Isola Madre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Isola Madre jest największą wyspą archipelagu wysp Borromee położonym na jeziorze Maggiore we Włoszech. Długość wyspy wynosi 330 metrów a szerokość 220 metrów. Isola Madre należy do piemonckiej prowincji Cusio Ossola. Większość terenów tej obecnie bezludnej wyspy zajmują ogrody położonych w centrum budynków.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Isola Madre

Pierwsze historyczne źródła mówiące o wyspie pochodzą z IX wieku. Wtedy też na wyspie znajdował się kościół oraz cmentarz. W 1501 roku Lancillotto Borromeo (pl. Bormelisz), jedno z pięciorga dzieci Giovaniego V Borremeo, zaczął sadzić owoce cytrusowe sprowadzone z Ligurii. Lancillotto rozpoczął również budowę rodzinnej rezydencji, która miała stanąć w centrum wyspy. Budowę Pałacu zakończono w 1580 roku, a budynek był klasycznym przykładem architektury Renesansu.

W latach 1823-25 na wyspie powstały liczne ogrody w stylu angielskim.

Budynki na wyspie[edytuj | edytuj kod]

Na wyspie znajduje się kilka budynków. Warto zwrócić uwagę na pałac rodziny Bormeliuszy z XVI wieku oraz pozostałości kościoła i cmentarza z połowy IX wieku. Innym ciekawym miejscem wartym obejrzenia jest kaplica rodzinna pochodząca z 1858 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]