21. Został wydany na albumie Infidels 1 listopada 1983 r.
  22. Wydany jako singel w USA w grudniu i w Europie w październiku 1983 r.
  23. Wersje 23-25 zapisane jako "Lord Protect"
  24. Fałszywy początek
  25. Fałszywy początek
  26. Kompletna wersja
  27. Prawdopodobnie ta wersja po zmiksowaniu wydana na albumie The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991 26 marca 1991 r.
  28. Kompletna wersja
  29. Wydany na albumie Down in the Groove 31 maja 1988 r.
  30. Kompletna wersja
  31. Fałszywy początek
  32. Fałszywy początek
  33. Kompletna wersja
  34. Ukazał się na oryginalnej "master tape" w surowym miksie
  35. Overdubbing przed wydaniem, nowe solo na harmonijce
  36. Wydany jako singel w Europie w październiku 1983 r.

18 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 5 maja 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Blind Willie McTell[• 1][• 2][• 3][• 4]; 2.Blind Willie McTell

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, harmonijka, keyboard, gitara
  • Mark Knopfler - gitara
  • Mick Taylor - gitara; (wersja 5, ovedubbing 10 maja 1983)
  • Alan Clark - instrumenty klawiszowe
  • Robbie Shakespeare - gitara basowa
  • Sly Dunbar - perkusja
  1. Zmiksowana wersja 1 lub 2 wydana na albumie The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991 26 marca 1991 r.
  2. Dwie zmiksowane wersje z 1 lub 2 wydane jako promocyjny singel. Pierwsza piosenka jest kompletną wersją, druga jest wersją edytowaną dla radia z opuszczoną drugą zwrotką
  3. Zmiksowana wersja 1 lub 2 wydana na albumie Dylan 1 października 2007 r.
  4. Zmiksowana wersja 1 lub 2 wydana na albumie Blues 19 grudnia 2006 r.

19 sesja nagraniowa. Studio A, Power Station, Nowy Jork, stan Nowy Jork, 17 maja 1983 r. Producenci: Mark Knopfler i Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1.Neighborhood Bully

Muzycy
  • Bob Dylan - wokal, gitara
  • Mark Rivera - gitara
  • Ron Wood - gitara
  • Lawrence H Etkin - gitara
  • Bob Funk - puzon
  • Sly Dunbar - perkusja

Bootlegi z nagraniami z sesji do Infidels[edytuj | edytuj kod]

  • Don’t Fall Apart on Me Tonight. LP
  • Down in the Flood. Archivio ARC 005.
  • Down in the Flood. Kornyfone LP
  • Forty Miles from Nowhere. Toasted LP
  • Friend to the Martyr (Outfidels). Silver Rarities 44
  • Here I Am Again. LP
  • Idiot Wind. LP
  • Idiot Wind Again. LP
  • Infidels Sessions. Reference Recording BDY-014
  • Outfidels. LP
  • Robert and Sara. LP
  • Rough Cuts. Gold Standard 57119XK1 2CD
  • Seven Days. Smokin’ Pig LP
  • Toasted. The Australian Collection. Toasted LP

Odrzuty z sesji[edytuj | edytuj kod]

