Ingress (gra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ingress
Logo gry
Logo gry
Producent Niantic Labs
Aktualna wersja 1.54.0
Data wydania

14 grudnia 2013[1]

Gatunek

rozszerzona rzeczywistość, gra MMO

Tryby gry gra wieloosobowa
Język angielski
Wymagania sprzętowe
Platforma Android
Nośniki

dystrybucja cyfrowa

Wymagania

Android 2.3 lub nowszy[2], GPS, połączenie internetowe, ekran o rozdzielczości przynajmniej 480x800, procesor z architekturą ARMv6 lub nowszą, układ graficzny obsługujący OpenGL ES 2.0

Ingress – gra z gatunku MMO w systemie rzeczywistości rozszerzonej[3]. Producentem gry jest start-up GoogleNiantic Labs. Akcja gry toczy się w świecie rzeczywistym z wykorzystaniem podkładów Google Maps, w którym umieszczone są tzw. portale i innego rodzaju wirtualne obiekty, z którymi gracz może wchodzić w interakcje posługując się dowolnym urządzeniem mobilnym z systemem Android lub iOS, zaopatrzonym w odbiornik GPS i bezprzewodowy dostęp do internetu. Gra posiada rozbudowaną fabułę stopniowo rozwijaną przez wydawcę, częściowo też zależną od działań graczy[4].

Gra w wersji zamkniętej beta została udostępniona 15 listopada 2012[5]. Początkowo testowali ją wyłącznie pracownicy firmy Google[5], po czym była ona rozpowszechniana, wciąż w wersji beta, w trybie zapraszania znajomych przez dotychczasowych graczy. Według dziennikarza Alexa Dalenberga, w maju 2013 r. było ok 500 000 aktywnych graczy na całym świecie[6]. 14 grudnia 2013 gra oficjalnie wyszła z fazy beta i jest dostępna bezpłatnie w Google Play[1].

Zlot graczy obu frakcji, Waszyngton 2013

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Fabuła gry opiera się na wielowątkowej historii science fiction, którą Niantic przedstawia w odcinkach[7]. Jej początkiem jest odkrycie w CERN nieznanej materii/energii zwanej XM (Exotic Matter), związanej z The Shapers, nieznaną siłą, bądź obcą rasą. Oświeceni są przekonani, że The Shapers chcą pomóc ludzkości. Innego zdania jest Ruch Oporu, który przejawia podejrzliwość co do ich działań i próbuje uchronić ludzkość przed przejęciem przez obcych.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Uczestnictwo w grze wymaga zainstalowania na urządzeniu mobilnym specjalnej aplikacji zwanej skanerem, którą można pobrać bezpłatnie z Google Play oraz akceptacji regulaminu gry[8].

Gra polega na rywalizacji dwóch frakcji: Ruchu Oporu (ang. Resistance) – reprezentowanej w grze przez kolor niebieski i Oświeconych (ang. Enlightened) – kolor zielony. Scenariuszowym celem gry jest opanowanie jak największego obszaru za pomocą łączenia w trójkąty tzw. portali[9]. Ingress rozgrywa się na rzeczywistej mapie świata (dokładnie Google Maps), na której gracze mogą zgłaszać tzw. portale, tj. wg scenariusza miejsca szczególnej koncentracji energii XM. Portale muszą znajdować się przy interesujących obiektach realnych takich jak publicznie dostępne dzieła sztuki, zabytki, parki, budynki użyteczności publicznej czy miejsca kultu religijnego. Zgłoszenie portalu wymaga własnoręcznego wykonania geotagowanego zdjęcia oraz opisu obiektu i wysyłanie zgłoszenia z miejsca, w którym się on znajduje, za pomocą skanera. [10].

Podstawowym zadaniem gracza jest przejmowanie istniejących portali i łączenie ich w trójkąty zwane polami (ang. Control fields). Portale dla pełnej funkcjonalności wymagają zaopatrzenia ich przez graczy w 8 tzw. rezonatorów. Portale można hakować to jest wchodzić z nimi w prostą interakcję, w wyniku której przekazuje on graczowi od jednego do kilkunastu przedmiotów (ang. items) dających bądź to możliwość obrony, bądź ataku na portal, których katalog jest systematycznie poszerzany przez twórców gry[11].

