Wrostek
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Infiks)
Wrostek (infiks) – w językoznawstwie każdy morfem, o ile jest umiejscowiony wewnątrz rdzenia wyrazu (podstawy słowotwórczej).
Infiksy wraz z przedrostkami (prefiksami) i przyrostkami (sufiksami) stanowią odmiany zrostków (afiksów), czyli tych morfemów słowotwórczych, które odpowiadają za tworzenie wyrazów pochodnych.
Przykłady:
- W języku praindoeuropejskim istniał wrostek -n- (z postaciami obocznymi -ne-, -no-). Jego ślady to na przykład:
- w łacinie: frango 'łamię' – fregi 'złamałem', vinco 'zwyciężam' – vici 'zwyciężyłem'
- w języku polskim: siadł – siądzie (w drugim wyrazie w wymowie pojawia się głoska nieobecna w formie pierwszej: siondzie)[potrzebne źródło]
- w sanskrycie: 'łączę' yunájmi (1. osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego) ze rdzenia yuj- (wrostek -na- oznacza czynność teraźniejszą w klasie VII czasowników[1])
- W języku angielskim takie wyrazy jak bloody, blooming i inne słowa nacechowane emocjonalnie[2] mogą być wstawiane do słów jako infiks: np. abso-bloomin'-lutely (z My Fair Lady),
- lazyjski: 'rozpinam' bribs-are (ze rdzenia bris-, -b- jest znakiem pierwszej osoby czasu teraźniejszego, który w innych przypadkach występuje też jako prefiks jak w b-dis-dare 'śmieję się')[potrzebne źródło]
- W języku dakota: ma-wa-ni 'ja chodzę' (ze rdzenia mani 'chodzić', -wa- oznacza pierwszą osobę)[potrzebne źródło]
- W języku fińskim cechą liczby mnogiej (oprócz mianownika) jest wrostek -i-: talossa – w domu; taloissa – w domach [potrzebne źródło]
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Michael Coulson: Sanskrit Teach Yourself Books ISBN 0 340 05982 6, str. 294
- ↑ Michael Swan Practical English Usage Oxford University Press 2005