  1. Blind Willie McTell (21 wersji)
  2. Instrumentalny jam;
  3. Don’t Fall Apart on Me Tonight (11 wersja ukazała się na pierwszej i drugiej wersji albumu)
  4. Jokerman
  5. (Slow Try Baby)
  6. (Blues)
  7. Columbus Georgia
  8. Back to the Wall
  9. Oklahoma Kansas
  10. Jokerman
  11. (Blues)
  12. Jokerman (3 kolejne wersje)
  13. Sweetheart Like You (7 wersji z tego dwie kompletne – w tym jedna instrumentalna)
  14. Clean-Cut Kid (2 kolejne wersje)
  15. This Was My Love;
  16. Man of Peace (co najmniej 3 wersje, trzecia była podstawą do przeróbek)
  17. Jokerman (ta wersja była na pierwszej wersji albumu; następnie tekst uległ zmianom i po overdubbingu piosenka znalazła się na ostatecznej wersji albumu)
  18. Clean-Cut Kid
  19. Don’t Fly Unless It’s Safe (2 wersje)
  20. Clean-Cut Kid
  21. Jesus Met the Woman at the Well
  22. 16 Tons
  23. Clean-Cut Kid (3 kolejne wersje)
  24. He’s Gone (?)
  25. Clean-Cut Kid
  26. 3 bluesowe jamy
  27. (Dadada Grateful Dead)
  28. (Reggae Toms Toms Jam)
  29. (Bob Said Tape This)
  30. (Mark Soop Pick Up)
  31. Oh, Susannah!
  32. Dark Groove (2 wersje)
  33. Someone’s Got a Hold of My Heart (6 wersji; 4 i 5 zostały zmiksowane razem i wydane na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991)
  34. dwa (boogie);
  35. (Mark Plunks Tasty)
  36. Dark Grove (2 wersje)
  37. (Diddling)
  38. Sweetheart Like You (18 wersji, z tego 12 niekompletnych, 1 instrumentalna (trzecia); 9 wersja była na pierwszej wersji albumu; następnie po overdubbingu piosenka znalazła się na ostatecznej wersji albumu)
  39. Blind Willie McTell (2 wersje)
  40. Neighborhood Bully (6 wersji, z tego 3 niekompletne; piąta posłużyła do dalszych przeróbek)
  41. Green Onions;
  42. (Love You Too jam);
  43. (Trees Hannibal Alps)
  44. (End Bob 12-string) (niekompletny)
  45. (Robbie Sly – Aquarium) (niekompletny)
  46. (G Boogie) (niekompletny
  47. This Was My Love (8 wersji, z tego trzy niekompletne)
  48. Across the Borderline (3 wersje, z tego dwie niekompletne)
  49. Tell Me (8 wersji, w tym jedna niekompletna; ostatnia została wydana na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991)
  50. Foot of Pride (9 wersji, z tego 6 niekompletnych)
  51. (Reggae Jam) (niekompletny)
  52. Christmas Song (niekompletny)
  53. Silent Night (niekompletny)
  54. Glory to the King (niekompletny)
  55. Choo Choo Ch’Boogie (niekompletny(
  56. Lovers Concerto (niekompletny)
  57. Dark as a Dungeon (niekompletny)
  58. Foot of Pride (22 wersje, z tego 10 niekompletnych)
  59. Someone's Got a Hold of My Heart (4 wersje, wszystkie niekompletne)
  60. Foot of Pride (4 kolejne wersje, z tego 3 niekompletne)
  61. Foot of Pride (3 wersje, z tego dwie niekompletne)
  62. Prison Station Blues (niekompletny)
  63. Forever My Darling (niekompletny)
  64. Someone's Got a Hold of My Heart (3 wersje, z tego dwie niekompletne)
  65. Choo Choo Ch’Boogie (2 wersje)
  66. Cold Cold Heart (niekompletny)
  67. I’m Moving On
  68. (Kim)
  69. From Paul (niekompletny)
  70. Foot of Pride (4 wersje, z tego dwie niekompletne; czwarta ukazała się na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991)
  71. Union Sundown (2 wersje)
  72. niezidentyfikowana piosenka (niekompletna)
  73. harmonijka (niekompletna)
  74. niezidentyfikowana piosenka (niekompletna)
  75. I and I (9 wersji, z tego sześć niekompletnych; szósta wersja posłużyła do dalszych przeróbek)
  76. Julius and Ethel (2 wersje)
  77. 3 kolejne jamy (jam harmonijkowy) (niekompletny)
  78. Don’t Drink no Chevy (?) (4 niekompletne wersje)
  79. How Many Days (?) (2 niekompletne wersje)
  80. (riff bluesowy) (niekompletny)
  81. (Mark Pickin’ Grove) (niekompletny)
  82. Home, Home on the Range (niekompletny)
  83. (Bob Lead Jazz) (niekompletny)
  84. (Buttons+Buns) (niekompletny)
  85. I’m Gonna Wash That
  86. Man Right Out of My Hair (niekompletny)
  87. (Great Buttons Again) (niekompletny)
  88. Foot of Pride (niekompletny)
  89. Lord Protect My Child
  90. Angel Flying Too Close to the Ground (6 wersji, z tego trzy niekompletne)
  91. Lord Protect My Child (6 wersji, z tego jedna niekompletna)
  92. Union Sundown (3 wersje, ze tego jedna niekompletna; trzecia posłużyła do kolejnych przeróbek i wyszła na singlu)
  93. The Green, Green Grass of Home (2 wersje, z tego jedna niekompletna)
  94. (Jam Groove) (niekompletny)
  95. (Goin’ Up Let It Roll) (niekompletny)
  96. Union Sundown (dwie wersje, z tego jedna niekompletna; kompletna wersja po overdubbingu znalazła się na drugiej wydanej wersji albumu)
  97. Lord Protect My Child (trzy wersje, z tego dwie niekompletne; trzecia wersja zmiksowana – została wydana na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991)
  98. Death Is Not the End (ukazał się na studyjnym albumie Down in the Groove)
  99. Angel Flying Too Close to the Ground (6 wersji z tego cztery niekompletne; szósta ukazała się na singlu)
  100. Blind Willie McTell (dwie wersje; zmiksowana wersja pierwszej lub drugiej ukazała się na na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991). Także jako tylko promocyjny singel.
  101. Neighborhood Bully

