Ivica Olić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ivica Olić
Ivica Olić.jpg
Imię i nazwisko Ivica Olić
Data i miejsce
urodzenia
14 września 1979
Davor, Jugosławia
Pozycja pomocnik, napastnik
Wzrost 182 cm
Masa ciała 82 kg
Informacje klubowe
Obecny klub VfL Wolfsburg
Numer 11
Kariera juniorska
NK Posavac Davor
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1996–1998
1998–1999
1999–2001
2001–2002
2002–2003
2003–2007
2007–2009
2009–2012
2012–
NK Marsonia
Hertha Berlin
NK Marsonia
NK Zagreb
Dinamo Zagrzeb
CSKA Moskwa
Hamburger SV
Bayern Monachium
VfL Wolfsburg
42 (17)
2 (0)
42 (21)
28 (21)
27 (16)
78 (35)
78 (29)
55 (13)
61(22)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2002–  Chorwacja 87 (16)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 15 kwietnia 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 22 marca 2013.

Ivica Olić (ur. 14 września 1979 w Davor koło Slavonskiego Brodu) – piłkarz chorwacki grający na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Olić pochodzi z małej miejscowości leżącej niedaleko Slavonskiego Brodu. Karierę zaczynał właśnie w tym jednym z większych miast w północnej Chorwacji, w klubie NK Marsonia w 1996 roku. W Marsonii rozegrał dwa dobre sezony i wtedy zatrudniła go Hertha Berlin (w 1998 roku). Tam Olić nie przebił się do składu i zagrał w 2 meczach raptem kilka minut. Powrócił do Marsonii w 1999 roku.

Po kolejnym dobrym sezonie w klubie ze Slavonskiego Brodu – Olić w 29 meczach zdobył 17 bramek – zainteresowały się nim czołowe chorwackie kluby. Latem 2001 Ivica wybrał ofertę NK Zagrzeb, w którym to w całym sezonie zdobył 21 bramek, zdobywając pierwszy w karierze tytuł króla strzelców pierwszej ligi chorwackiej, a zespół NK pierwszy raz w historii sięgnął po tytuł mistrza kraju. Wtedy w następnym sezonie przeszedł do rywala zza miedzy – Dinama Zagrzeb. W Dinamie zaliczył kolejny bardzo dobry sezon. Po raz drugi z rzędu został najlepszym strzelcem ligi, tym razem z 16 golami na koncie, a Dinamo sięgnęło po tytuł najlepszej drużyny w kraju 3-letniej przerwie. Tak wielki talent jak Olić nie mógł pozostać niezauważony przez skautów z drużyn z najlepszych lig Europy. Latem 2003 za 5 milionów euro Olić przeszedł do rosyjskiego CSKA Moskwa. W drużynie CSKA Olić występował w ataku z jeszcze młodszymi od niego zawodnikami – Vagnerem Love oraz . Z moskiewską drużyną zdołał już 2-krotnie wywalczyć tytuł mistrza Rosji (2003 i 2005) oraz 2-krotnie zdobyć Puchar Rosji (2004 i 2006). Olić ma udział także w największym sukcesie w historii klubu – jest zdobywcą Pucharu UEFA z 2005 roku.

Zimą 2007 roku Olić podpisał 2,5-roczny kontrakt z zespołem Bundesligi, Hamburger SV. Suma transferu wyniosła 2 miliony euro. W 70 spotkaniach Bundesligi Chorwat strzelił dla nowego klubu 26 goli.

3 stycznia 2009 roku Olić podpisał trzyletni kontrakt z Bayernu Monachium, do którego przeszedł na prawie Bosmana. Do zespołu dołączył oficjalnie 1 lipca.

W styczniu 2010 roku został wybrany w plebiscycie zorganizowanym przez gazetę "Vecernji List" najlepszym chorwackim piłkarzem 2009 roku. Okazał się lepszy od swoich kolegów z reprezentacji - Darijo Srny i Niko Kranjčara.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1996/97 NK Marsonia  Chorwacja Prva HNL 9 0
1997/98 Druga HNL 24 9
1998/99 22 4
1998/99 Hertha Berlin  Niemcy Bundesliga 2 0
1999/00 0 0
1999/00 NK Marsonia  Chorwacja Druga HNL 13 4
2000/01 Prva HNL 29 17
2001/02 NK Zagrzeb 28 21
2002/03 Dinamo Zagrzeb 27 16
2003 CSKA Moskwa  Rosja Priemjer-Liga 10 7
2004 24 9
2005 20 10
2006 24 9
2006/07 Hamburger SV  Niemcy Bundesliga 15 5
2007/08 32 14
2008/09 31 10
2009/10 Bayern Monachium 29 11
2010/11 6 0
2011/12 20 2
2012/13 VfL Wolfsburg 32 9
2013/14 28 12
Łącznie w Prvej HNL 193 54
Łącznie w Bundeslidze 195 63
Łącznie w Rosyjskiej Premier Lidze 78 35

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Chorwacji Olić zadebiutował 13 lutego 2002 roku w zremisowanym 0:0 meczu z reprezentacją Bułgarii. Był członkiem kadry na finały Mistrzostw Świata w 2002, gdzie zagrał 2 mecze i zdobył jedną bramkę w wygranym meczu z Włochami. Na Euro 2004 był podstawowym napastnikiem Chorwacji i zagrał tam 3 mecze. Olić grał też na Mundialu w Niemczech, gdzie Chorwacja zagrała słabo i nie wygrała żadnego z 3 meczów – Olić zagrał w 2 z nich (z Japonią oraz z Australią). Olić wciąż jest wielką nadzieją chorwackiej piłki, a jego talent porównywany jest z talentem wielkiego poprzednika, Alena Bokšicia.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Olić ma dwóch synów – Lucę i Antonio[1].

Przypisy

  1. Olic: Nothing's decided yet (ang.). FIFA.com, 2009-06-03. [dostęp 2010-04-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]