Instrukcja techniczna G-5

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Instrukcja techniczna G-5 – wytyczne techniczne zalecane do stosowania w Polsce zarządzeniem nr 16 Głównego Geodety Kraju z 3 listopada 2003[1][2].

Wytyczne techniczno-organizacyjne w sprawie prowadzenia ewidencji gruntów i budynków „Instrukcja G-5 – Ewidencja gruntów i budynków”, stanowiące zbiór norm dotyczących zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości) oraz wykonywania opracowań geodezyjnych dla celów prawnych zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków[3] nie posiadają charakteru standardu – nie zostały wprowadzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 r. w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie (Dz.U. 1999 Nr 30, poz. 297)[4].

Wydanie I. z 2003 opracowane przez Stanisława Surowca, Andrzeja Hopfera, Tadeusza Lasotę, Stanisława Zarembę, Jerzego Jaworskiego jest szeroko krytykowane za zawieranie zapisów sprzecznych z nadrzędnym rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków[1].

Instrukcja G-5 ustala nomenklatury i definicje podstawowych pojęć stosowanych w ewidencji gruntów i budynków (jako załącznik do instrukcji), kryteria budowy i eksploatacji komputerowych systemów ewidencji oraz normy techniczne dotyczące[1]:

  • zakładania i modernizacji ewidencji
  • aktualizacji operatu ewidencyjnego
  • zakładania i prowadzenia rejestru cen i wartości nieruchomości
  • opracowań geodezyjnych i kartograficznych do celów prawnych

Obiektami podziału kraju dla celów ewidencji są[1]:

Położenie w przestrzeni punktów granicznych wyznaczających obiekty określa się w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych 2000[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Instrukcja techniczna G-5. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 2003. ISBN 83-239-7518-3.
  2. na podstawie art. 7a pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 1989 r. Nr 30, poz. 163)
  3. Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454
  4. Dz. U. z 1999 r. Nr 30, poz. 297
Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.