Interakcjonizm symboliczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Interakcjonizm symbolicznyteoria socjologiczna, według której kluczowym mechanizmem kształtowania się struktur społecznych jest ciągła wymiana i ewolucja znaczeń symboli, odbywająca się w trakcie wszelkich procesów oddziaływań zachodzących między ludźmi. Teoria ta wywodzi się z amerykańskiego pragmatyzmu filozoficznego.

Terminu „symboliczny interakcjonizm” po raz pierwszy użył Herbert Blumer w 1937 roku. Nazwa ta obejmuje podstawowy obszar zainteresowania całej orientacji koncentrującej się na analizie procesów wzajemnych oddziaływań, pojętych jako wymiana symbolicznych znaczeń. Wymiana zachodzi między świadomymi, ciągle definiującymi sytuacje partnerami. Konsekwencją tych procesów jest ukształtowanie osobowości partnera i funkcjonowanie grup społecznych.

Twórcą koncepcji interakcjonizmu symbolicznego był George Herbert Mead, który dokonał syntezy teorii Williama Jamesa, Charlesa H. Cooley'a i Johna Dewey'a, opisując społeczeństwo jako: skonstruowane wzory uporządkowanego działania, które utrzymują się i zmieniają dzięki interakcji symbolicznej między jednostkami i wewnątrz nich.

Podstawowe założenia[edytuj | edytuj kod]

  • Ludzie działają na bazie znaczeń, jakie mają dla nich rzeczy.
  • Znaczenia pochodzą z interakcji.
  • Znaczenia są modyfikowane przez ich interpretacje, dokonywane przez ludzi w aktualnych sytuacjach.

Czterema podstawowymi dla interakcjonizmu społecznego kategoriami analizy są:

  • Umysł – rozumiany jako proces; proces myślenia, który pociąga za sobą umiejętność "rozważania" alternatywnych możliwości działania - są to tzw. próby generalne w wyobraźni;
  • Jaźń – jednostkowa tożsamość z samym sobą, świadomość swojej odrębności;
  • Interakcja społeczna – wzajemne oddziaływanie na siebie dwóch lub więcej jednostek, polegające na obustronnym wpływaniu na swoje zachowania;
  • Społeczeństwo – forma życia zbiorowego ludzi, oparta na interakcjach pomiędzy jednostkami, które tworzą samowystarczalną zbiorowość.

Badania i publikacje[edytuj | edytuj kod]

Interakcjonizm symboliczny zazwyczaj opiera się na badaniach z wykorzystaniem metod jakościowych. Pismem w którym ukazują się aktualne dokonania teoretyków i badaczy interakcjonizmu symbolicznego jest "Symbolic interaction"[1]. W Polsce interakcjonizm symboliczny rozwija się w ramach sekcji Socjologii Jakościowej i Symbolicznego Interakcjonizmu Polskiego Towarzystwa Socjologicznego. Pismem w którym ukazują się w Polsce artykuły inspirowane interakcjonizmem symbolicznym jest Przegląd Socjologii Jakościowej [2].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G. H. Mead. "Social Psychology and Behaviorism", Section 1 in Mind Self and Society from the Standpoint of a Social Behaviorist (Edited by Charles W. Morris). Chicago: University of Chicago (1934): 1-8
  • G. H. Mead. "The Social Foundations and Functions of Thought and Communication", Section 33 in Mind Self and Society from the Standpoint of a Social Behaviorist (Edited by Charles W. Morris). Chicago: University of Chicago (1934): 253-260
  • G. H. Mead. "Consciousness and the Unquestioned", Essay 4 in The Philosophy of the Act (Edited by Charles W. Morris with John M. Brewster, Albert M. Dunham and David Miller). Chicago: University of Chicago (19380: 77
  • G. H. Mead. "Play, the Game, and the Generalized Other", Section 20 in Mind Self and Society from the Standpoint of a Social Behaviorist (Edited by Charles W. Morris). Chicago: University of Chicago (1934): 152-164

Opracowania polskojęzyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Wiktor Werner, Iwona Werner, Od duszy do świadomości, od jednostki do społeczeństwa. Szkice z historii intelektualnej, Poznań 2008, s. 151-166
  • Hałas Elżbieta, Konecki Krzysztof T., (2005) Konstruowanie jaźni i społeczeństwa. Europejskie warianty interakcjonizmu symbolicznego. Warszawa: Scholar.