Instrukcja (informatyka)
Instrukcja - w programowaniu jest to najmniejszy samodzielny element imperatywnego języka programowania. Instrukcja może być niskiego poziomu napisana w asemblerze np. mov ax,bx, która po przetłumaczeniu na kod binarny nadaje się do uruchomienia przez procesor lub instrukcja wysokiego poziomu napisana np. w języku C: int a = 5;, która zostanie przetłumaczona na kilka instrukcji niskiego poziomu. Program jest tworzony jako zbiór różnych instrukcji. Instrukcja może zawierać wewnętrzne komponenty (np. wyrażenia).
Wiele języków (np. C) odróżnia instrukcje i definicje — instrukcja zawiera kod wykonywalny, a definicja deklarację identyfikatora. Można również wprowadzić podział na proste i złożone instrukcje — złożone mogą zawierać inne instrukcje jako komponenty.
Spis treści |
Typologia [edytuj]
Główne rodzaje instrukcji z przykładami w typowych językach imperatywnych (w niektórych językach poniższe przykłady są uznawane za wyrażenia, nie instrukcje):
Instrukcje proste [edytuj]
- instrukcja pusta
- instrukcja przypisania:
int a = a + 1;
- instrukcja wywołania:
CLEARSCREEN()
- instrukcja powrotu:
return 5;
- instrukcja skoku:
goto 1
- asercja:
assert(ptr != NULL);
Instrukcje złożone [edytuj]
- instrukcja blokowa:
begin WRITE('Number? '); READLN(NUMBER); end
- instrukcja warunkowa:
if A > 3 then WRITELN(A) else WRITELN("NOT YET") end
- instrukcja wyboru:
switch (c) { case 'a': alert(); break; case 'q': quit(); break; }
- pętla:
while NOT EOF DO begin READLN end
Wyrażenia [edytuj]
W większości języków instrukcje różnią się od wyrażeń tym, że niekoniecznie zwracają wyniki i mogą być wykonywane dla osiągnięcia określonych skutków ubocznych, podczas gdy wyrażenia zawsze zwracają wynik i zwykle nie powodują zadnych efektów ubocznych. Spośród imperatywnych języków programowania, Algol 68 jest jednym z niewielu, w którym wyrażenie może zwrócić wynik. W językach, które mieszają programowanie imperatywne z programowaniem funkcyjnym, takich jak dialekty Lispu, nie istnieje podział na wyrażenia i instrukcje: nawet wyrażenia wykonywane sekwencyjnie jedynie dla określonych skutków ubocznych, których zwracane wyniki nie są brane pod uwage, wciąż są nazywane wyrażeniami. W językach czysto funkcyjnych nie ma instrukcji - wszystko jest wyrażeniem.
Języki programowania [edytuj]
Składnia i semantyka instrukcji jest zdefiniowana przez specyfikację języka programowania. Większość języków nie zezwala na tworzenie nowych instrukcji podczas wykonywania programu (jednym z wyjątków jest np. Snobol 4, lub modyfikację już stworzonych wyrażeń (Lisp jest językiem znanym ze swojego wsparcia dla samomodyfikującego się kodu).
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||
