Irlandia feudalna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Lordship of Ireland Tiarnas na hÉireann |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Stolica | Dublin | ||||
| Ustrój polityczny | monarchia feudalna | ||||
| Ostatnia głowa państwa | Lord Namiestnik Irlandii Henryk FitzRoy | ||||
| Data powstania | 1171 | ||||
| Data likwidacji | 1542 | ||||
| Historia Irlandii |
| Pozostałe |
Irlandia feudalna (ang.: Lordship of Ireland; irl.: Tiarnas na hÉireann) – okres panowania feudalnego w Irlandii w latach 1171–1542 pod rządami króla Anglii tytułowanego jako Lordship of Ireland.
Uważa się[1], że Lordship of Ireland został utworzony na mocy papieskiego lenna po normańskiej inwazjii na Irlandię w latach 1169–71. Lordem (Lord of Ireland) był król Anglii, który od roku 1316 był lokalnie reprezentowany przez lorda namiestnika. Pierwszym lordem w 1171 roku był Henryk II Plantagenet, natomiast w 1316 pierwszym lordem namiestnikiem został Roger Mortimer.
Koniec okresu przypada na rok 1542, w którym na mocy ustawy zostało utworzone Królestwo Irlandii[2].
Przypisy
- ↑ Hegarty, str. 60
- ↑ Crown of Ireland Act 1542 (ang.). legislation.gov.uk.
Bibliografia [edytuj]
- Neil Hegarty: Story of Ireland. Londyn: BBC Books, 2011. ISBN 978-1-849-90246-5.