Isidis Planitia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Isidis Planitia
Mapa topograficzna basenu uderzeniowego Isidis
Mapa topograficzna basenu uderzeniowego Isidis
Ciało niebieskie Mars
Średnica krateru 1500 km
Położenie na mapie Marsa
Mapa lokalizacyjna Marsa
Isidis Planitia
Isidis Planitia
Mars 12,75°N 273,00°W/12,750000 -273,000000

Isidis Planitia – równina położona w obrębie basenu uderzeniowego Isidis na Marsie. Ze względu na pokrywający ją pył, jest widoczna w teleskopach jako jasna plama na wschód od charakterystycznego ciemnego obszaru Syrtis Major Planum. Basen Isidis o średnicy około 1500 km jest trzecim największym potwierdzonym basenem uderzeniowym na Marsie i jednym z największych w Układzie Słonecznym. Nazwa równiny pochodzi od imienia egipskiej bogini Izydy.

Libya Montes

Od południa z równiną Isidis Planitia sąsiadują góry Libya Montes, wydźwignięte przez uderzenie.

Badania[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze Isidis Planitia miała wylądować w 2003 roku sonda Beagle 2. Misja ta zakończyła się niepowodzeniem, sonda nigdy nie przesłała potwierdzenia pomyślnego lądowania.

W pobliżu basenu Isidis znajdują się duże spękania skorupy, spowodowane przez impakt. Jednym z nich jest dolina Nili Fossae, która początkowo była wypełniona lawą, a następnie w środowisku wodnym uformowały się tam duże ilości minerałów ilastych. Z tego powodu dolina ta była rozważana jako miejsce lądowania misji Mars Science Laboratory[1], jednak nie przeszła pozytywnie procedury selekcji[2] i łazik Curiosity ostatecznie wylądował w kraterze Gale.

Pod koniec 2008 roku sztuczny satelita planety, sonda Mars Reconnaissance Orbiter zaobserwował w dolinie Nili Fossae węglany[2], w szczególności węglan magnezu, które powstały w środowisku wodnym. Ich obecność świadczy, że środowisko to miało stosunkowo wysokie pH (nie było kwaśne), bardziej sprzyjające powstaniu życia[3].


Przypisy

  1. Possible MSL Landing Site: Survivor No. 6 -- Nili Fossae Trough (ang.). W: Mars Science Laboratory [on-line]. Jet Propulsion Laboratory, 2008. [dostęp 2012-10-26].
  2. 2,0 2,1 Jonathan Amos: Nasa finds 'missing' Mars mineral (ang.). BBC News, 2008-12-09. [dostęp 2012-10-26].
  3. Scott L. Murchie, et al.. A synthesis of Martian aqueous mineralogy after 1 Mars year of observations from the Mars Reconnaissance Orbiter. „Journal of Geophysical Research”. 114, 2009. doi:10.1029/2009JE003342.