Iwan Sulima

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iwan Sulima

Iwan Sulima, ukr. Іван Сулима (ur.?, zm. 12 grudnia 1635) – hetman nierejestrowych wojsk Kozaków zaporoskich w latach 1628—1629 i 1630—1635, przywódca powstania kozackiego w 1635 roku.

Drobny szlachcic, urodził się w Rogoszczach (obecnie w obwodzie czernihowskim). Przez pewien czas był jednym z zarządców majątku Stanisława Żółkiewskiego (1615) і jego spadkobierców Daniłowiczów, za tę służbę otrzymał wsie Sulimiwkę, Kuczakiw i Liebiedin (1620). Jako watażka kozacki, Sulima prowadził kilka wypraw przeciw Chanatowi Krymskiemu i Imperium osmańskiemu, za co został nawet odznaczony medalem przez papieża Pawła V.

Powracając z Kozakami znad Morza Czarnego, z wyprawy przeciw Turkom, w nocy z 3 na 4 sierpnia 1635 zaatakował i zdobył z zaskoczenia świeżo wzniesioną polską twierdzę Kudak nad Dnieprem, po czym wyrżnął jej załogę (ok. 200 ludzi pod dowództwem Jeana Mariona) i twierdzę zniszczył. Polska wysłała następnie karną ekspedycję przeciw Kozakom pod dowództwem Stanisława Koniecpolskiego, złożoną z Polaków i Kozaków rejestrowych. W wyniku ekspedycji Sulima z pięcioma najbliższymi pomocnikami został wydany przez starszyznę i zawieziony do Warszawy. Sulima przed straceniem 12 grudnia przyjął wiarę katolicką i pomimo wstawiennictwa przed sejmem samego króla Władysława IV został stracony „... od swoich był wydany i zaprowadzony do Warszawy na sejm dwuniedzielny, który się w roku 1636, na początku roku odprawował. Tamże z kilką takichże łotrów ścięty i ćwierciami na pal wbity...”.

Za wstawiennictwem kanclerza wielkiego koronnego Tomasza Zamoyskiego został uwolniony Paweł Pawluk.