Ino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy postaci mitologicznej . Zobacz też: inne znaczenia słowa Ino.
Ino
mityczna królowa Teb
Żona Atamasa
Dane biograficzne
Ojciec Kadmos
Matka Harmonia
Mąż Atamas
Dzieci Melikertes,
Learch
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ino (gr. Ἰνώ Inṓ, łac. Ino) – w mitologii greckiej córka Kadmosa i Harmonii, druga żona króla Teb Atamasa, macocha Fryksosa i Helle, matka Melikertesa i Learcha.

Według mitu Hera, zazdrosna o Dionizosa, syna Semele, którym opiekowała się przez pewien czas Ino, poraziła ją atakiem szału, w szale tym Ino pomordowała swoje własne dzieci, a potem rzuciła się w morze. Mit ten Eurypides zużytkował w niezachowanej w całości tragedii pt. Ino. Po śmierci zmieniła się w bóstwo morskie, Leukoteę[1].

Przypisy

  1. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Ossolineum, 2008, s. 209. ISBN 978-83-04-04673-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik kultury antycznej pod red. Lidii Winniczuk. Wiedza Powszechna, Warszawa, 1986. ISBN 83-214-0406-5