Zofia Romaszewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Irena Zofia Romaszewska)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Irena Zofia Romaszewska
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1940
Warszawa
Zawód fizyk
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Zofia Romaszewska podczas audycji telewizyjnej w 1995
Kapituła Orderu Odrodzenia Polski. Na zdjeciu od lewej: Sławomir Radoń, Bohdan Cywiński, Marta Olszewska, Irena Zofia Romaszewska, Jerzy Kropiwnicki, Ryszard Bugaj i Krzysztof Kauba

Zofia Romaszewska, właśc. Irena Zofia Romaszewska (ur. 17 sierpnia 1940 w Warszawie) – polska działaczka społeczna, uczestniczka opozycji demokratycznej w PRL. Razem z mężem Zbigniewem Romaszewskim współtwórczyni Biura Interwencyjnego KSS "KOR" i Radia Solidarność.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Do 1989[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Stanisława Płoskiego i Ewy, z d. Prauss, wnuczką Ksawerego Praussa i Zofii Praussowej. W latach 1959-1963 studiowała fizykę na Uniwersytecie Warszawskim.

Od 1976 uczestniczyła w akcji pomocy robotnikom represjonowanym po protestach w czerwcu 1976 w Ursusie i Radomiu, od października 1976 kierowała razem z mężem ekipą pomagającą w Radomiu, była współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników, w maju 1977 razem z mężem stanęła na czele Biura Interwencyjnego KOR, które koordynowało pomoc osobom represjonowanym przez władze PRL. We wrześniu 1977 podpisała Deklarację Ruchu Demokratycznego - dokument programowy opozycji "korowskiej". Po powstaniu we wrześniu Komitetu Samoobrony Społecznej "KOR" w dalszym ciągu kierowała razem z mężem Biurem Interwencyjnym KSS "KOR". W "Biuletynie Informacyjnym" KSS "KOR" redagowała dział "Praworządność". W latach 1980-81 kierowała razem z mężem powstałą w oparciu o doświadczenie Biura Interwencyjnego Komisją Interwencji i Praworządności Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność”.

Uniknęła internowania po ogłoszeniu stanu wojennego, razem z mężem organizowała konspiracyjne warszawskie Radio Solidarność, wystąpiła też jako spikerka w pierwszej audycji radia w dniu 12 kwietnia 1982. Została aresztowana 5 lipca 1982 i 17 lutego 1983 skazana na karę 3 lat pozbawienia wolności; zwolniona na mocy amnestii w lipcu 1983. Od 1986 do 1989 pracowała w Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ „Solidarność”, którą kierował jej mąż.

Po 1989[edytuj | edytuj kod]

W latach 1989-1995 była dyrektorem Biura Interwencji Kancelarii Senatu, 1991-1993 - sędzią Trybunału Stanu. W latach 1996-2001 należała do Ruchu Odbudowy Polski. W 2010 klub parlamentarny PiS przedstawił ją jako kandydatkę na urząd Rzecznika Praw Obywatelskich. W 2011 weszła w skład Rady Stowarzyszenia Solidarni 2010[1].

Córka, Agnieszka Romaszewska-Guzy, jest dziennikarką telewizyjną.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Postanowieniem prezydenta Lecha Kaczyńskiego z 21 września 2006, "za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz przemian demokratycznych w kraju", została odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[2]. W czerwcu 2007 została powołana na kanclerza Kapituły tego orderu - z funkcji i członkostwa w Kapitule zrezygnowała 28 września 2010.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]