Islas Santanilla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyspy Santanilla (Swan)
Mała wyspa Swan (Santanilla)
Mała wyspa Swan (Santanilla)
Kontynent Ameryka Północna
Państwo Honduras
Akwen Morze Karaibskie
Powierzchnia 8 km²
Populacja
 • liczba ludności
 • gęstość

0
0 os./km²
Położenie na mapie Morza Karaibskiego
Mapa lokalizacyjna Morza Karaibskiego
Wyspy Santanilla (Swan)
Wyspy Santanilla (Swan)
Ziemia 17°24′38″N 83°55′19″W/17,410556 -83,921944
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Islas Santanilla[1], zwane również Islas de Cisne[2] ang. Swan Islands; (rzadziej: hiszp. Islas de El Cisne - Islas del Cisne - McMillan - Saint Millan - San Milla - San Millan - Sanilha - Santa Anita - Santanillas - Santillan - Santillana - Swans Islands[3]) – łańcuch trzech wysp położonych w północno-zachodniej części Morza Karaibskiego, w odległości 180 km od wybrzeża Hondurasu. Od 1972 roku należą administracyjnie do Hondurasu i wchodzą w skład prowincji Wyspy Bahia (hiszp. Islas de la Bahía). Nazwa Cisne jest odpowiednikiem używanej wcześniej anglojęzycznej nazwy Swan i również oznacza łabędzia.

Historia wysp[edytuj | edytuj kod]

Wyspy zostały odkryte w dniu św.Anny (26 lipca) 1502 przez Krzysztofa Kolumba[4] i nazwane Las Islas Santa Ana. Wyspy niewiele pomogły w kolonizacji regionu, bowiem nie miały zbyt dużo do zaoferowania. Nazwa Swan została wyspom nadana około 1775 roku na pamiątkę kapitana Swana - dowódcy kupieckiego statku Cygnet wysłanego na Karaiby przez londyńskich kupców w 1680 roku. Statek został napadnięty przez piratów, a kapitan Swan przymuszony do przystąpienia do ich kompanii. Z czasem został korsarskim władcą tych okolic. W 1863 Ustawa o wyspach z guano przyznała zwierzchnictwo tych wysp Stanom Zjednoczonym[4].

Na początku XX wieku Swan Island Trading Company założyła tu plantację 15.000 palm kokosowych, lecz przedsięwzięcie upadło po spustoszeniu wyspy przez huragany w latach 1928-32. W 1938 roku United States Weather Bureau założyło tutaj stację meteorologiczną, która początkowo działała w okresach występowania w tym regionie huraganów, zaś od 1940 roku była czynna na stałe[4].

Widok na wyspy Swan od wschodu

W 1960 roku Stany Zjednoczone zainstalowały na wyspach radiostację wyposażoną w nadajnik radiowy o mocy 50.000 W, która miała za zadanie nadawanie audycji propagandowych dla ludności Kuby. Formalnym właścicielem rozgłośni była nowojorska spółka Gibraltar Steamship Company, a stacja została nazwana Radio Swan. Nadawała między innymi relację z inwazji w Zatoce Świń[4].

Honduras występował wobec Stanów Zjednoczonych z roszczeniami zwrotu wysp już od 1920 roku, argumentując, że gdy Kolumb wylądował na wyspach w 1502 roku, automatycznie uczynił z nich część hiszpańskiej kolonii, której Honduras jest spadkobiercą. USA przeciwstawiały się żądaniom, bowiem ich zdaniem po wylądowaniu na nich w 1857 roku George White'a Stany Zjednoczone uznały zdobycie wysp dla swojego kraju. W 1863 Ustawa o wyspach z guano miała przypieczętować taki stan spraw. Ostatecznie po długich sporach, 22 listopada 1971 oba państwa podpisały porozumienie przekazujące zwierzchnictwo nad wyspami Hondurasowi. Honduras objął je 1 września 1972. Stacja meteorologiczna została przekazana Hondurasowi w 1980 roku[4]. Obecnie wyspy te są niezamieszkane, z wyjątkiem stacjonowania na nich garnizonu wojskowego Hondurasu.

Wyspy Cisne składają się z trzech części:

  • Cisne Grande (powierzchnia: 5,5 km², długość: 3km)
  • Cisne Pequeño (powierzchnia: 2,5 km², długość: 2,43km)
  • El Cayo Pájaro Bobo (powierzchnia: ≃0.01 km², długość: 90x70m)

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Na mniejszej z wysp - nazywanej Little Swan Island, Cisne Pequeño - przez tysiące lat żył endemiczny gatunek hutii Geocapromys thoracatus[5]. Niestety dość liczna populacja została prawdopodobnie zjedzona przez wypuszczane tu na czas kwarantanny dzikie zwierzęta z rodzaju kotowatych odłowione w krajach Ameryki Łacińskiej. Kwarantanna była tu założona decyzją Departamentu Rolnictwa USA pod koniec lat 40. XX wieku. Po kilku latach kwarantannę zlikwidowano[4], lecz prawdopodobnie nie żył wówczas już ani jeden przedstawiciel G. thoracatus. W latach pięćdziesiątych wyspy nawiedziły niszczące huragany. Poszukiwanie hutii w latach 60. zakończyło się niepowodzeniem. W roku 1980 IUCN wpisał G. thoracatus na listę gatunków wymarłych[5].

Współcześnie na wyspach spotkać można kraba lądowego Gecarcinus ruricola, oraz legwana szlachetnego[6].

Przypisy

  1. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznyvh poza granicami Polski przy Głównym Geodecie Kraju (pol.). GŁÓWNY URZĄD GEODEZJI I KARTOGRAFII, Warszawa 2004. [dostęp 22 stycznia 2011].
  2. Islas de Cisne - Departamento de Islas de la Bahía, Honduras (hiszp.)
  3. tageo.com (ang.). Republic of honduras (HN) America/Honduras/Islas de la bahia. [dostęp 22 stycznia 2011].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Stephen Pavlidis: Northwest Caribbean Guide. 2007. ISBN 9781892399243.
  5. 5,0 5,1 Gary S. Morgan. Geocapromys thoracatus. „Mammalian Species”. 341, s. 1–5, 1989 (ang.). 
  6. Dr.Donald Keith photos from Swan Islands (ang.). [dostęp 22 stycznia 2011].