Izaak (cesarz Etiopii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Izaak – cesarz Etiopii w latach 1414-1429, drugi syn cesarza Dawida I z dynastii salomońskiej (założonej przez Jykuno Amlaka w 1270.) Prowadził kampanie przeciwko Felaszom, zajmując zamieszkane przez nich Semien, Uegera i Dembija. Nie spowodowało to jednak trwałej pacyfikacji tej ludności. Pokonał również Saad-ad Dina, sułtana Ifat, co jednak nie zakończyło wojen władców etiopskich z muzułmańskimi sąsiadami. Cesarz wysłał list do Alfonsa V Aragońskiego z propozycją sojuszu przeciw muzułmanom, wzmocnionego układami małżeńskimi. List dotarł do Hiszpanii w 1428 r., ale odpowiedź nań otrzymał dopiero następca Izaaka, Zera Jaykob – król wspominał tylko o możliwości przysłania rzemieślników, jeśli cesarz zapewniłby im bezpieczną drogę. Sam cesarz zginął w jednej z kolejnych bitew z muzułmanami. Na jego panowanie datuje się rosnące rozczłonkowanie kościoła etiopskiego.