Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
Forma prawna instytut badawczy
Data założenia 1952
Siedziba Kędzierzyn-Koźle, ul. Energetyków 9
Dyrektor dr Andrzej Krueger
Branża chemiczny przerób związków olefinowych i aromatycznych, surowców i półproduktów dla przemysłu tworzyw sztucznych i włókien; polimeryzacja związków olefinowych; procesy kondensacji i estryfikacji w obecności katalizatorów konwencjonalnych i jonitowych; zastosowanie i procesy otrzymywania środków powierzchniowo czynnych i pomocniczych dla przemysłu włókienniczego, papierniczego, skórzanego i górniczego; procesy uwodornienia i chlorowania w celu otrzymywania surowców chemicznych do dalszych syntez; rozdział i oczyszczanie gazów metodą PSA; ochrona środowiska; analiza chemiczna,
brak współrzędnych
Strona internetowa

Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”instytut badawczy działający w sektorze chemii organicznej, zlokalizowany w Blachowni, dzielnicy Kędzierzyna-Koźla.

Do końca 2013 roku wdrożono tu do przemysłu 871 technologii, uzyskano 1577 patentów, w tym 57 za granicą, opublikowano w kraju i za granicą 2019 prac, zaprezentowano 1659 referatów, komunikatów i posterów, zawarto 14 kontraktów na sprzedaż technologii za granicę[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat 30. XX w., korzystając z bliskości górnośląskiego zagłębia węglowego, dostarczającego surowce, a także infrastruktury terenu (linie kolejowe, drogi i kanał wodny do rzeki Odry) zlokalizowano w pobliżu Kędzierzyna dwa chemiczne zakłady przemysłowe. Produkcję amoniaku, chloru, gliceryny, izobutanolu i kwasów tłuszczowych rozpoczęto w Zakładach Przemysłu Azotowego w Kędzierzynie, a w Blachowni Śląskiej – budowę zakładu pod nazwą Oberschlesische Hydrierwerke A.G., który miał produkować głównie benzynę syntetyczną, oleje i smary, potrzebne do celów wojennych.

W czasie II wojny światowej, w 1944 roku, obydwa zakłady zostały zbombardowane i w wyniku tego praktycznie unieruchomione. W styczniu 1945 roku na teren Kędzierzyna wkroczyła Armia Czerwona i rozpoczęła demontaż ocalałych urządzeń przemysłowych oraz ich wywóz do ZSRR w ramach reparacji wojennych. Zniszczone zakłady w okolicy Kędzierzyna przeznaczono początkowo do całkowitej rozbiórki, a dopiero po przeprowadzonej inwentaryzacji pozostałych urządzeń, naziemnych i podziemnych, podjęto ostateczną decyzję o odbudowie Zakładów Azotowych Kędzierzyn oraz Zakładów Chemicznych Blachownia. W lutym 1948 r. Zjednoczenie Przemysłu Nawozów Sztucznych podjęło decyzję o wybudowaniu w Kędzierzynie fabryki nawozów azotowych, co znacznie przyspieszyło odbudowę[2].

1 stycznia 1952 roku utworzony został Instytut Syntezy Chemicznej (ISCh) w Dworach koło Oświęcimia, powstały na bazie dużych zakładowych laboratoriów badawczych, istniejących w Chorzowie, Tarnowie, Oświęcimiu i Kędzierzynie. Kędzierzyński oddział ISCh liczył czterdzieści dziewięć osób załogi, a kierowany był przez mgr inż. Józefa Obłoja. 1 stycznia 1959 r. przekształcono go w samodzielną placówkę, Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej (ICSO)[3].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Rozwijane specjalizacje:

Nowe specjalizacje:

  • przetwarzanie tłuszczów i odpadów tłuszczowych do celów energetycznych, odpadowych tworzyw polimerowych i innych surowców odnawialnych
  • zagospodarowanie oleju rzepakowego i produktów jego transestryfikacji, głównie odpadowej gliceryny
  • technologie otrzymywania komponentów i dodatków do paliw
  • synteza poliwęglanów metodą bezfosgenową
  • technologie żywic poliestrowych i modyfikowanie ich właściwości
  • chemia związków C1, głównie synteza i utlenianie metylalu.

Dyrektorzy[edytuj | edytuj kod]

  • 1952–1959: prof. dr inż. Józef Obłój, kierownik
  • 1959–1966: prof. dr inż. Józef Obłój, dyrektor
  • 1966–1972: prof. dr inż. Edward Grzywa, dyrektor
  • 1972–1976: doc. dr inż. Jerzy Antoni Wojciechowski, dyrektor
  • 1976 (3 miesiące): doc. Zbigniew Gortel, p.o. dyrektora
  • 1976 (3 miesiące): dr inż. Franciszek Górka, p.o. dyrektora
  • 1976–1985: prof. dr hab. inż. Włodzimierz Kotowski, dyrektor
  • 1985–1990: prof. dr hab. inż. Marian Taniewski, dyrektor
  • 1990–1992: dr inż. Maciej Kiedik, dyrektor
  • 1992–1993: prof. dr hab. inż. Jerzy Wasilewski, p.o. dyrektora
  • 1993–1999: prof. dr hab. inż. Jerzy Wasilewski, dyrektor
  • 1999–2003: prof. dr hab. inż. Andrzej Gawdzik, dyrektor
  • 2003–2004: prof. dr hab. inż. Andrzej Gawdzik, kierownik
  • 2004–2005: mgr Teresa Tarkowska, kierownik
  • 2005–2010: doc. dr Marian Gryta, dyrektor
  • od 1 sierpnia 2010: dr Andrzej Krueger, dyrektor

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. ICSO - strona główna. ICSO. [dostęp 2014-02-12].
  2. 55-lecie Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej Blachownia – Kalendarium.
  3. Roman Nowacki: Historia Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej Blachownia w Kędzierzynie-Koźlu 1952–1991. Kędzierzyn-Koźle: 1992.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Składowski: Techniczne i organizacyjne aspekty rozwoju przemysłu chemicznego w powiecie kozielskim. Opole: 1971.
  • R. Nowacki: Historia Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej Blachownia w Kędzierzynie-Koźlu 1952–1991. Kędzierzyn-Koźle: 1992.
  • 55-lecie Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia” – Kalendarium.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]