Inowłódz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Inowłódz
Herb
Herb Inowłodza
Kościół pw. św. Idziego
Kościół pw. św. Idziego
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat tomaszowski
Gmina Inowłódz
Liczba ludności (2006) 795
Strefa numeracyjna (+48) 44
Kod pocztowy 97-215
Tablice rejestracyjne ETM
SIMC 0540989
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Inowłódz
Inowłódz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Inowłódz
Inowłódz
Ziemia 51°31′37″N 20°13′17″E/51,526944 20,221389Na mapach: 51°31′37″N 20°13′17″E/51,526944 20,221389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach

Inowłódzwieś gminna w Polsce położona w Dolinie Białobrzeskiej, w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Inowłódz.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 48 relacji Tomaszów MazowieckiKozieniceDęblinKock. Wieś jest siedzibą gminy Inowłódz.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Zamek w Inowłodzu.

Osada w miejscu obecnego Inowłodza istniała w X wieku. Inowłódz jest wzmiankowany w dokumencie z 1145, z którego wynika, że już wówczas istniał w miejscowości kościół (ob. kościół filialny pw. św. Idziego), ufundowany przez Władysława Hermana w 1086.[1] Prawa miejskie otrzymał w połowie XIV wieku od króla Kazimierza Wielkiego, wówczas to wzniesiono również zamek inowłodzki mający bronić północnej granicy Małopolski oraz strzec brodu na rzece Pilicy.[2]

Inowłódz pełnił wówczas funkcję ważnego grodu granicznego – usytuowany był na lewym brzegu Pilicy, jako centralny gród regionu, który określono mianem "cypla inowłodzkiego", pomiędzy północno-zachodnim Sandomierskim i Mazowszem Rawskim. Co do przynależności terytorialnej inowłodzkiego mediewiści są odmiennych zdań. Teza o przynależności do Mazowsza wydaje się prawdopodobna tylko dla okresu zmian w połowie XI w. Od połowy XII w. powstała zależność od stolicy łęczyckiej. Miejscowy zamek do połowy XVII wieku był rezydencją kasztelanii inowłodzkiej. W 1655 podczas potopu wojska Stefana Czarnieckiego pokonały w bitwie pod Inowłodzem wojska szwedzkie. Inowłódz aż do czasu rozbiorów był miastem królewskim. Prawa miejskie utracił w wyniku represji po powstaniu styczniowym w 1870. Niedługo potem nastąpił rozwój miejscowości, związany z odkryciem właściwości leczniczych wód mineralnych – źródła żelaziste, wapniowo-magnezowe, borowiny oraz miejscowego mikroklimatu. Podjęto próbę utworzenia uzdrowiska. Ponowny rozwój przerwała jednak I wojna światowa.

Inowłódz w filmie[edytuj | edytuj kod]

Inowłódz i okolice służyły jako plener dla polskich filmów i seriali, m.in.:

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwa Polski Pojazdów Zabytkowych
  • Rock Fest – festiwal młodzieżowy
  • Dni Gminy Inowłódz[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Pozostałości cmentarza żydowskiego w Inowłodzu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Augustyniak, Zamek w Inowłodzu, Biblioteka Muzeum Archeologicznego w Łodzi, Łódź 1992.

Przypisy

  1. Inowłódz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom III, str. 292.
  2. Jerzy Augustyniak, Zamek w Inowłodzu, Biblioteka Muzeum Archeologicznego w Łodzi, Łódź 1992
  3. Dni Gminy Inowłódz 2012 (relacja).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Ruiny zamku