Isabel Perón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
María Estela (Isabelita)
Martínez de Perón
Isabelita ícono.jpg
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1931
La Rioja
Prezydent Argentyny
Przynależność polityczna Partia Justycjalistyczna
Okres urzędowania od 1 lipca 1974
do 24 marca 1976
Poprzednik Juan Perón
Następca Jorge Videla
Wiceprezydent Argentyny
Okres urzędowania od 12 października 1973
do 1 lipca 1974
Poprzednik Vicente Solano Lima
Następca Víctor Hipólito Martínez
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna) Wielki Mistrz Orderu Maja (Argentyna) Kollana Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

María Estela (Isabelita) Martínez de Perón (ur. 6 lutego 1931[1] w La Rioja) – trzecia żona Juana Peróna, wiceprezydent u boku swego męża i prezydent Argentyny w latach 1974-1976.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Isabel przyszła na świat jako Maria Estela Martinez. W młodości była tancerką w nocnym klubie. Swojego przyszłego męża spotkała podczas jego emigracji w Paragwaju. Perón był wcześniej wiceprezydentem, a następnie prezydentem Argentyny od 1946 do 1955, kiedy to został obalony w wojskowym zamachu stanu. Nie żyła już wtedy jego druga żona Evita Perón (zm. 1952). Juan i Isabel pobrali się w 1961 w Hiszpanii.

W 1973 powrócili do Argentyny, gdzie Juan wystawił swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich i – co było bardzo kontrowersyjnym posunięciem – mianował Isabel kandydatem na wiceprezydenta. Wygrali wówczas wybory.

Juan zmarł dziesięć miesięcy po ponownym objęciu władzy i 1 lipca 1974 Isabel została prezydentem Argentyny. Była wówczas najmłodszą głową państwa w Ameryce Łacińskiej i pierwszą kobietą-prezydentem w dziejach świata.

24 marca 1976 Isabel – po niespełna dwóch latach sprawowania urzędu – została obalona przez wojskowy zamach stanu, na którego czele stał generał Jorge Videla i uwięziona w areszcie domowym na przeszło pięć lat. W 1981 pozwolono jej udać się na emigrację do Hiszpanii, gdzie mieszka do dziś. Nie wróciła już potem do Argentyny, nawet po obaleniu junty i przywróceniu demokratycznych rządów.

Ocenia się, że podczas rządów Perónów (lata 1973-1976) "zaginęło" około 600 osób, a blisko 500 zostało zabitych. Argentyńska Narodowa Komisja ds. Zaginięć twierdzi ponadto, że Isabel Perón podpisała akt, w którym domaga się "unicestwienia wszelkich wrogich elementów". W 2007 została zatrzymana w związku z dochodzeniem w sprawie "zaginięć" ludzi w czasie jej prezydentury. W kwietniu 2008 hiszpański sąd odmówił zgody na ekstradycję do Argentyny[2].

Przypisy

  1. The International Who's Who 1984-85 Europa Publications Ltd 1984, str. 928, ISBN 0-905118-97-9, LCCCN 35-10257
  2. España rechazó la extradición de Isabel Perón (hiszp.). EL SIGLO, 2008-04-28. [dostęp 2010-03-27].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]