Irga zwyczajna
| Irga zwyczajna | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | różowce |
| Rodzina | różowate |
| Rodzaj | irga |
| Gatunek | irga zwyczajna |
| Nazwa systematyczna | |
| Cotoneaster integerrimus Medik Gesch. Bot. 85. 1793 |
|
| Synonimy | |
|
Cotoneaster integrima Medik |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Irga zwyczajna, irga pospolita (Cotoneaster integerrimus Medik) – gatunek krzewu z rodziny różowatych. Rodzime obszary jego występowania to Azja i Europa[2]. W Polsce występuje w stanie dzikim głównie na południu: Sudety, Karpaty, Wyżyna Małopolska. W wielu krajach, również w Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Silnie rozgałęziony liściasty i dość luźny krzew o wysokości do 1,5 m wysokości.
- Liście
- Pojedyncze, całobrzegie, jajowatookrągławe, pod spodem białawo kutnerowate. Jesienią przebarwiają się na żółto lub pomarańczowo.
- Kwiaty
- Drobne, różowawe, zebrane w skąpokwiatowe krótkie grona.
- Owoce
- Drobne, jabłkowate, niemal kuliste, czerwone lub purpurowoczerwone, wewnątrz mączyste.
- Gatunki podobne
- Bardzo podobna jest irga kutnerowata występująca w Polsce tylko w Tatrach. Najłatwiej rozróżnić je po tym, że irga kutnerowata ma owłosione działki kielicha i hypancjum.
Biologia i ekologia [edytuj]
Nanofanerofit. Gatunek ciepłolubny, górski, interglacjalny, odporny na mróz i suszę, niezbyt wymagający. Występuje często w reglach na wapieniu od regla dolnego po kosodrzewinę, zwłaszcza nad potokami. Lubi stanowiska kamieniste, słoneczne o glebach, przepuszczalnych ubogich, lekkich, zasobnych w próchnicę. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych, gatunek charakterystyczny dla związku Berberidion[3]. Kwitnie od maja do lipca.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-23].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-02].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych. Warszawa. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
- Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
