Inoceramus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Inoceramus
Sowerby, 1814
Inoceramus sp.
Inoceramus sp.
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada małże
Podgromada Pteriomorphia
Rząd Praecardioida
Rodzina Inoceramidae
Rodzaj Inoceramus
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Inoceramus – wymarły rodzaj morskich małży żyjący w okresie juraskim i kredowym.

Posiadały kalcytowe muszle o wydłużonym kształcie, z ornamentacją w postaci koncentrycznych względem dzioba żeberek. Niektóre gatunki osiągały wielkie, jak na małże rozmiary, przekraczając 1 metr. Okaz z gatunku Inoceramus (Sphenoceramus) steenstrupi o długości 178 cm znaleziony na Grenlandii jest największym małżem świata [1] i [2].

Znaczenie: Skamieniałości różnych gatunków Inoceramus są jednymi z najbardziej podstawowych skamieniałości przewodnich w datowaniu albu i późnej kredy. Wiele gatunków klasyfikowanych wcześniej do rodzaju Inoceramus obecnie jest zaliczanych do pokrewnych rodzajów (np. Cremnoceramus)

Występowanie: Rodzaj kosmopolityczny: Ameryka Północna, Europa, Azja. W Polsce powszechny we wszystkich rejonach odsłonięć kredy, a więc głównie w Polsce południowej.

Wybrane gatunki z Polski o dużej wartości stratygraficznej:

  • Inoceramus cuvierii
  • Inoceramus lamarcki
  • Inoceramus labiatus
  • Inoceramus crippsi

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • U. Lehmann & G. Hillmer, 1991: Bezkręgowce kopalne. Wyd. Geologiczne, Warszawa.