Iwan Szamiakin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iwan Szamiakin
Іван Шамякін
2006. Stamp of Belarus 0639.jpg
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1921
Korma
Data śmierci 14 października 2004
Przewodniczący Rady Najwyższej Białoruskiej SRR VIII, IX i X kadencji
Okres urzędowania od 1971
do 1985
Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR
Okres urzędowania od 1980
do 1989
Deputowany do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR VI, VII, VIII, IX i X kadencji
Okres urzędowania od 1963
do 1985
Odznaczenia
Order Lenina Order Rewolucji Październikowej (ZSRR) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (ZSRR) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (ZSRR) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Iwan Piatrowicz Szamiakin (biał. Іван Пятровіч Шамякін[a], ros. Иван Петрович Шамякин, Iwan Pietrowicz Szamiakin; ur. 30 stycznia 1921 w Kormie, zm. 14 października 2004) − białoruski pisarz i polityk, w latach 1971−1985 przewodniczący Rady Najwyższej Białoruskiej SRR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR i Rady Najwyższej Białoruskiej SRR od VI do X kadencji.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

III Zjazd Pisarzy Białoruskiej SRR w 1954 roku. Iwan Szamiakin drugi z prawej.
Spotkanie polskiej delegacji z białoruskimi pisarzami w 1955 roku. Iwan Szamiakin pierwszy z prawej.

Urodził się 30 stycznia 1921 roku we wsi Korma, w powiecie homelskim guberni homelskiej Rosyjskiej FSRR (obecnie w rejonie dobruskim Białorusi). W latach 1945−1948 pracował jako nauczyciel. W 1950 roku ukończył Republikańską Szkołę Partyjną przy Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi. W latach 1952−1953 był redaktorem naczelnym almanachu „Sowietskaja Otczyzna”. Od 1954 roku pracował jako zastępca przewodniczącego, od 1966 roku − sekretarz, od 1971 roku − I zastępca przewodniczącego, a w latach 1976−1980 − I sekretarz zarządu Związku Pisarzy Białoruskiej SRR. W 1980 roku został członkiem korespondentem Akademii Nauk Białoruskiej SRR. W latach 1980−1992 pełnił funkcję redaktora naczelnego wydawnictwa Biełaruskaja Encykłapiedyja. W 1994 roku otrzymał tytuł akademika[1].

W latach 1963−1985 był deputowanym do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR od VI do X kadencji. W latach 1971−1985 (VIII-X kadencja) pełnił funkcję jej przewodniczącego. Od 1980 do 1989 roku był również deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Debiutował w 1941 roku. Był autorem powieści, opowieści, dramatów, scenariuszy filmowych, artykułów krytyczno-literackich. W swoich utworach podejmował motywy problemów życia społecznego, związków przeszłości z dniem dzisiejszym, relacji między pokoleniami. Większość jego twórczości została przetłumaczona na wiele języków. Niektóre jego prace[2]:

  • Zbor tworau. T. 1−5. Mińsk: 1965−1966. (biał.)
  • Razmowa z czytaczom. Mińsk: 1973. (biał.)
  • Zbor tworau. T. 1−6. Mińsk: 1977−1979. (biał.)
  • Izbrannyje proizwiedienija. T. 1−2. Mińsk: 1980. (ros.)
  • Sobranije soczinienij. T. 1−6. Leningrad: 1985−1987. (ros.)
  • Karenni i haliny. Mińsk: 1986. (biał.)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywna forma zapisu, przy użyciu białoruskiej łacinki: Ivan Piatrovič Šamiakin.

Przypisy

  1. Kto... s. 250.
  2. 2,0 2,1 2,2 Kto... s. 251.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.