Interfejs (programowanie obiektowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W programowaniu obiektowym interfejs jest definicją abstrakcyjnego typu posiadającego jedynie operacje, a nie dane. Kiedy w konkretnej klasie zdefiniowane są wszystkie metody interfejsu mówimy, że klasa implementuje dany interfejs. W programie mogą być tworzone zmienne typu referencja do interfejsu, nie można natomiast tworzyć obiektów tego typu. Referencja może wskazywać na obiekt dowolnej klasy implementującej dany interfejs. Interfejs określa udostępniane operacje, nie zawiera natomiast ich implementacji i danych. Z tego powodu klasy mogą implementować wiele interfejsów, bez problemów wynikających z wielokrotnego dziedziczenia. Wszystkie metody w interfejsie z reguły muszą być publiczne.

Interfejs pozwala na hermetyzację obiektów, utworzonych w oparciu o klasy zawierające definicję (implementację) wspólnego interfejsu. Tak rozumiany interfejs, w ramach programowania obiektowego, określany jest też mianem interfejs klasy.

Przykład interfejsu w Javie[edytuj | edytuj kod]

interface Interfejs{
 
  public void proc ();
 
}
 
class Klasa implements Interfejs{
 
  @Override
  public void proc (){
    // ...
  }
}