Irina Zaricka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Irina Zaricka
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1939
Kijów
Data i miejsce śmierci 30 lipca 2001
Londyn
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna

Irina Zaricka (ur. 2 maja 1939 w Kijowie; zm. 30 lipca 2001 w Londynie) – radziecka pianistka pochodzenia ukraińskiego; laureatka II nagrody na VI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca pedagogiczna[edytuj | edytuj kod]

Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku kilku lat. Początkowo uczyła się w szkole muzycznej w Kijowie, gdzie uczęszczała do roku 1953. W latach 1953–1958 uczyła się w Centralnej Szkole Muzycznej przy Konserwatorium Moskiewskim. W latach 1958–1963 była studentką Konserwatorium Moskiewskiego w klasie fortepianu prof. Jakowa Zaka.

W późniejszych latach prowadziła zajęcia w Rubin Academy of Music w Izraelu (obecna Jerozolimska Akademia Muzyki i Tańca) oraz w Royal College of Music, Menuhin School i Purcell School w Anglii.

Kariera pianistyczna[edytuj | edytuj kod]

W 1960 roku reprezentowała ZSRR na VI Konkursie Chopinowskim, gdzie zajęła II miejsce oraz zdobyła dwie nagrody specjalne: Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków i Towarzystwa im. Fryderyka Chopina za najlepsze wykonanie poloneza. Konkurs wygrał Maurizio Pollini.

Po tym sukcesie występowała w wielu krajach Europy, w tym wiele razy w Polsce (w 1961, 1967 i 1969). W 1972 wyemigrowała do Izraela, a w 1985 przeniosła się do Anglii i zamieszkała w Londynie. W późniejszych latach występowała m.in. z London Symphony Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra oraz City of Birmingham Symphony Orchestra.

W Polsce ostatni raz wystąpiła 9 sierpnia 1995 roku podczas 50. Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach.

Zmarła 30 lipca 2001 w Londynie.

Repertuar[edytuj | edytuj kod]

W jej repertuarze znajdowały się utwory m.in. Fryderyka Chopina, Ludwiga van Beethovena, Aleksandra Skriabina, Dymitra Kabalewskiego i Siergieja Prokofiewa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 235–237. ISBN 83-910515-1-X.