Islom Karimov
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: wskazać źródła, zwłaszcza w przypadku twierdzeń o niedemokratycznych wyborach. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Islom Karimov | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 30 stycznia 1938 Samarkanda |
| 1. Prezydent Uzbekistanu | |
| Okres urzędowania | od 29 grudnia 1991 |
| Poprzednik | (Niepodległość) |
| Odznaczenia | |
     |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Islom Abdug'aniyevich Karimov (uzb. cyr. Ислом Абдуғаниевич Каримов, ros. Ислам Абдуганиевич Каримов, Isłam Abduganijewicz Karimow, ur. 30 stycznia 1938 w Samarkandzie) – uzbecki polityk, od 1991 prezydent Uzbekistanu.
Karimov ukończył studia ekonomiczne i inżynieryjne w Taszkencie; w 1964 wstąpił do KPZR. W latach 1983-1986 był ministrem finansów i wicepremierem Uzbeckiej SRR. W 1989 został pierwszym sekretarzem KC Komunistycznej Partii Uzbekistanu, a 24 marca 1990 Przewodniczącym Rady Najwyższej (Prezydentem) Uzbeckiej SRR. 31 sierpnia 1991 proklamowano niepodległość Uzbekistanu, zaś już 29 grudnia Karimov wygrał wybory prezydenckie, które potwierdziły jego stanowisko, jako głowy państwa, jakkolwiek wybory powszechnie zostały uznane za niedemokratyczne. Wskazywano na liczne fałszerstwa oraz oficjalną propagandę, promującą wyłącznie Karimova, co jednak nie przeszkodziło mu dalej urzędować.
Karimov zwyciężył również w referendum w 1995 oraz wyborach w 2000 i w 2007, chociaż wybory te nie są uważane za wolne i uczciwe.
Został odznaczony m.in. radzieckim Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy i Orderem Przyjaźni Narodów oraz kazachskim Orderem Złotego Orła, litewskim Krzyżem Wielkim Orderu Witolda Wielkiego, Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2003)[1] i Krzyżem Wielkim Udekorowanym Wielką Wstęgą Orderu Zasługi Republiki Italii (1997).
Oskarżony przez Craiga Murraya, brytyjskiego ambasadora w latach 2002-2004, o łamanie praw człowieka: porwania, morderstwa, gwałty, tortury, korupcję, prześladowania religijne. W tym sprawa Muzafara Avazova który zginął śmiercią przez ugotowanie [2].
Przypisy
- ↑ M.P. z 2003 r. Nr 52, poz. 830
- ↑ Our Presidents New Best Friend Boils People Alive at Information Clearing House site, with purported photographs of the body showing wounds
