Inwazja na Afganistan (2001-2002)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Inwazja na Afganistan
Wojna z terroryzmem
US Marines in Operation Enduring Freedom.jpg
Amerykańska piechota morska w trakcie Operacji El Dorado
Czas 7 października 2001 - 2002
Miejsce Afganistan
Terytorium Azja
Przyczyna odmowa wydania Osamy bin Ladena
Wynik zwycięstwo NATO
obalenie władzy talibów
Strony konfliktu
 Talibowie  NATO
Dowódcy
Talibowie Mohammad Omar Stany Zjednoczone Tommy Franks
Siły
nieznane 150 tys.
Straty
nieznane 58 zabitych
Odznaka pamiątkowa operacji
Operacja Enduring Freedom.JPG

Inwazja na Afganistan trwała od 7 października 2001 do końca kwietnia 2002 roku pod kryptonimem Operacja Enduring Freedom. Przeprowadzona została na podstawie uchwały Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Przyczyny i podstawa prawna[edytuj | edytuj kod]

Bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny w Afganistanie była odmowa wydania Osamy bin Ladena, który był podejrzany o zorganizowanie zamachów na World Trade Center i Pentagon 11 września 2001 roku. Atak został zaplanowany i koordynowany na terytorium Afganistanu, którego władze zapewniały organizacji Bin Ladena ochronę i logistykę jej baz i obozów szkoleniowych na terytorium Afganistanu, co uzasadniło pierwsze w historii NATO powołanie się państwa członkowskiego Sojuszu na artykuł 5 Traktatu Waszyngtońskiego, który stał się podstawą prawną interwencji Sojuszu w Afganistanie.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

9 października 2001 roku wojska państw NATO popierane przez pozostających w górach żołnierzy sojuszu północnego rozpoczęły bombardowania głównych miast AfganistanuKabulu, Kandaharu, Mazar i Szarif. W ciągu kilkunastu dni siły sojuszu północnego zajęły ważniejsze miasta Afganistanu i zmusiły talibów do ukrycia się w górach. W grudniu 2001 roku wojska amerykańskie podjęły szturm na twierdzę Tora-Bora, w której prawdopodobnie ukrywał się Osama bin Laden, jednak nie znalazły terrorysty.

Straty[edytuj | edytuj kod]

Podczas inwazji zginęło ok. 100 żołnierzy sił NATO głównie Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Po zakończeniu właściwej operacji rozpoczęła się misja stabilizacyjna, w której wojska Paktu Północnoatlantyckiego ponoszą większe straty.

Skutki[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu działań wojennych na początku 2002 roku wojska NATO w liczbie 150 tys. żołnierzy pozostały w Afganistanie. Oficjalnie zajmują się zwalczaniem terrorystów i bojowników talibańskich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]