Instytut Chemii Przemysłowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Instytut Chemii Przemysłowej
Forma prawna instytut badawczy
Siedziba Warszawa, ul. Rydygiera 8
Numer KRS 0000056011
Dyrektor dr hab. inż. Regina Jeziórska
Branża procesy chemiczne; elektrochemia, petrochemia i karbochemia; synteza organiczna; chemia i technologia polimerów i tworzyw sztucznych; chemia gospodarcza; kataliza i biokataliza przemysłowa; inżynieria chemiczna; analiza chemiczna; fizykochemia stosowana; półprodukty farmaceutyczne; bezpieczeństwo procesów; ochrona środowiska; biotechnologia,
brak współrzędnych
Strona internetowa

Instytut Chemii Przemysłowej im. prof. Ignacego Mościckiegoinstytut badawczy znajdujący się na warszawskim Żoliborzu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Instytut Chemii Przemysłowej powstał 20 maja 1922 roku we Lwowie jako Chemiczny Instytut Badawczy (ChIB), z inicjatywy prof. Ignacego Mościckiego. W 1926 roku siedzibę Instytutu przeniesiono do Warszawy na ulicę Rydygiera 8. W tym miejscu Instytut znajduje się do dnia dzisiejszego. 14 stycznia 1928 Ignacy Mościcki dokonał otwarcia instytutu.

Zadaniem Chemicznego Instytutu Badawczego była działalność naukowa, mająca na celu budowę i rozwój polskiego przemysłu chemicznego. Szczególną uwagę zwracano na wykorzystanie surowców krajowych, takich jak węgiel, glina oraz sól kamienna. Najważniejszym osiągnięciem Instytutu w tamtych czasach było opracowanie technologii otrzymywania kauczuku syntetycznego, uruchomienie w kraju instalacji do jego produkcji (jako trzeciej na świecie po Niemczech i Związku Radzieckim), a także sprzedaż licencji, na podstawie których wybudowano szereg instalacji zagranicą. Na licencji ChIB wybudowano we Włoszech fabrykę o zdolności produkcyjnej 10 000 ton rocznie, zaś w Stanach Zjednoczonych w latach 1942-1943 wytwórnie butadienu, co miało bardzo duże znaczenie strategiczne dla aliantów.

W okresie okupacji praca ChIB była całkowicie sparaliżowana. Działalność naukowo-badawczą ChIB reaktywowano w 1945 roku w ramach Instytutu Przemysłu Chemicznego, z którego w 1948 roku został utworzony Główny Instytut Chemii Przemysłowej. Ten natomiast przekształcono następnie w 1951 roku w Instytut Chemii Ogólnej – resortowy instytut Ministerstwa Przemysłu Chemicznego. W 1971 roku, z połączenia Instytutu Chemii Ogólnej oraz Instytutu Tworzyw Sztucznych, powstał Instytut Chemii Przemysłowej. W 1990 roku nadano mu imię Profesora Ignacego Mościckiego.

W dorobku lat powojennych znajduje się ponad 1800 patentów krajowych i 380 zagranicznych, setki oryginalnych opracowań technologicznych i aparaturowych zastosowanych na skalę przemysłową w kraju i zagranicą, dziesiątki instalacji pracujących w oparciu o licencje IChP.

Dyrektorzy i kadra[edytuj | edytuj kod]

W okresie międzywojennym dyrektorami Chemicznego Instytutu Badawczego byli prof. dr Ignacy Mościcki (1922-1926), dr Zenon Martynowicz (1926-1935) i prof. dr Kazimierz Kling (1935-1939). Pierwszą stworzoną jednostką był Dział I Przemysłu Nieorganicznego, powstały w 1926, którym kierował dr Ludwik Wasilewski, a następnie inż. Jakub Zaleski. Ponadto w instytucie pracował m.in. Tadeusz Zieliński. Po wojnie pracownikami byli: Stanisław Pasynkiewicz, Józef Obłój, Józef Szarawara, Jan Jagielski, Cyprian Kosiński. Dyrektorami byli Edward Grzywa, od 2002 do 2007 Jacek Kijeński.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

W Instytucie prowadzone są badania naukowe podstawowe i stosowane oraz prace rozwojowe, wdrożeniowe i projektowe dotyczące procesów chemicznych, w szczególności w dziedzinach:

  • petrochemii i karbochemii,
  • syntezy organicznej,
  • chemii i technologii polimerów i tworzyw sztucznych,
  • chemii gospodarczej,
  • katalizy i biokatalizy przemysłowej,
  • inżynierii chemicznej,
  • fizykochemii stosowanej,
  • materiałów pomocniczych dla medycyny,
  • bezpieczeństwa procesowego,
  • ochrony środowiska,
  • biotechnologii.

Ponadto Instytut prowadzi działalność w zakresie informacji naukowo-technicznej i ekonomicznej, wynalazczości, racjonalizacji oraz ochrony własności przemysłowej i intelektualnej. Ważne miejsce w działalności Instytutu zajmuje opracowywanie analiz i ocen stanu oraz rozwoju chemii i technologii chemicznej, koordynacja i prowadzenie działalności normalizacyjnej, działalność wydawnicza (Instytut jest wydawcą czasopisma naukowo-technicznego "Polimery"), współpraca z instytucjami krajowymi i zagranicznymi, promowanie rozwoju kadry naukowej i badawczo-technicznej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]