Innocenty z Alaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Innocenty
Iwan Wieniaminow-Popow
metropolita moskiewski
Innocenty
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 1797
Anginskoje
Data i miejsce śmierci 31 marca 1879
Moskwa
metropolita moskiewski
Okres sprawowania 1868-1879
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 29 listopada 1840
Diakonat 1817
Prezbiterat 18 maja 1821
Sakra biskupia 15 grudnia 1840
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 15 grudnia 1840
Miejscowość Petersburg
Konsekrator Filaret (Drozdow)
Współkonsekratorzy Serafin (Głagolewski)

Innocenty, imię świeckie Iwan Jewsiejewicz Wieniaminow-Popow (ur. 1797 w Anginskim, zm. 31 marca 1879 w Moskwie) – rosyjski biskup prawosławny, misjonarz na Aleutach i Alasce, autor przekładów Pisma Świętego na języki lokalne, badacz etnografii i geografii Aleutów.

W 1977 kanonizowany jako św. Innocenty z Alaski, jego kult szczególnie żywy jest w Kościele Prawosławnym w Ameryce.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Duchowny[edytuj | edytuj kod]

Był synem sługi cerkiewnego z eparchii irkuckiej. Naukę w seminarium duchownym w Irkucku podjął w wieku dziewięciu lat, na koszt państwa (jego ojciec już wówczas nie żył). W szkole nadano mu nazwisko seminaryjne Wieniaminow, na cześć arcybiskupa Beniamina (Krasnopiewkowa). Święcenia diakońskie przyjął w 1817, będąc jeszcze słuchaczem seminarium. Dyplom końcowy z wyróżnieniem uzyskał w 1820. Przez rok pracował jako nauczyciel w szkole parafialnej, zaś 18 maja 1821 został – jako mężczyzna żonaty – wyświęcony na kapłana[1].

W 1824, na własną prośbę, razem z żoną i dziećmi udał się na Aleuty w celu prowadzenia działalności misyjnej wśród ludności rdzennej. Piętnaście lat żył na Unalasce, gdzie założył prawosławną parafię. Podróżował również na Kamczatkę i Alaskę. Otwierał nowe cerkwie i szkoły parafialne. Przypisuje mu się ochrzczenie tysięcy osób[1]. Nauczył się miejscowych języków i poznał lokalne zwyczaje, co umożliwiło mu dokonanie przekładu Biblii na języki miejscowe oraz napisanie opracowań z zakresu geografii, etnografii i językoznawstwa Aleutów. Od 1834 prowadził działalność misyjną w Nowoarchangielsku[1].

W 1838 udał się do Petersburga, aby starać się o rozwijanie misji prawosławnej na Aleutach, utworzenie samodzielnej eparchii kamczackiej oraz o zgodę na druk opracowanych przekładów Pisma Świętego na języki miejscowej ludnośći. W 1839 otrzymał godność protoprezbitera[1].

Biskup kamczacki[edytuj | edytuj kod]

29 listopada 1840, po śmierci małżonki, złożył wieczyste śluby mnisze przed metropolitą moskiewskim Filaretem. Dzień później otrzymał godność archimandryty, a 15 grudnia 1840 został wyświęcony na pierwszego biskupa kamczackiego, kurylskiego i błagowieszczeńskiego[1]. W 1850 otrzymał godność arcybiskupią[1].

Odegrał znaczącą rolę w przyłączeniu do Rosji Nadamurza, blisko współpracował z generał-gubernatorem Syberii Wschodniej Nikołajem Murawjowem. Brał udział w rozmowach rosyjsko-chińskich dotyczących przebiegu granicy w rejonie Amuru. Począwszy od 1858 rezydował w Błagowieszczeńsku, dokąd przeniesiono siedzibę eparchii kamczackiej. Zainicjował wzniesienie w mieście kompleksu rezydencji biskupiej oraz cerkwi św. Mikołaja i soboru katedralnego[1].

W 1868 objął katedrę moskiewską i pozostał na niej do śmierci. Pochowany w cerkwi św. Filareta Miłościwego w kompleksie zabudowań Ławry Troicko-Siergijewskiej[1].

Kult[edytuj | edytuj kod]

Relikwie św. Innocentego w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w Ławrze Troicko-Siergijewskiej

Innocenty został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 1977[1]. Jego wspomnienie liturgiczne przypada dwa razy w roku – 6 października i 31 marca[2].

Kult świętego jest szczególnie żywy w Kościele Prawosławnym w Ameryce. Innocenty jest w jego publikacjach tytułowany Oświecicielem Ameryki i Równym Apostołom[2].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]