Iwet Łałowa
| Iwet Łałowa Ивет Лалова |
||||||||||||||||||
Iwet Łałowa podczas mityngu Bislett Games 2011 w Oslo |
||||||||||||||||||
| Klub | Lewski Sofia | |||||||||||||||||
| Wzrost | 168 cm | |||||||||||||||||
| Masa ciała | 54 kg | |||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
Iwet Łałowa, bułg. Ивет Лалова (ur. 18 maja 1984 w Sofii) – bułgarska lekkoatletka, specjalizująca się w biegach sprinterskich.
Trzykrotna uczestniczka igrzysk olimpijskich – w 2004 była czwarta w biegu na 100 metrów oraz piąta w biegu na 200 metrów, w 2008 na obu tych dystansach odpadła w eliminacjach, a w 2012 dotarła do półfinałów obu biegów. Startowała w mistrzostwach świata oraz mistrzostwach Europy. Złota medalistka halowego czempionatu Starego Kontynentu oraz mistrzostw Europy na stadionie. Wielokrotna medalistka mistrzostw Bułgarii[1], rekordzistka kraju[2] i reprezentantka w pucharze Europy i drużynowych mistrzostwach Europy.
Pochodzi ze sportowej rodziny – jej ojciec Mirosław był w 1966 mistrzem Bułgarii w biegu na 200 metrów[1], a jej matka także uprawiała lekkoatletykę[3]. Jej życiowym partnerem jest włoski sprinter Simone Collio[4].
Spis treści |
Kariera [edytuj]
Początki [edytuj]
Na stadion w Sofii w 1996 przyprowadził ją ojciec – po czterech latach treningu zdobyła złoty medal halowych mistrzostw Bułgarii w biegu na 60 metrów pokonując starsze rywalki[3]. W 2001 zadebiutowała na imprezie międzynarodowej – podczas mistrzostw świata juniorów młodszych odpadła w półfinale biegu na 100 metrów oraz zajęła czwartą lokatę w biegu na 200 metrów[5]. Rok później na mistrzostwach świata juniorów dotarła do półfinału biegu na 100 metrów[6]. Zimą 2003 doznała kontuzji łamiąc palce u rąk[3]. Na początku czerwca tego roku ustanowiła rekord Bułgarii juniorek przebiegając 100 metrów w czasie 11,14 – był to najlepszy wynik na świecie w tej kategorii wiekowej[3]. Duży sukces odniosła w 2003 zostając w Tampere mistrzynią Europy juniorek w biegach na 100 i 200 metrów[7].
2004 - 2007 [edytuj]
19 czerwca 2004 podczas zawodów I ligi pucharu Europy w Płowdiw przebiegła 100 metrów w 10,77 ustanawiając nowy rekord Bułgarii[2] oraz nowy rekord Europy młodzieżowców. Wynik Bułgarki był wówczas piątym wynikiem w historii tej konkurencji, najlepszym rezultatem w całym 2004 roku[8] oraz najlepszym rezultatem osiągniętym przez kobietę w XXI wieku[9]. Kilka tygodni później na Stadionie Olimpijskim w Atenach zajęła czwarte miejsce w biegu na 100 metrów osiągając wynik 11,00 (wygrała Białorusinka Julija Nieściarenka z czasem 10,93) oraz piąte w biegu na 200 metrów z czasem 22,57 (wygrała Jamajka Veronica Campbell z czasem 22,05)[10]. Były to największe sukcesy bułgarskiego kobiecego sprintu w historii[3]. Zimą 2005 została halową mistrzynią Europy w biegu na 200 metrów ustanawiajac w Madrycie rekord Bułgarii czasem 22,91[11]. Kariera Bułgarki załamała się latem 2005 podczas mityngu w Atenach – podczas rozgrzewki lekkoatletka wpadła na innego sportowca i złamała nogę[9]. Po urazie nie startowała w sezonie 2006 – w tym też roku podczas mistrzostw Europy w Göteborgu została wybrana na czteroletnią kadencję do Rady Zawodniczej przy European Athletics[12][13]. Do sportu wróciła w 2007, a na mistrzostwach świata w Osace dotarła do ćwierćfinału[14]. Na koniec roku była siódma w biegu na 100 metrów podczas światowego finału lekkoatletycznego[15].
