Italo disco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Italo disco
Pochodzenie  Włochy
Czas i miejsce powstania 1983
Instrumenty syntezator
Największa popularność Lata 80. XX wieku
Gatunki pokrewne disco, post-disco, euro disco, dance, spacesynth
Podgatunki
eurobeat

Italo disco – termin marketingowy wprowadzony w 1983 roku przez Bernharda Mikulskiego, założyciela wytwórni płytowej ZYX Music[1].

Termin odnosi się do włoskiej elektronicznej muzyki dyskotekowej z lat 80. oraz muzyki z innych części Europy i Ameryki Północnej, które ją naśladowały[1].

Muzyka italo disco wywodzi się głównie z muzyki disco, funk i euro disco[1]. Gatunek ten jest zbliżony do muzyki disco polo i często z nią mylony, od której odróżnia je wyraźne przesłanie skierowane do odbiorcy. Muzyka ta pomimo prostej i łatwo „wpadającej w ucho” melodii przeważnie zawiera teksty mówiące o życiu oraz troskach z nim związanych, niejednokrotnie dając życiowe rady i wskazówki[2]. Z tego powodu muzyka italo disco często zaliczana jest do muzyki dance[2][3].

Typowy utwór nurtu italo disco ma kontrastujące ze sobą zwrotki i refren oraz podkład muzyczny z syntezatora.

Najbardziej znanymi przedstawicielami są zespoły i wykonawcy tacy jak: Savage, Ken Laszlo, P.Lion, Albert One, Radiorama, Valerie Dore, Sabrina, Scotch, Baltimora, Righeira, Ryan Paris, Spagna, Miko Mission, Mike Mareen, Silver Pozzoli, La Bionda, Gazebo, Eddy Huntington, Den Harrow.

Pod koniec dekady lat 80. popularność tego nurtu zaczęła drastycznie maleć, aż w końcu w połowie lat 90. całkowicie zniknął z rynku[1].

Na początku lat 90. Krzysztof Krawczyk próbując powrócić na estradę tworzył w nurcie italo disco, głównie remiksy swoich starszych przebojów z lat 70. i 80., a także nagrał kilka innych utworów[4][2]. Gatunek ten był pierwowzorem dla nazwy nurtu polskiej muzyki tanecznej – disco polo i bywa często z nim mylony[5].

Z italo disco wywodzi się podgatunek tej muzyki: eurobeat. Nieliczne instrumentalne utwory italo disco, tworzone w pierwszej połowie lat 80. przez formacje Hypnosis, Koto i Laserdance, w drugiej połowie lat 80. dały początek samodzielnemu gatunkowi spacesynth (nazywanemu także spacedance czy synthdance). Gatunek ten, podobnie jak italo disco, zniknął ze sceny muzycznej w połowie lat 90., ale po roku 2000, dzięki Internetowi, odrodził się jako niszowy nurt muzyki elektronicznej.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Historia Italo Disco (pol.). TOP80.PL, 2008-06-01. [dostęp 2012-07-25].
  2. 2,0 2,1 2,2 Wywiad z Krzysztofem Krawczykiem. interia.pl, 2009-01-19. [dostęp 19 stycznia 2009].
  3. Italo disco. W: Słownik Języka Polskiego PWN [on-line]. sjp.pwn.pl. [dostęp 2012-07-25].
  4. Krzysztof Krawczyk. piosenkarze.pl. [dostęp 2012-07-25].
  5. Sławomir Zygmunt. Co to jest disco polo?. „KINO”. Nr 4/1998. ISSN 0023-1673. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]