Ireneusz Dudek
| Ireneusz Dudek | |
Ireneusz Dudek, Katowice 2011 |
|
| Pseudonim | Shakin' Dudi |
| Data i miejsce urodzenia | 7 maja 1951 Katowice |
| Pochodzenie | |
| Instrument | harmonijka ustna, gitara |
| Gatunek | blues, rock and roll |
| Zawód | wokalista, harmonijkarz, kompozytor |
| Aktywność | od 2. poł. lat 60. |
| Powiązania | Breakout Kwadrat, SBB, Apokalipsa, Hall, Irjan, The Dudi's, Big Blues Band, Big Band Boogie, Trio Dudek-Błędowski-Gembalski |
| Współpracownicy | |
| Dariusz Dusza Jan Janowski |
|
Ireneusz Dudek (pseud. artystyczny Shakin' Dudi; ur. 7 maja 1951 w Katowicach[1]) – polski kompozytor, wokalista, harmonijkarz i autor tekstów. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV[2].
Żonaty. Ma córkę Agatę[3], druga córka Dorota, zmarła w 2001 w wieku 7 lat[4].
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Od najmłodszych lat zajmował się muzyką, najpierw rozpoczął naukę gry na skrzypcach, a następnie (samodzielnie) na harmonijce ustnej. Działalność artystyczną rozpoczął w amatorskiej wówczas grupie SBB na przełomie lat 60. i 70. W 1971 r. przez krótki czas współpracował z krakowskim zespołem bluesowym Hall.
W 1973 roku stworzył swój pierwszy zespół Apokalipsa wraz z Maciejem Radziejewskim, Krystianem Wilczkiem i Markiem Surzynem. Potem do Apokalipsy dołączyli Jan Borysewicz, Andrzej Drybul oraz Rafał Rękosiewicz. Równolegle Dudek współpracował z zespołem Breakout. W 1977 roku rozwiązał Apokalipsę i wraz z Janem Janowskim utworzył bluesowy duet Irjan, który koncertował z dużymi zmianami personalnymi do roku 1980 (m.in. na imprezach bluesowych w Białymstoku, Poznaniu i Sopocie, a w latach 1979-80 także w zachodnioniemieckich lokalach oraz w ośrodkach polonijnych Kanady i USA). Potem prowadził kolejne własne zespoły – Dudek Blues Band oraz Blues Session Ireneusza Dudka.
W 1981 roku zorganizował w Katowicach festiwal Rawa Blues Festiwal, który jest uważany za największy i najważniejszy festiwal bluesowy w Polsce.
W latach 1984-1987 i ponownie od 1999 występował jako rockandrollowy piosenkarz pod pseudonimem Shakin' Dudi, tworząc pastiszowe piosenki do tekstów Dariusza Duszy. W tym repertuarze zaistniał dla szerszej publiczności. Kontynuacją tego stylu muzyki była grupa The Dudi's powstała w roku 1986.
Równolegle Dudek zajmował się bluesem, m.in. grając w formacjach Big Blues Band, Big Band Boogie oraz Trio Dudek-Błędowski-Gembalski, a także współpracując z grupą Kwadrat.
W roku 1988 wyemigrował do Holandii, zamieszkał w Amsterdamie. W 1989 roku uległ ciężkiemu wypadkowi samochodowemu, a odniesione obrażenia nie pozwoliły mu przez wiele miesięcy na kontynuowanie kariery. Jego powrót nastąpił podczas Rawy Blues w 1990 roku z zespołem Big Band Boogie. Do Polski na stałe wrócił w 1993 r.[5]. Wraz z Irek Dudek Symphonic Blues koncertował w Europie Zachodniej, nagrał też program dla niemieckiej telewizji WDR.
Fascynacja Dudka neo swingiem przynosi 3 płyty, wydane pod szyldem Shakin Dudi, z muzyką łączącą rock`n`rolla i swinga. W 2004 roku Shakin Dudi w sześcioosobowym składzie nagrywa program telewizyjny Shakin Dudi - śpiewak przebojów. Od tego momentu zespół wznawia aktywną działalność koncertową. W 2008 roku, w nowym składzie (ze starego pozostał tylko Dusza) Shakin Dudi wydaje album Złota płyta - ciąg dalszy. W październiku tego roku ukazuje się Ziuta Blues, biografia Dudka autorstwa Marcina Babko. Jest prezesem Stowarzyszenia Miłośników Muzyki Bluesowej[5].
[edytuj] Nagrody
- W 1985 roku otrzymał nagrodę publiczności na KFPP w Opolu za piosenkę "Au sza la la la"[1].
- W 1996 roku został laureatem nagrody im. M. Jurkowskiej przyznawanej przez Program III Polskiego Radia[5].
- W 2005 r. czytelnicy katowickiej Gazety Wyborczej przyznali mu Cegłę Janoscha za rozsławianie Górnego Śląska[6].
[edytuj] Dyskografia
- 1985 Złota płyta
- 1986 Irek Dudek No 1
- 1987 The Dudi's
- 1989 Nowa płyta
- 1991 Bands of 80's (kompilacja)
- 1994 New Vision Of Blues (reedycja Selles 2000)
- 1999 Swing Revival
- 1999 Platynowa płyta
- 2002 Płyta roku
- 2006 Anthology 1976-2006 (boks, 11 CD)
- 2007 Ty wciąż taki sam od 30 lat (DVD)
- 2007 Gwiazdy polskiej muzyki lat 80. (płyta z gazetą Dziennik)
- 2008 Złota płyta - ciąg dalszy
- 2009 25
- 2010 Dudek Bluesy
- 2011 ...bo ładnym zawsze lżej...
Gościnnie
- 2006 Skibiński - Winder Super Session
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Shakin Dudi – Biografia (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2009-07-05].
- ↑ ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-10-03].
- ↑ Patrycja Michońska-Dynek, Sławomir Dynek: Życie bez playbacku (pol.). "Magazyn Familia", 2009-04-08. [dostęp 2011-05-09].
- ↑ Lesław Dutkowski: "Trzy razy otarłem się o śmierć" (pol.). muzyka.onet.pl, 2011-05-09. [dostęp 2011-05-30].
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Ireneusz Dudek [dostęp: 2009-03-10]
- ↑ Józef Krzyk: Plebiscyt rozstrzygnięty - cegła dla Irka Dudka (pol.). nytimes.com, 2005-12-08. [dostęp 2009-07-05].
[edytuj] Bibliografia
- Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Dudek Ireneusz, s. 42.
- Babko Marcin, Irek Dudek - Ziuta Blues , Poznań 2008, In Rock