2008 - 2012 [edytuj]
Dotarła do półfinału biegu na 60 metrów w czasie halowych mistrzostw świata[16]. Sukcesów z igrzysk olimpijskich w Atenach nie powtórzyła w Pekinie – podczas igrzysk w Chinach odpadła już w eliminacjach biegów na 100 i 200 metrów[17]. Bez sukcesów reprezentowała Bułgarię na mistrzostwach świata w Berlinie latem 2009[18]. Podobnie jak dwa lata wcześniej, w marcu 2010, dotarła do półfinału halowych mistrzostw globu[19]. Kilka miesięcy później na mistrzostwach Europy wystąpiła w biegu na 100 metrów i sztafecie 4 × 100 metrów odpadając, w obu konkurencjach, już w eliminacjach[20]. Na początku lipca 2011 dobyła dwa złote medale (w biegu na 100 metrów i sztafecie 4 × 100 metrów) na mistrzostwach krajów bałkańskich[21] – w biegu na 100 metrów osiągnęła swój drugi najlepszy wynik w karierze – 10,96[22]. W finale biegu na 100 metrów podczas mistrzostw świata w Daegu zajęła siódmą lokatę[23][24]. Na koniec sezonu 2011 została wybrana – wraz z tureckim oszczepnikiem Fatihem Avanem – najlepszą lekkoatletą krajów bałkańskich[25].
Finalistka halowych mistrzostw świata. W czerwcu 2012 została w Helsinkach mistrzynią Europy w biegu na 100 metrów[26]. Podczas igrzysk olimpijskich w Londynie dotarła do półfinałów w biegach na 100 i 200 metrów.
Osiągnięcia [edytuj]
Rekordy życiowe [edytuj]
| Konkurencja | Rezultat | Data | Miejsce | Zawody | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| Bieg na 60 metrów (hala) | 7,12 | 3 marca 2013 | Halowe mistrzostwa Europy | ||
| Bieg na 100 metrów | 10,77 | 19 czerwca 2004 | puchar Europy | rekord Bułgarii, 11. wynik w historii lekkoatletyki | |
| Bieg na 200 metrów | 22,51 | 17 lipca 2004 | Meeting de Atletismo Madrid | ||
| Bieg na 200 metrów (hala) | 22,91 | 6 maja 2005 | halowe mistrzostwa Europy | rekord Bułgarii |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Bulgarian Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ 2,0 2,1 Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Biography (ang.). ivetlalova.com. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ L' uomo più veloce di Milano 'Il mio segreto è donna' (wł.). repubblica.it. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson: World Youth Championships 2001 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson: World Junior Championships 2002 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson: European Junior Championships 2003 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 6 lutego 2012].
- ↑ 100 Metres 2004 (ang.). iaaf.org. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ 9,0 9,1 Bob Ramsak: Lalova making a steady recovery (ang.). iaaf.org. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ OG Athína GRE 20 - 29 August 2004 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ EC Madrid ESP 4 - 6 March Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ Top European stars meet in Lausanne (ang.). European Athletics. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ Janusz Rozum: Pyrek i Plawgo kandydatami do Komisji Zawodniczej w EA (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ WC Osaka JPN 25 August - 2 September / 11th World Championships, Nagai Stadium (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 18 marca 2011].
- ↑ 2007 IAAF World Athletics Final – 100 Metres - W Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ 2008 IAAF World Indoor Championships – 60 Metres - W Semi-Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ Olympic Games, National Stadium - "Bird's Nest" Beijing CHN 15 - 24 August 2008 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ Bulgaria – Athletes participating per day (ang.). berlin.iaaf.org. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ WC Doha QAT 12 - 14 March Indoor (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ EC Barcelona ESP 27 July - 1 August 2010 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 27 lipca 2010].
- ↑ BalkanC Sliven BUL 2 - 3 July 2011 / 64th Balkan Athletic Championships (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ Skrót informacji ze świata (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 4 lipca 2011].
- ↑ 2011 IAAF World Championships – Women's 100 m (ang.). daegu2011.iaaf.org. [dostęp 3 grudnia 2011].
- ↑ David Martin: Women's 100m - Final - Jeter finally strikes gold (ang.). daegu2011.iaaf.org. [dostęp 3 grudnia 2011].
- ↑ Turkey's Avan and Bulgaria's Lalova are the 2011 Balkan athletes of the year (ang.). European Athletics. [dostęp 4 grudnia 2011].
- ↑ Golden girl Lalova is glad all over (ang.). European Athletics. [dostęp 29 czerwca 2012].
Bibliografia [edytuj]
- Iwet Łałowa w bazie IAAF (ang.) [dostęp 6 lutego 2012].
- Profil zawodniczki w bazie tilastopaja.org (ang.) [dostęp 6 lutego 2012].
- Ivet Lalova Biography and Olympic Results (ang.). Sports-reference.com. [dostęp 27 maja 2011].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna strona internetowa zawodniczki (bułg. • ang.) [dostęp 6 lutego 2012].