Iona (wyspa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iona
Iona
Kontynent Europa
Państwo  Wielka Brytania
( Szkocja)
Akwen Ocean Atlantycki
Archipelag Hebrydy Wewnętrzne
Powierzchnia 8,77 km²
Populacja (2001)
 • liczba ludności
 • gęstość

125
14,25 os./km²
Położenie na mapie Argyll and Bute
Mapa lokalizacyjna Argyll and Bute
Iona
Iona
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Iona
Iona
Ziemia 56°19′47″N 6°24′38″W/56,329722 -6,410556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Iona, (gael. I Chaluim Cille) – niewielka wyspa w Hebrydach Wewnętrznych u południowych wybrzeży Szkocji, zamieszkana przez 125 osób. Siedziba ufundowanego przez św. Kolumbę w 563[1] roku klasztoru, jednego z pierwszych i ważniejszych domów zakonnych na obszarach celtyckiej Irlandii, Szkocji i Walii. Wchodziła w skład Dalriady (miejsce pochówku jej królów). Z Iony prowadzono chrystianizację Piktów i Nortumbryjczyków. Od VIII wieku obiekt wielokrotnych ataków wikingów, wskutek których zmalało znaczenie konwentu zakonnego.

Na wyspie zachowały się kamienne rzeźbione krzyże celtyckie, tak zwane wysokie krzyże z VIII wieku.

Panorama wyspy z promu
Krzyż św. Marcina z VIII w.

Przypisy

  1. Sarah Foot. Out&About History Explorer: The rise of English Christianity. „BBC History Magazine”. 8, sierpień 2013. Londyn: Bristol Magazines Ltd.. ISSN 1469-8552.