Irwin I. Shapiro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Irwin I. Shapiro (ur. 1929 w Nowym Jorku) – amerykański astrofizyk. Od 1982 roku profesor uniwersytetu w Harvardzie[1]. Przez 22 lata, od 1982 do 2004, był kierownikiem Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics[2][3].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu Brooklyn Technical High School, Shapiro zdobył licencjat z matematyki na Uniwersytecie Cornella, oraz PhD (odpowiada tytułowi doktora) i tytuł magistra z fizyka na Uniwersytecie w Harvardzie. Shapiro dołączył w 1954 roku do MIT Lincoln Laboratory i w roku 1967 otrzymał tam tytuł profesora. W 1982 Shapiro został profesorem na Harvardzie oraz kierownikiem Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics. W 1991 roku Amerykańska Unia Geofizyczna przyznała Irwinowi medal Charlesa A. Whittena. W 1997 został mianowany First Timken University Professor[1].

Shapiro do ocenienia wieku wszechświata użył soczewki grawitacyjnej.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody:

Jego nazwiskiem nazwano opóźnienie Shapiro, odkryte przez niego w 1964.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]