Inhibitory proteasomów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Inhibitory proteasomów – substancje działające unieczynniająco na proteasomy, znajdujące zastosowanie w leczeniu nowotworów. Bortezomib był pierwszym z tej grupy leków dopuszczonym na amerykański rynek farmaceutyczny.

Badano działanie inhibujące proteasomy disulfiramu[1][2][3], galusanu epigallokatechiny[4] i salinosporamidu A.

Przypisy

  1. H. Lövborg, F. Oberg, L. Rickardson, J. Gullbo i inni. Inhibition of proteasome activity, nuclear factor-KappaB translocation and cell survival by the antialcoholism drug disulfiram.. „Int J Cancer”. 118 (6), s. 1577-80, Mar 2006. doi:10.1002/ijc.21534. PMID 16206267. 
  2. M. Wickström, K. Danielsson, L. Rickardson, J. Gullbo i inni. Pharmacological profiling of disulfiram using human tumor cell lines and human tumor cells from patients.. „Biochem Pharmacol”. 73 (1), s. 25-33, Jan 2007. doi:10.1016/j.bcp.2006.08.016. PMID 17026967. 
  3. B. Cvek, Z. Dvorak. The value of proteasome inhibition in cancer. Can the old drug, disulfiram, have a bright new future as a novel proteasome inhibitor?. „Drug Discov Today”. 13 (15-16), s. 716-22, Aug 2008. doi:10.1016/j.drudis.2008.05.003. PMID 18579431. 
  4. K. Osanai, KR. Landis-Piwowar, QP. Dou, TH. Chan. A para-amino substituent on the D-ring of green tea polyphenol epigallocatechin-3-gallate as a novel proteasome inhibitor and cancer cell apoptosis inducer.. „Bioorg Med Chem”. 15 (15), s. 5076-82, Aug 2007. doi:10.1016/j.bmc.2007.05.041. PMID 17544279.