Interoreceptor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Interoreceptory (wisceroreceptory) – receptory znajdujące się w ścianach narządów wewnętrznych i naczyń krwionośnych. Związane są z czuciem trzewnym.

Receptory te są pobudzane przez różnego rodzaju bodźce: zmiany ciśnienia krwi, bodźce mechaniczne, czynniki chemiczne krążące we krwi lub powstające w narządach w przebiegu metabolizmu, zmiany temperatury lub zmiany ciśnienia osmotycznego. Rozróżnia się 5 typów interoreceptorów: presoreceptory, mechanoreceptory, chemoreceptory, termoreceptory oraz osmoreceptory.

Impulsy pochodzące z interoreceptorów odgrywają ważną rolę w regulacji napięcia ścian naczyń krwionośnych i regulacji pracy narządów wewnętrznych. Dzięki tym impulsom utrzymują się powiązania odruchowe między narządami jednego lub różnych układów organizmu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Układ nerwowy. W: Fizjologia zwierząt : podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów : praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005. ISBN 83-09-01792-8.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.