Italo disco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Italo disco
Pochodzenie  Włochy
Czas i miejsce powstania lata 1978-1983[1],
Włochy
Instrumenty syntezator
Największa popularność Lata 80. XX wieku
Gatunki pokrewne disco, post-disco, euro disco, dance, spacesynth
Podgatunki
eurobeat

Italo disco – termin marketingowy wprowadzony w 1983[1] roku przez Bernharda Mikulskiego, założyciela wytwórni płytowej ZYX Music[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Termin odnosi się do włoskiej elektronicznej muzyki dyskotekowej z lat 80. oraz muzyki z innych części Europy i Ameryki Północnej, które ją naśladowały[2].

Muzyka italo disco wywodzi się głównie z muzyki disco, funk i euro disco[2]. Typowy utwór nurtu italo disco ma kontrastujące ze sobą zwrotki i refren oraz podkład muzyczny z syntezatora.

Pod koniec dekady lat 80. popularność tego nurtu zaczęła drastycznie maleć, aż w końcu w połowie lat 90. całkowicie zniknął z rynku[2].

Z italo disco wywodzi się podgatunek tej muzyki: eurobeat. Nieliczne instrumentalne utwory italo disco, tworzone w pierwszej połowie lat 80. przez formacje Hypnosis, Koto i Laserdance, w drugiej połowie lat 80. dały początek samodzielnemu gatunkowi spacesynth (nazywanemu także spacedance czy synthdance). Gatunek ten, podobnie jak italo disco, zniknął ze sceny muzycznej w połowie lat 90., ale po roku 2000, dzięki Internetowi, odrodził się jako niszowy nurt muzyki elektronicznej.

Wykonawcy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz też kategorię: Muzycy italo disco.
Information icon.svg Zobacz też kategorię: Zespoły italo disco.

Najbardziej znanymi przedstawicielami są zespoły i wykonawcy tacy jak: Francesco Napoli, Savage, Ken Laszlo, P.Lion, Albert One, Radiorama, Valerie Dore, Sabrina, Scotch, Baltimora, Righeira, Ryan Paris, Spagna, Miko Mission, Mike Mareen, Silver Pozzoli, La Bionda, Gazebo, Eddy Huntington, Den Harrow.

Italo disco w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Gatunek ten był pierwowzorem dla nazwy nurtu polskiej muzyki tanecznej – disco polo i bywa często z nim mylony[3] jednak odróżnia go wyraźne przesłanie skierowane do odbiorcy. Muzyka italo disco pomimo prostej i łatwo „wpadającej w ucho” melodii przeważnie zawiera teksty mówiące o życiu oraz troskach z nim związanych, niejednokrotnie dając życiowe rady i wskazówki[4], natomiast w warstwie muzycznej od disco polo odróżnia brak jakichkolwiek elementów muzyki biesiadnej[5]. Z tego powodu muzyka italo disco często zaliczana jest do muzyki dance[4][6]. Na początku lat 90. Krzysztof Krawczyk próbując powrócić na estradę tworzył w nurcie italo disco, głównie remiksy swoich starszych przebojów z lat 70. i 80., a także nagrał kilka innych utworów[7][4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Italo Disco. DJ World. [dostęp 2014-06-16].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Historia Italo Disco (pol.). TOP80.PL, 2008-06-01. [dostęp 2012-07-25].
  3. Sławomir Zygmunt. Co to jest disco polo?. „KINO”. Nr 4/1998. ISSN 0023-1673. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Wywiad z Krzysztofem Krawczykiem. interia.pl, 2009-01-19. [dostęp 19 stycznia 2009].
  5. Disco polo - tego się słucha w tajemnicy!. Polskie Radio, 2013-02-23. [dostęp 2013-02-23].
  6. Italo disco. W: Słownik Języka Polskiego PWN [on-line]. sjp.pwn.pl. [dostęp 2012-07-25].
  7. Krzysztof Krawczyk. piosenkarze.pl. [dostęp 2012-07-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]