Inoujście
| Inoujście | |
| Państwo | |
| Województwo | zachodniopomorskie |
| Powiat | goleniowski |
| Gmina | Goleniów |
| Sołectwo | Komarowo |
| Wysokość | 0,8 m n.p.m. |
| Liczba ludności | 0 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 91 |
| Kod pocztowy | 72-105 |
| Tablice rejestracyjne | ZGL |
| SIMC | 0775340 |
| Na mapach: | |
Inoujście (do 1945 niem. Ihnamünde, Camelsberg) – niezamieszkana wieś w sołectwie Komarowo, gminie Goleniów, znajduje się na półwyspie utworzonym przez wody Odry (Domiąży), Iny i jeziora Dąbie (Iński Nurt).
Obecnie tereny dawnego Inoujścia są niezamieszkane (ostatni mieszkaniec opuścił Inoujście w 1999). Zostały jedynie resztki cmentarza i fundamentów oraz jedna opuszczona zagroda o adresie: Inoujście 1. Okoliczne tereny to raj dla dzikiej przyrody. Znajduje się tutaj zespół roślinności łąkowej. Wodami Iny i Roztoki Odrzańskiej prowadzi szlak kajakowy Meandry Iny z okolic Bącznika do dawnego Inoujścia, a następnie Odrą i jeziorem Dąbie do Lubczyny.
Okoliczne miejscowości: Skolwin, Police, Komarowo, Kamieniska, Święta.
[edytuj] Historia
Wieś założono, w połowie XIII wieku, jako port morski Stargardu,a następnie od 1268 także Goleniowa, prężnie rozwijających się ośrodków hanzeatyckich[1] (patrz: Wojna Szczecina ze Stargardem o handel morski (1454-1464)). Inoujście było ważnym punktem w handlu rzecznym na Inie i Odrze. W 1750 założono tutaj kolonię Camelsberg, zamieszkaną przez chłopów i rybaków, należącą do rodu von Petersdorf. Nazwa Camelsberg w dosłownym tłumaczeniu znaczyła: Wielbłądzie Wzgórze/a, a wzięła się od dwóch podobnych wzgórz, wyglądem przypominających garby wielbłąda. W XIX wieku powstał, należący do miasta, folwark. W latach 20. XX wieku nazwę zmieniono na Ihnamünde, zamieszkiwało ją 171 osób. Znajdował się tutaj cmentarz, mleczarnia, kąpielisko, folwark oraz most na rzece Inie.
W trakcie II wojny światowej wieś uległa zniszczeniu. Trwała tu walka, gdy wojska radzieckie wkroczyły do wsi. Były one ostrzeliwane przez niemieckie wojska zza Odry. Ostatecznie miejscowość została zajęta w marcu 1945 przez Armię Czerwoną i przekazana administracji polskiej.
Po zakończeniu II wojny światowej w jedynym ocalałym budynku mieściła się Stacja Nautyczna Urzędu Morskiego Szczecin, której latarnicy obsługiwali światła nawigacyjne wytyczające tor wodny Szczecin-Świnoujście.
Nazwę Inoujście wprowadzono urzędowo w 1948 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę wsi Ihnamünde[2].
Przypisy
- ↑ R. Gaziński, Port Inoujście w średniowieczu [w:] Materiały Zachodniopomorskie, t. XXXI (1985), s. 176-177
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej Ziem Odzyskanych z dnia 9 grudnia 1947 r. (M.P. z 1948 r. Nr 14, poz. 55, s. 5)
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi