Iwie (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta białoruskiego. Zobacz też: Iwie – wieś w Polsce.
Iwie
Kościół w Iwiu przed 1914
Kościół w Iwiu przed 1914
Herb Flaga
Herb Iwia Flaga Iwia
Państwo  Białoruś
Obwód Flag of Hrodna Voblasts.svg grodzieński
Wysokość 140 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

8100[1]
Nr kierunkowy +375 1595
Kod pocztowy 231337
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Iwie
Iwie
Ziemia 53°55′N 25°46′E/53,916667 25,766667Na mapach: 53°55′N 25°46′E/53,916667 25,766667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Białoruś

Iwie (biał. Іўе, także Iwje) – miasto w obwodzie grodzieńskim Białorusi, 8,1 tys. mieszkańców (2010), 158 km od Grodna. Miejscowość znana jest jako największe na dzisiejszej Białorusi skupisko Tatarów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość założona w XV wieku przy dworze książąt litewskich w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1566 Iwie były miasteczkiem w powiecie oszmiańskim, istniała tu szkoła ariańska, której rektorem w latach 1585—1593 był Jan Namysłowski. Odbywały się też tu synody braci polskich[2].

W 1598 w miasteczku Iwie osiedlili się pierwsi Tatarzy. W 1631 ufundowany został klasztor bernardyński przy istniejącym od XV w. kościele św. św. Piotra i Pawła[3]. Po III rozbiorze Polski w 1795 miejscowość znalazła się w granicach Imperium Rosyjskiego. W połowie XIX w. miejscowe dobra znalazły się we władaniu hrabiów Zamoyskich, z fundacji Elfrydy z Tyzenhauzów Zamoyskiej zbudowano tu w roku 1884 drewniany meczet[4].

W okresie II Rzeczypospolitej w latach 1921-1939 miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Iwie. Po agresji ZSRR na Polskę włączone do Białoruskiej SRR. W 1940 otrzymało status osiedla typu miejskiego i centrum rejonu. Od 2000 miasto.

W 1932 w Iwiu urodził się Stanisław Fita - polski historyk literatury, profesor.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zabytki miasta[5]:

  • kościół pw. św. Piotra i Pawła i klasztor Bernardynów
  • meczet drewniany z 1884 (przysiółek Murawszczyzna)
  • mizar
  • cerkiew
  • ruiny synagogi

Przypisy

  1. Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
  2. Synody Arjan Polskich, Stanisław Szczotka s. 35
  3. G. Rąkowski, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi, Burchard Edition, Warszawa 1997, ISBN 83-904446-9-0, s.89
  4. Iwie. Meczet drewniany.. kresy.pl. [dostęp 2010-05-18].
  5. Barbara Słania, Michał Łyszczarz: Tatarzy zachodniej Białorusi. arabia.pl, 2005-08-04. [dostęp 2010-05-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]