Iwan Isakow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Iwan Stiepanowicz Isakow
Иван Степанович Исаков
Հովհաննես Սթեփանի Իսակով
Admirał Floty Związku Radzieckiego Admirał Floty Związku Radzieckiego
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1894
Adżykient,  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 11 października 1967
Moskwa,  ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 1913-1950
Siły zbrojne Naval Ensign of the Soviet Union.svg WMF ZSRR
Stanowiska d-ca Floty Bałtyckiej Marynarki Wojennej ZSRR, I zastępca ministra Marynarki Wojennej ZSRR, szef Głównego Sztabu Marynarki Wojennej ZSRR, zastępca naczelnego d-cy Marynarki Wojennej ZSRR
Główne wojny i bitwy wojna domowa w Rosji,
II wojna światowa,
Wielka Wojna Ojczyźniana
Późniejsza praca z-ca ministra Floty Morskiej ZSRR, generalny inspektor w Grupie Inspektorów ministerstwa obrony ZSRR
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Uszakowa I klasy Order Uszakowa I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Medal za Obronę Leningradu Medal za Obronę Moskwy Medal za Obronę Sewastopola Medal za Obronę Kaukazu Medal za Zwycięstwo nad Japonią Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal 20-lecia zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal "20 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "30 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "40 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal 800-lecia Moskwy Medal 250-lecia Leningradu
Znaczek Poczty ZSRR z adm. Iwanem Isakowem, 1974

Iwan Stiepanowicz Isakow, ros. Иван Степанович Исаков, orm. Հովհաննես Սթեփանի Իսակով (ur. 22 sierpnia 1894 w Adżykient w Azerbejdżanie, zm. 11 października 1967 w Moskwie) – radziecki oficer marynarki wojennej, Admirał floty Związku Radzieckiego, szef sztabu i dowódca Floty Bałtyckiej Marynarki Wojennej ZSRR (1937–1938), I zastępca ministra Marynarki Wojennej ZSRR (1941–1943), szef Głównego Sztabu Marynarki Wojennej ZSRR (1946–1947), zastępca naczelnego dowódcy Marynarki Wojennej ZSRR (1947–1954), zastępca ministra Floty Morskiej ZSRR (1950–1954), Bohater Związku Radzieckiego (1965), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 1. kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Służbę w marynarce rozpoczął w 1913. Ukończył Kadecki Korpus Morski w 1917. We Flocie Sowieckiej Rosji od 1918. Uczestniczył w wojnie domowej 1918–1920, służąc we Flocie Bałtyckiej i Flotylli Kaspijskiej.

Od 1923 w służbie na Morzu Czarnym, m.in. dowódca okrętu trałowego i niszczyciela oraz na stanowiskach sztabowych. W 1928 ukończył Wyższe Kursy Akademickie w Akademii Marynarki Wojennej. wyznaczony na szefa oddziału operacyjnego, zastępcy szefa sztabu Floty Czarnomorskiej. W latach 1933–1935 służył na stanowisku szefa sztabu Floty Bałtyckiej, następnie szefa Zarządu Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, a później w szkolnictwie wojskowym w akademii Marynarki Wojennej.

W latach 1937–1938 szef sztabu i dowódca Floty Bałtyckiej. Od stycznia 1938 do kwietnia 1946 szef Głównego Sztabu Morskiego, zastępca i I zastępca komisarza ludowego (ministra) Marynarki Wojennej ZSRR (1941–1943). Od 1939 członek KPZR. W latach 1946–1947 szef Głównego Sztabu Marynarki Wojennej , a w latach 1947–1954 zastępca naczelnego dowódcy Marynarki Wojennej. W latach 1947–1954 główny redaktor "Atlasu Morskiego".

Od 1950 w stanie spoczynku, w latach 1950–1954 był zastępcą ministra Floty Morskiej ZSRR. W latach 1954–1957 na stanowiskach w ministerstwie obrony ZSRR. Od 1958 członek korespondent Akademii Nauk ZSRR. Od 1958 generalny inspektor w Grupie Inspektorów ministerstwa Obrony (tzw. rajska grupa). Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 1. kadencji.

Jego imieniem został nazwany jeden z okrętów niszczycieli okrętów podwodnych.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]