Innocence of Muslims

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Innocence of Muslims
Data premiery 23 czerwca 2012[1]
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 120 minut[2]
Reżyseria Sam Bacile[3]
Vine Theatre w Los Angeles, gdzie odbyła się premiera filmu

Innocence of Muslims („Niewinność muzułmanów”[3]), wcześniejszy tytuł Innocence of Bin Laden[1], znany też jako The Real Life of Muhammed[4], roboczy tytuł Desert Warrior[4] („Pustynni wojownicy”[3]) – niezależny film amerykański, określany jako antyislamski, którego fragmenty udostępnione w serwisie internetowym YouTube wywołały we wrześniu 2012 roku falę oburzenia w niektórych krajach zamieszkanych przez muzułmanów.

Film[edytuj | edytuj kod]

Innocence of Muslims określany jest jako film wymierzony przeciw islamowi, gdyż pojawia się w nim prorok Mahomet przedstawiany jako oszust i kobieciarz, akceptujący molestowanie seksualne dzieci[2].

Twórca filmu ukrywa się pod pseudonimem Sam Bacile. W wywiadach podkreślił, że film powstał po to, aby prowokować. Zarzucał islamowi propagowanie terroru, porównując tę religię do raka i określając ją jako religię nienawiści[5]. Najprawdopodobniej jest nim Egipcjanin Nakoula Basseley Nakoula, koptyjski chrześcijanin, mieszkający w południowej Kalifornii[3].

Innocence of Muslims wg wypowiedzi Sama Bacile miał być kręcony w ciągu trzech miesięcy latem 2011 roku. Zagrało w nim 59 osób, a ekipa filmowa liczyła ok. 45 osób. Amerykańscy aktorzy występujący w filmie stwierdzili, że wprowadzono ich w błąd, a niektóre dialogi zostały „prymitywnie dorobione” post factum i że czują się wykorzystani przez producenta[3].

Zainteresowanie filmem początkowo było bardzo niewielkie. 23 czerwca 2012 roku został on po raz pierwszy zaprezentowany, pod tytułem Innocence of Bin Laden, w Vine Theatre przy Hollywood Boulevard. Pojawiło się niewielu widzów, a ci którzy film obejrzeli twierdzili, że poziom gry aktorskiej był wyjątkowo niski[1].

Dwa trzynastominutowe fragmenty filmu zostały udostępnione przez Sama Bacile w serwisie internetowym YouTube 1 i 2 lipca 2012 roku[6]. 4 września pojawiła się tam wersja z dubbingiem w języku arabskim, co znacznie zwiększyło liczbę oglądających. 8 września dwuminutowy zwiastun filmu wyemitowała islamistyczna egipska telewizja Al-Nas w programie, który prowadzi Khaled Abdallah[4].

Protesty przeciw filmowi[edytuj | edytuj kod]

Mężczyźni protestujący przeciw filmowi w Bahrajnie

11 września 2012 rozpoczęły się protesty muzułmanów przeciw filmowi, m.in. antyamerykańskie demonstracje, w czasie których dochodziło do krwawych starć z policją i siłami bezpieczeństwa. W wyniku zamieszek w libijskim mieście Bengazi zginął amerykański ambasador J. Christopher Stevens oraz trzej inni pracownicy amerykańskiej placówki dyplomatycznej[2]. Do ataków[5] na ambasady USA doszło w kolejnych dniach m.in. w Sanie (stolicy Jemenu), Tunisie (stolicy Tunezji) i Chartumie (stolicy Sudanu). Antyamerykańskie protesty[2] miały miejsce także m.in. w Egipcie, Maroku, Iranie, Afganistanie, Indiach[7], Bangladeszu[8], Pakistanie[9] i Nigerii[10]. W Chartumie atakowane były także ambasady Niemiec i Wielkiej Brytanii[5].

Sekretarz stanu USA Hillary Clinton potępiła 13 września 2012 film, podkreślając, że Stany Zjednoczone nie miały nic wspólnego z jego powstaniem. Jej zdaniem „cynicznym celem” twórców filmu jest „dyskredytacja wielkiej religii i wywołanie wzburzenia”[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Anti-Muslim film: ‘Nobody showed up’ for Hollywood screening (ang.). latimes.com. [dostęp 16 września 2012].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Clinton potępia film o Mahomecie Clinton potępia film o Mahomecie (pol.). Newsweek.pl. [dostęp 15 września 2012].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 „Niewinność muzułmanów” manipulacją? (pol.). tvp.info. [dostęp 15 września 2012].
  4. 4,0 4,1 4,2 How did obscure hate film earn global wrath? (ang.). aljazeera.com. [dostęp 16 września 2012].
  5. 5,0 5,1 5,2 Szturm na ambasady USA. "Koniec z obrażaniem islamu" (pol.). rmf24.pl. [dostęp 15 września 2012].
  6. Kanał Sama Bacile w serwisie YouTube (ang.). Youtube. [dostęp 15 września 2012].
  7. Indie. Tysiące protestujących przeciwko antyislamskiemu filmowi (pol.). Wyborcza.pl. [dostęp 15 września 2012].
  8. Bangladesz.10 tys. uczestników protestu przeciwko filmowi o Mahomecie (pol.). Wyborcza.pl. [dostęp 15 września 2012].
  9. Prezmoc podczas protestów (pol.). Polska-azja.pl. [dostęp 21 września 2012].
  10. Nigeria.Wojsko rozpędziło protest przeciw antyislamskiemu filmowi (pol.). Wyborcza.pl. [dostęp 16 września 2012].