Irydologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Irydologia – dział medycyny alternatywnej[1] zajmująca się kompleksową oceną stanu zdrowia na podstawie wyglądu tęczówki oka[2][3][4].

Zielono-żółta tęczówka dookoła przezroczystej źrenicy. Białą zewnętrzną powierzchnią jest twardówka
Mapa irydologiczna lewej tęczówki oka człowieka
Mapa irydologiczna prawej tęczówki oka człowieka.

Do przeprowadzania badania irydolodzy używają lampy szczelinowej[potrzebne źródło] i porównują zaobserwowane zmiany z mapami irydologicznymi. Mapy te są schematami prezentującymi pola projekcji. Przedstawiają one podział powierzchni tęczówki na pola projekcji poszczególnych układów i narządów wewnętrznych. Każdej części ciała odpowiada ściśle określone miejsce na powierzchni tęczówki oka[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o diagnozowaniu stanu zdrowia z tęczówki pochodzą sprzed 3000 lat ze starożytnych Chin. Metoda ta była używana do oceny stanu zdrowia kupowanego bydła. Później wykorzystywano ją w Indiach, Egipcie i Grecji.[potrzebne źródło] Dowody wykorzystania analizy wyglądu tęczówki do badania organizmu ludzkiego odnaleziono też w papirusach faraona Tutenchamona. Autorem pracy na ten temat był ksiądz El Aksy[6].

Irydologia cieszyła się największym zainteresowaniem w europie w XIX wieku. Za jej narodziny uważany jest rok 1861[2]. Twórcami współczesnej irydologii są węgierski lekarz Ignac Peczely i szwedzki duchowny Nils Liljequist, którzy niezależnie stworzyli bardzo podobne podstawowe mapy irydologiczne. Ich prace stały się znane około roku 1880[7] Nils Liljequist w roku 1897 opublikował swoja pracę „Diagnoza na podstawie oka”[8].

W późniejszych latach do rozwoju irydologii przyczyniło się wielu innych badaczy. W Niemczech irydologię wprowadził pastor Emanuel Felke, który wykładał irydologię licznym studentom. Na jego cześć w Niemczech powstał Pastor Felke Institut, mający na celu rozwój oraz promocję irydologii[9].

W roku 1920 dr M. Madaus zaczął wydawać czasopismo irydologiczne „Iriscorrespondens”, które pozwoliło zorganizować działalność irydologów z całego świata[8].

Współczesna irydologia[edytuj | edytuj kod]

Zainteresowanie irydologią wzrosło w połowie XX wieku i obecnie jest obowiązkowym przedmiotem na niektórychgdzie? zagranicznych uczelniach medycznych[2][10].

W roku 1951 założono Organizację Irydologów (FIA). W 1970 roku B. Jensen opublikował książkę „Nauka i praktyka irydologii”, która uznawana jest za podstawowy podręcznik w tej dziedzinie[10].

W 1980 r. odbyła się w Paryżu pierwsza Międzynarodowa Konferencja Irydologów. Postanowiono wtedy utworzyć fundację badań nad irydodiagnostyką[11].

W Warszawie działa Polskie Towarzystwo Irydologii i Homeopatii[12].

Badania naukowe skuteczności irydologii[edytuj | edytuj kod]

Zwolennicy irydologii donoszą o wysokiej trafności diagnoz (80%)[13], jednak w badaniach klinicznych wykazano całkowity brak trafności stawianych diagnoz, a w medycznej literaturze naukowej irydologia określana jest jako bezwartościowa[14][15]. Np. w teście diagnostycznym z 2005 roku przeprowadzonym na 110 pacjentach, spośród których 68 miało stwierdzone różne formy raka, po badaniu przez doświadczonego irydologa jedynie w 3 przypadkach postawiono właściwą diagnozę (przy czym irydolog miał możliwość zaproponowania 5 diagnoz dla każdego pacjenta)[16].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. irydologia. Słownik języka polskiego PWN. [dostęp 2014-02-25].
  2. 2,0 2,1 2,2 Krzysztof Żygadło: Irydologia (pol.). Irydolog.pl. [dostęp 2013-10-17].
  3. Karpov 2008 ↓, s. 9.
  4. Newman W. Dorland: Dorland's Illustrated Medical Dictionary. Elsevier - Health Sciences Division, 1988. ISBN 0721631541.
  5. Marek Bardadyn: Irydologia dla wszystkich. Oko powie wszystko. Rozpoznawanie i leczenie chorób metodami naturalnymi. s. ?.
  6. Karpov 2008 ↓, s. 6.
  7. Jensen 2011 ↓, s. 24-25.
  8. 8,0 8,1 Karpov 2008 ↓, s. 7.
  9. Jensen 2011 ↓, s. 27.
  10. 10,0 10,1 Karpov 2008 ↓, s. 8.
  11. Historia irydologii (pol.). Irydologia.vxm.pl. [dostęp 2013-07-07].
  12. Polskie Towarzystwo Irydologii i Homeopatii (pol.). PanoramaFirm.pl. [dostęp 2013-10-22].
  13. Co to jest Irydologia? (pol.). Irydologia.vxm.pl. [dostęp 2013-07-07].
  14. Ernst E. Iridology: not useful and potentially harmful. „Arch. Ophthalmol.”. 118 (1), s. 120–121, 2000. PMID 10636425. 
  15. Stephen Barrett: Iridology is Nonsense. Quackwatch. [dostęp 2014-02-25].
  16. K. Münstedt, S. El-Safadi, F. Brück, M. Zygmunt i inni. Can iridology detect susceptibility to cancer? A prospective case-controlled study. „J Altern Complement Med”. 11 (3), s. 515-519, 2005. doi:10.1089/acm.2005.11.515. PMID 15992238. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]