Przejęcie portalu polega na zniszczeniu rezonatorów wstawionych przez graczy z frakcji przeciwnej i umieszczeniu w ich miejsce własnych, lub gdy portal jest niczyj, tylko umieszczeniu własnych rezonatorów[12]. Portale można łączyć ze sobą za pomocą tzw. linków, co wymaga posiadania klucza do portalu docelowego. Trzy połączone ze sobą portale w trójkąt tworzą pole, które na mapie jest przedstawiane w formie zabarwienia mapy kolorem odpowiadającym określonej frakcji[13].

Za wszelkie akcje zakończone sukcesem gracz zdobywa punkty doświadczenia (AP, ang. Action Points)[14], oraz tzw. medale, które łącznie warunkują osiąganie coraz wyższych stopni wtajemniczenia z czym wiążą się też większe możliwości w grze[15]. Do wersji 1.50.0 skanera istniało 8 poziomów graczy[16], zaś wraz z tą wersją wprowadzono poziomy od 9 do 16[17].

Podobną skalę zaawansowania (od 1 do 8) posiadają niektóre przedmioty (rezonatory i bronie). Gracz może się posługiwać przedmiotem o określonym poziomie zaawansowania jeśli sam posiada odpowiedni poziom. Z rezonatorami wiąże się poziom portali, który jest obliczany jako średnia arytmetyczna zaokrąglona w dół stopnia zaawansowania poszczególnych rezonatorów. Im wyższy poziom portalu tym jest on trudniejszy do zdobycia oraz nagradza gracza przedmiotami o odpowiednio wyższym poziomie. Gracz z poziomem 8 i wyższym nie może jednak samodzielnie doprowadzić portalu do poziomu 8, ze względu na ograniczenia w liczbie rezonatorów jakie można umieszczać w portalach. Aby utworzyć portal o poziomie 8 konieczne jest odwiedzenie go przez ośmiu graczy z poziomem 8 lub wyższym[18].

Za tworzenie pól zdobywa się dla siebie i swojej frakcji punkty MU (ang. Mind Units)[19], na podstawie których tworzony jest ranking frakcji prezentowany globalnie i od wersji skanera 1.43.1. ranking graczy w rozbiciu na regionalne obszary o kształtach zbliżonych do prostokąta, utworzone na bazie tradycyjnej siatki geograficznej[20].

Gra nie ma określonego zakończenia, choć od momentu wprowadzenia regionalnych rankingów została podzielona na 150-godzinne przedziały czasowe, po których następują archiwizowane podsumowania wyników[20]. Postęp gry można obserwować za pomocą skanera, jak i mapy dostępnej przez WWW "Ingress Intel", która służy też do planowania tworzenia pól[21].

Kulturowe i społeczne aspekty gry[edytuj | edytuj kod]

Michael Andersen z serwisu „Wired” docenił mechanikę gry, która skłania graczy do formowania zespołów wspólnie podejmujących różnego rodzaju działania, od stałego kontrolowania określonych obszarów po tworzenie bardzo dużych, transgranicznych pól[22]. Na terenach gdzie funkcjonują zorganizowane zespoły graczy, pojedynczy gracz nie może sam wiele zdziałać. Na gęsto zaludnionych obszarach rywalizujące ze sobą grupy toczą nieustające wojny o wpływy[23][24].

Niantic Labs wspiera społecznościowy aspekt gry poprzez organizację oficjalnych spotkań graczy, najczęściej wokół wydarzeń nazywanych „anomaliami”. W trakcie tych wydarzeń pojawiają się aktorzy wcielający się w role, którzy ujawniają kolejne elementy oficjalnej fabuły gry. Spotkania są relacjonowane w formie raportów filmowych publikowanych w serwisie You Tube oraz są dystrybuowane wśród graczy jako jeden z przedmiotów wyrzucanych przez portale w trakcie ich hakowania[25]. W role postaci wcielają się zazwyczaj zawodowi aktorzy:

Niantic Labs zachęca też do tworzenia grup w serwisie społecznościowym google+, które można zgłaszać w na stronie „Communities Directory”[28].

Gra spotkała się jednak z krytyką za jej silnie uzależniający charakter i naruszanie prawa do prywatności poprzez gromadzenie danych o użytkownikach i ich otoczeniu[29].

