Internowanie Amerykanów pochodzenia japońskiego w czasie II wojny światowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Obozy dla internowanych na terenie USA oraz granica strefy wysiedleń
Sklep Amerykanina pochodzenia japońskiego z napisem Jestem Amerykaninem

Internowanie Amerykanów pochodzenia japońskiego w czasie II wojny światowej to przymusowe przesiedlenie i internowanie przez rząd amerykański Amerykanów pochodzenia japońskiego zamieszkujących zamieszkałych wzdłuż pacyficznego wybrzeża USA i osadzenie w „wojennych obozach przesiedleńczych”, które miało miejsce po japońskim ataku na Pearl Harbor[1][2], a bezpośrednią przyczyną był tzw. incydent na Niʻihau. Internowani zostali wszyscy Amerykanie pochodzenia japońskiego zamieszkali na zachodzie USA, podczas gdy na Hawajach, gdzie licząca 150 000 osób japońska populacja stanowiła ok. ⅓ ludności, aresztowano ok. 1200[3] do 1800 osób[4].

Prezydent Franklin Delano Roosevelt autoryzował dekret nr 9066 z 19 lutego 1942 roku, który pozwolił dowódcom wojskowym na wyznaczenie stref wojskowych, z których dowolna osoba może być usunięta. Na mocy tego prawa każda osoba pochodzenia japońskiego została usunięta z zachodniej części kraju, obejmującej Kalifornię, większość Oregonu i Waszyngtonu oraz część Arizony. W 1944 roku Sąd Najwyższy podtrzymał konstytucyjność wysiedleń[5].

W 1988 roku władze USA w odpowiednim dokumencie przeprosiły rodziny wszystkich internowanych osób, wypłacono również poszkodowanym przez te działania 1,6 miliarda dolarów odszkodowań[6].

Przypisy

  1. National Park Service. Manzanar National Historic Site.
  2. Various primary and secondary sources list counts between persons.
  3. Ogawa, Dennis M. and Fox, Jr., Evarts C. Japanese Americans, from Relocation to Redress. 1991, page 135.
  4. Internment - WWII Hawaii.
  5. Korematsu v. United States majority opinion by Justice Hugo Black, reproduced at findlaw.com. Retrieved 11 September 2006.
  6. Wwii Reparations: Japanese-American Internees.