Iwan Miczurin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iwan Miczurin
Popiersie Miczurina przed budynkiem Uniwersytetu Moskiewskiego
Wikimedia Commons

Iwan Władimirowicz Miczurin, ros. Иван Владимирович Мичурин (ur. 15 października?/27 października 1855 w obwodzie riazańskim, zm. 7 czerwca 1935 w Miczuryńsku w obwodzie tambowskim) – rosyjski, później radziecki hodowca i sadownik. Od 1935 członek Akademii Nauk ZSRR i Wszechzwiązkowej Akademii Nauk Rolniczych w Moskwie.

Znany ze swych doświadczeń z zakresu krzyżowania roślin. Wyhodował około 300 odmian drzew i krzewów owocowych (jabłoni, gruszy, moreli, śliwy, czereśni, wiśni, winorośli i in.). Twórca nowych, kontrowersyjnych metod hodowli roślin. Choć w swych doświadczeniach w dziedzinie upraw nie posługiwał się powszechnie uznawanymi w świecie zachodnim metodami naukowymi, udało mu się stworzyć pewną liczbę odmian roślin odpornych na surowe warunki klimatyczne panujące w głębi Rosji.

Poglądy i teorie[edytuj | edytuj kod]

Miczurin był twórcą i propagatorem poglądów, na gruncie genetyki całkowicie błędnych, przypisujących człowiekowi zdolność do niemal dowolnego przeobrażania przyrody. Przypisuje się mu autorstwo sentencji: „Мы не можем ждать милостей от природы. Взять их у нее – наша задача”„Nie możemy czekać na łaskawość przyrody. Naszym celem jest wziąć ją sobie od niej samemu”[1].

Stworzył także błędną teorię „mentora”, tj. „wychowawcy”, według której jeśli jeden ze składników – podkładka lub zraz – w mieszańcu wegetatywnym (szczepieniowym) ma przewagę nad drugim, to przyjmuje rolę mentora, przekształcając mieszańca tak, że przekazuje mu swoje właściwości i cechy; dobór odpowiednich mentorów miałby wg Miczurina pozwalać na dowolne kształtowanie cech upraw. Głoszone przez Miczurina teorie nazwano miczurinizmem.

Miczurin stał się później, wbrew swej woli, narzędziem i bohaterem propagandowej kampanii ideologicznej Trofima Łysenki – tzw. łysenkizmu, wywodzącego się z miczurinizmu – przeciwstawiającej genetyce naukowej osiągnięcia hodowców radzieckich, które rzekomo przeczyć miałyby prawom Mendla i całej tzw. „burżuazyjnej” nauki, zwanej na użytek propagandy „morganizmem, weismannizmem i mendelizmem”.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

  • Miasto Kozłow, w którym Miczurin żył i pracował, jeszcze za jego życia, w 1932 roku, przemianowano na Miczuryńsk.
  • W 1950 bułgarskie miasteczko Carewo nad Morzem Czarnym (70 km na południe od Burgas) przemianowano – także na jego cześć – na Miczurin; w roku 1991 przywrócono poprzednią nazwę.

Przypisy

  1. Pisał także: „Przy interwencji człowieka możliwe jest zmuszenie każdej formy zwierzęcia lub rośliny do znacznie szybszych zmian, w kierunku pożądanym przez człowieka. Dla człowieka otwiera się więc obszerne pole najpożyteczniejszej dlań działalności”.