Podobieństwo do Shadow Cities[edytuj | edytuj kod]

Podstawowa koncepcja Ingress przypomina wcześniejszą grę o nazwie Shadow Cities. Obie gry mają dwie frakcje walczące ze sobą przy pomocy urządzeń mobilnych o kształt przyszłości świata. Obie gry mają też podobną mechanikę gry i wygląd interfejsu użytkownika[30]. W Shadow Cities gracze poruszali się jednak w wirtualnym świecie, który był dynamicznie tworzony w wyniku akcji samych graczy. Świat ten składał się z portali i sieci "kanałów teleportacji" między nimi, umożliwiających wirtualne wędrowanie po nawiązaniu kontaktu z jednym z portali. W Ingress wszystkie portale są zlokalizowane w realnym świecie i kontakt z nimi jest możliwy dopiero po fizycznym znalezieniu się gracza w jego pobliżu. Ponadto, w Shadow Cities nie tworzyło się pól, a jedynie kanały teleportacji[31].


Przypisy

  1. 1,0 1,1 Michael Gorman: Google's Ingress augmented reality game exits beta December 14 (ang.). engadget, 2013-11-04. [dostęp 2014-03-09].
  2. Ingress w Google Play. [dostęp 20.10.2013].
  3. Spider's Web Jeśli Ingress nie stanie się hitem, to znaczy, że rozszerzona rzeczywistość nie ma sensu 21 listopada 2012
  4. What is this "Niantic Project"? Posting what I find here. (ang.). – strona należąca do jednej z postaci z uniwersum gry, P. A. Chapeau
  5. 5,0 5,1 Tracey Lien: Google launches Ingress, a mobile alternate reality game set in the real world. Polygon, 2012-11-15.
  6. Alex Dalenberg: Ingress, Google's underground game, is being played all around you. Upstart Business Journal, 2013-05-24.
  7. Niantic Project G+
  8. Ingress (pol.). Google Play. [dostęp 2014-06-08].
  9. Initial Briefing – Ingress Help (ang.). – oficjalna strona pomocy
  10. Creating (ang.). ingressguide.com. [dostęp 22 marca 2014].
  11. Ingress Items (ang.). DeCode Ingress. [dostęp 2014-06-08].
  12. Capture a Portal (pol.). Oficjalna instrukcja gry. [dostęp 2014-06-08].
  13. Create Links & Control Fields (pol.). Oficjalna instrukcja gry. [dostęp 2014-06-08].
  14. Action Points (AP) & Leveling (ang.). Ingress Field Guide. [dostęp 2014-06-08].
  15. Your Agent profile (pol.). Oficjalna instrukcja gry. [dostęp 2014-06-08].
  16. Scanner v1.50.0 Update (ang.). DeCode Ingress. [dostęp 2014-06-08].
  17. Leveling (ang.). DeCode Ingress. [dostęp 2014-06-08].
  18. Upgrading Resonators (pol.). DeCode Ingress. [dostęp 2014-06-08].
  19. Control Fields (ang.). DeCode Ingress. [dostęp 2014-06-08].
  20. 20,0 20,1 Regional Scoring – This Changes Everything (ang.). DeCode Ingress. [dostęp 2014-06-08].
  21. Ingress Intel. Ingress. [dostęp 2014-06-08].
  22. Michael Andersen: Google’s Ingress Takes Mobile Gaming to the Streets (ang.). Wired, 2014 -02-01. [dostęp 2014-06-10].
  23. Tom Hatfield: Ingress: The game that reveals Google's secret war to control London (ang.). The Guardian, 2014-06-04. [dostęp 2014-06-10].
  24. Sarah Schmid: Ingress, Google, and Linda Besh: How a Mobile Game Augments Reality (ang.). Xconomy, 2014-02-24. [dostęp 2014-06-10].
  25. Ingress Report 52 and The End of the Recursion Anomalies (ang.). Ingress Guide. [dostęp 2014-06-10].
  26. 26,0 26,1 Ingress Report at IMDb
  27. Katy Townsend at IMDb - sekcja "Other Works"
  28. Ingress Google - Communities Directory (ang.). Google. [dostęp 2014-06-10].
  29. Michael Carney: Google’s Ingress is more than a game, its a potential data exploitation disaster (ang.). PandoDaily, 2012-11-19. [dostęp 2014-06-10].
  30. Chris Priestman: Google Accused Of "Blatantly" Ripping Off Grey Area Games’ Shadow Cities. Indiestatik, 2012-11-27.
  31. Glen Tickle: Inside Ingress, Google’s Augmented Reality Android Game. Indiestatik, 2013-01-15.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]