Opis płyty[edytuj | edytuj kod]

  • Producent – Chuck Plotkin i Bob Dylan; Bumps Blackwell (2-10), Chuck Plotkin i Bob Dylan (1)
  • Nagranie – Neil Dorfsman
  • Inżynier – Josh Abbey
  • Miejsca i data nagrania
  1. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 11, 12 kwietnia 1983 r. (1-3)
  2. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 13 kwietnia 1983 r. (4-12) [4]
  3. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 14 kwietnia 1983 r. (13-18) [5]
  4. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 15 kwietnia 1983 r. (19-25)
  5. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 16 kwietnia 1983 r. (25-37)
  6. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 18 kwietnia 1983 r. (38, 39)
  7. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 19 kwietnia 1983 r. (40-43) [3]
  8. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 20 kwietnia 1983 r. (44-48)
  9. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 21 kwietnia 1983 r. (49)
  10. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 22 kwietnia 1983 r. (50-58)
  11. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 23, 25 kwietnia 1983 r. (59-61)
  12. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 26 kwietnia 1983 r. (62-69)
  13. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 27 kwietnia 1983 r. (70-77)
  14. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 29 kwietnia 1983 r. (78-89)
  15. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 2 maja 1983 r. (90-100)
  16. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 5 maja 1983 r. (101)
  17. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 17 maja 1983 r. (102)
  18. sesja: The Power Station, Nowy Jork; 18 maja 1983 r. [sesja overdubbingowa: 1, 2, 6, 7, 8]
  • Miksowanie i remiksowanie – Ian Taylor
  • Inżynier cyfrowy – Frank Dickinson
  • Mastering – Ian Taylor i Bill Kipper
  • Studio – Masterdisc, Nowy Jork
  • Czas – 41 min. 39 sek.
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – CK 38819
  • Data wydania – 1 listopada 1983

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Album[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista Pozycja
1983 Billboard USA. Albumy popowe 20
1983 Melody Maker WB. Albumy popowe 9

Przypisy

  1. Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. Str. 159

Bibiliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 ISBN 0-312-13439-8
  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Omnibus Press, [Brak wiejsca wydania] 1994 ISBN 0-7119-3555-6
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ISBN 0-8230-7974-0